چکيده
سياستهای پولی و اعتباری جايگاه ويژه ای در برنامههای توسعه دارند به گونهای که اعطای تسهيلات بانکی يکی از عوامل مؤثر و تعيين کننده در رشد و توسعه بخشهای اقتصادی است. در ايران با توجه به حضور اندک سرمايهگذاران خصوصی در بخش کشاورزی و توان مالی ضعيف اکثر کشاورزان، تأمين مالی عمده در بخش کشاورزی غالباً با اتکا به تسهيلات دريافتی از بانکها بهويژه در قالب تسهيلات تکليفی از طريق بانک کشاورزی صورت میگيرد. در اين تحقيق اثر اعتبارات تکليفی و غيرتکليفی بانک کشاورزی بر ارزش افزوده بخش کشاورزی ايران طی دوره 1358 الی 1387 با استفاده از روش همجمعی يوهانسون و جوسيليوس در قالب رويکرد خودرگرسيونی برداری (VAR) بررسی شد. نتايج حاصل از تحقيق نشان داد که اعتبارات تکليفی و غيرتکليفی بانک کشاورزی اثر مثبت و معناداری بر ارزش افزوده بخش کشاورزی دارد. البته تأثير اعتبارات تکليفی از اعتبارات غيرتکليفی بيشتر است. بنابراين، سياستهای اعتباری صحيح و بهينه در قالب تکليف اعتبارات میتواند نقش مهمیدر ظرفيت سازی توليد و رشد بخش کشاورزی داشته باشد.
طبقه بندی JEL: Q14
کليد واژهها:
اعتبارات تکليفی، اعتبارات غيرتکليفی، ارزش افزوده بخش کشاورزی، الگوی خودرگرسيونی برداری (VAR)
![[English Abstract]](templates/tmpl_yekta/images/en.gif)