هدف اساسی پژوهش حاضر مطالعه تطبيقی مدلهای نشر، ساختار مزرعه (اقتصادی) و تلفيقی در زمينه پذيرش مديريت پايدار منابع آب زراعی و دستيابی به مدل بهينه در پيش‌بينی رفتار پذيرش کشاورزان است. روش تحقيق توصيفی و همبستگی بوده و از تکنيک تحليل مميزی استفاده شده است. در اين تحقيق تعداد نمونه مورد نظر از بين گندمکاران شهرستان اهواز در سال 1387 با استفاده از فرمول کوکران (110= نمونه و 1370= جامعه مورد مطالعه ) تعيين و از طريق نمونه‌گيری تصادفی انتخاب گرديد.

  براساس نتايج حاصل از مطالعه با استفاده از آزمون F و کروسکال واليس مشخص شد که ويژگيهای افراد نظير سن، سطح تحصيلات، دانش فنی، درآمد، عملکرد محصول ، دانش و نگرش مديريت پايدار منابع آب در بين افرادی که برحسب سطوح پذيرش مديريت پايدار منابع آب زراعی در سطوح مختلفی قرار داشتند، دارای اختلاف معنی‌داری بود. در قياس سه مدل نشر، ساختار مزرعه و تلفيقی(جامع) در زمينه پيش‌بينی گروهی که به ميزان بسيار بالا مديريت پايدار منابع آب زراعی را پذيرفته‌اند، مدل جامع از قدرت پيش‌بينی بالاتری نسبت به مدل نشر و ساختار مزرعه برخوردار بوده است. بنابراين، نهادهای دولتی و خصوصی که در اشاعه راهبردهای مديريت منابع آب کشاورزی فعاليت می‌نمايد، با در نظر گرفتن شاخصهای مدل تلفيقی می‌توانند احتمال پذيرش را تا حد قابل قبولی افزايش دهند.

  طبقه‌بندی JEl : Q56