ارزيابی مناسب درجه اعتبار و ميزان مخاطره متقاضيان دريافت وام از مؤسسات اعتباری می‌تواند به اين مؤسسات برای قيمتگذاری، تعيين مقدار وام، مديريت ريسک وام، کاهش ريسک عدم پرداخت بموقع و افزايش احتمال بازپرداخت وام کمک کند. از اين رو، هدف اصلی اين مطالعه براورد درجه اعتبار متقاضيان در بازپرداخت وامهای کشاورزی است. در اين تحقيق از مدل لاجيت و با روشهای براورد کلاسيک و بيزين جهت تعيين ريسک قصور در بازپرداخت و ارزش اعتباری وام‌گيرنده استفاده شد. برای براورد ضرايب رگرسيون با کمک روش کلاسيک از نرم‌افزار Limdep و با کمک روش بيز از نرم‌افزار MLwin استفاده گرديد. آمار و اطلاعات مورد نياز در سال 1386 از 110 نفر از کشاورزان استان کهگيلويه و بويراحمد از طريق تکميل پرسشنامه جمع‌آوری شد.

  نتايج حاصل از براورد مدلها با استفاده از روش بيز نشان داد که متغيرهای تحصيلات، ارزش دارايی و سن در جهت مثبت و متغيرهای قرض از ديگران، نوع وام، نسبت بدهی کل به دارايی و مدت ارتباط وام‌گيرنده با بانک قبل از تصميم اعتباری در جهت منفی از عوامل مهم تعيين‌کننده ارزش اعتباری وام‌گيرندگان هستند. همچنين ارزش بالای دارايی متقاضی وام احتمال بالايی از يک وام خوب را ايجاد می‌نمايد. دقت پيش‌بينی مدل ارزيابی اعتبار به روش بيز در دو حالت درون و بيرون نمونه به‌ترتيب 91/90 و 91/89 درصد است که نسبت به روش کلاسيک بيشتر می‌باشد. مقايسه زيان انتظاری حاصل از روشهای کلاسيک و بيز نشان داد که مقدار آن در روش براورد بيز کمتر است که دقت روش بيز در استفاده از ارزيابی درجه اعتبار متقاضيان وامهای کشاورزی در مقايسه با روش کلاسيک را نشان می‌دهد.

  طبقه‌بندی JEl : C11 ، C25 ، E5 ، Q14