چکيده
استان تهران يکی از مهمترين مراکز توليد رز و ميخک در کشور به شمار میآيد. علی رغم اين اهميت، عرضه اين گل ها در قالب بازارهای سنتی و بدون رعايت اصول بازاريابی مدرن صورت می پذيرد. لذا تحقيق حاضر در نظر دارد بازاريابی اين محصولات در بازار استان تهران را بررسی کند. بدين منظور 7 مسير بازاريابی شناسايی و سهم عوامل بازاريابی، حاشيههای بازاريابی، ضريب هزينه بازاريابی و کارايی بازاريابی در اين مسيرها تعيين شد. دادههای مورد نياز از تعداد 124 توليدکننده، 96 عمدهفروش، 18 واسطه محلی و 133 خردهفروش محصولات مذکور از سطح 11 شهرستان استان تهران، که با روشهای نمونهگيری مناسب در سال 1387 انتخاب شده بودند، جمعآوری شد. نتايج تحقيق نشان داد که مسير توليدکننده- عمدهفروش - خردهفروش- مصرفکننده، به ترتيب با سهم 6/81 و 3/81 درصد، به عنوان مسير اصلی بازاريابی گل های شاخه بريده رز و ميخک به شمار میآيد. ضمن اينکه هزينه ضايعات بيشترين سهم را از هزينه خدمات بازاريابی، در کل مسيرهای بازاريابی اين دو محصول، به خود اختصاص داده است. کمترين ميزان حاشيه کل بازاريابی و ضريب هزينه بازاريابی به مسير عرضه مستقيم گل های رز و ميخک به مصرفکنندگان در بازار گل تعلق دارد. نتايج همچنين مبين ناکارايی بازاريابی گل های شاخه بريده رز و ميخک در بازار استان تهران بود و بر اين اساس، اصلاح ساختار بازار موجود پيشنهاد شد.
طبقهبندی JEL: M30 - Q130
کليدواژهها:
بازاريابی، کارايی، حاشيه بازاريابی، رز، ميخک، شاخه بريده، استان تهران
مشايخی سيامک، لشگری علی اصغر. بررسی بازاريابی گل های شاخه بريده در بازار استان تهران مطالعه موردی رز و ميخک. فصلنامه علمی پژوهشی اقتصاد کشاورزی و توسعه. 1392; 21 (84) :29-52