چکیده:

زمینه: اضطراب شایعترین پاسخ فیزیولوژیک و سایکولوژیک به درد در بیماران سوختگی می‌باشد که می‌تواند عملکرد روانی و جسمانی آنان را تحت تأثیر قرار دهد. مطالعه حاضر با هدف تعیین ارتباط بین تجربه درد (محرک حسی و مولفه هیجانی) و اضطراب مرگ در بیماران سوختگی انجام شد.

روشها: این مطالعه توصیفی- تحلیلی در بخش سوختگی بیمارستان امام خمینی(ره) وابسته به دانشگاه علوم پزشکی کرمانشاه انجام شد. 103 بیمار بستری در بخش سوختگی زنان و مردان به صورت تصادفی ساده انتخاب و مورد بررسی قرار گرفتند. جهت جمع‌آوری داده‌ها از پرسشنامه بلسکی (1999) میزان اضطراب مرگ و اضطراب بیماران سوختگی و از پرسشنامه درد مک گیل مورد استفاده قرار گرفته اند. داده های جمع آوری شده توسط نرم‌افزار آماری SPSS18، آزمون ضریب همبستگی اسپیرمن در سطح 5 درصد مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفت.

یافته‌ها: براساس یافته های پژوهش بین تجربه درد (محرک حسی و مولفه هیجانی) و میزان اضطراب مرگ در هفته‌های اول و دوم رابطه معناداری وجود دارد همچنین بین هفته های سوم و چهارم رابطه معنی‌داری وجود دارد. نتایج بدست آمده در پیش بینی اضطراب مرگ توسط شدت درد، مدل می تواند 6/54 درصد از واریانس را توجیه کند و تجربه درد (محرک حسی و مولفه هیجانی) پیش بینی کننده معناداری برای اضطراب مرگ بوده است.

نتیجه گیری: با توجه به نتایج حاصل از این تحقیق می توان اذعان داشت که در مراقبت درمان و کنترل تجربه درد (محرک حسی و مولفه هیجانی) بیماران سوختگی بایستی به کنترل اضطراب مرگ این بیماران توجه خاصی مبذول نمود.

کلید واژه ها: تجربه درد (محرک حسی و مولفه هیجانی)، اضطراب مرگ، بیماران سوختگی، خودسوزی.