در پژوهش حاضر به کمک مدلهای برنامهريزی تصادفی- که قادر به دخالت دادن شرايط ريسک و نبود قطعيت در جوابهای نهايی مسئله است - مناسبترين الگوی بهينه کشت محصولات زراعی شامل گندم، جو، ذرت، چغندرقند، سيبزمينی و دانههایروغنی در استان همدان با استفاده از دادههای دوره زمانی 1378 تا 1383 تعيين و در نهايت جوابهای به دست آمده از اين تکنيکها مقايسه شده است. تکنيکهای مورد استفاده در اين پژوهش برنامهريزی خطی معمولی، برنامهريزی غيرخطی و برنامهريزی موتاد هستند. نتايج حاکی است که محصولات گندم آبی، چغندرقند و سيبزمينی پرريسکترين و آفتابگردان کمريسکترين محصول زراعی استانند. همچنين گندم ديم محصولی است که نسبت به ريسک واکنشی نشان نمیدهد. به بيان ديگر بايد گفت که اين محصول، محصولی با درجه ريسک پذيری خنثی است. ذرت و جو نيز محصولاتی هستند که کشت آنها در بخش زراعی استان توصيه نمیگردد. همچنين جوابهای مدل برنامهريزی درجه دوم (غير خطی) و موتاد مشابه يکديگر می باشد.
اکبری نعمت اله، زاهدی کيوان مهدی، زاهدی کيوان منصور. اندازه گيری ريسک کشت محصولات زراعی در استان همدان با استفاده از برنامهريزی رياضی تحت شرايط ريسک و نبود قطعيت . فصلنامه علمی پژوهشی اقتصاد کشاورزی و توسعه. 1387; 16 (64) :63-82
![[English Abstract]](templates/tmpl_yekta/images/en.gif)