چکيده انرژی يکی از نهاده‌های مهم توليد در بخش کشاورزی است و با توجه به اينکه بهبود بهره‌وری بهترين روش دستيابی به رشد اقتصادی است، در اين مطالعه به بررسی عوامل مؤثر بر بهره‌وری انرژی در بخش کشاورزی ايران طی سال‌های 1353-86، با استفاده از شاخص بهره‌وری متوسط تعميم‌يافته (GAP)، پرداخته شده است. برای محاسبه اين شاخص، تابع توليد کاب-داگلاس با روش انگل-گرنجر، برآورد ‌شد و سپس تأثير متغيرهای مختلف، با استفاده از روش انگل-گرنجر، بررسی شد. نتايج نشان می‌دهد متغيرهای نيروی کار به ‌ازای هر واحد انرژی، موجودی سرمايه ماشين‌آلات به‌ ازای هر واحد انرژی و روند زمانی تأثير مثبت و متغير مجازی سال‌های جنگ تأثير منفی بر بهره‌وری انرژی بخش کشاورزی داشته‌اند. در اين ميان، متغير نيروی کار به ‌ازای هر واحد انرژی، بيشترين تأثير (تقريباً 70%) را داشته است. همچنين قيمت نسبی انرژی تأثيری در بهره‌وری انرژی نداشته است. طبقه بندی JEL: C22, O40, Q40, Q43 کليدواژه‌ها: انرژی، بهره‌وری متوسط تعميم‌يافته، بخش کشاورزی، انگل-گرنجر، يوهانسن، ايران