در دهههای اخير، به دليل بحران آب، اتخاذ سياستهای نو در زمينه مديريت تقاضای آب از اهميت زيادی برخوردار شده است. آب مهمترين عامل در توسعه اقتصادی کشورها و مهمترين عامل محدود کننده کشور به شمار میرود. هدف پژوهش حاضر ارزيابی آثار سياستهای کاهش ميزان آب آبياری دردسترس و افزايش قيمت آب بر الگوی کشت منطقه است. داده های مورد بررسی با استفاده از تکميل 250 پرسشنامه و جمعآوری اطلاعات از سازمان جهاد کشاورزی و سازمان مطالعات آب استان در سال 1389 به دست آمد. روش مورد استفاده، برنامهريزیرياضی مثبت تصحيح شده است. با استفاده از اين روش سياستهای مورد بررسی در سه حالت بدون کم آبياری، با کم آبياری 5% و 10% اعمال شد و تغييرات الگوی کشت مزارع نمونه در استان کرمان بررسی شد. سياستهای کاهش آب دردسترس به ميزان 5، 10، 15 و 25 درصد و افزايش قيمت به ميزان 5، 10، 15، 20 و 30 درصد اعمال شد. نتايج نشان داد که در سناريوهای افزايش قيمت، در هر سه گروه مزارع بزرگ، متوسط و کوچک، روند افزايشی سطح زيرکشت در حالات کم آبياری قابل مشاهده است. سناريوهای کاهش آب دردسترس تا ميزان 15% باعث افزايش سطح زيرکشت محصولات کم آبياری شده است. با کاهش بيشتر آب دردسترس به ميزان 25 درصد، سطح زير کشت کاهش چشمگيری مييابد و اين سطح زيرکشت اندک به شرايط آبياری کامل اختصاص داده ميشود به جز مزارع کوچک که در شرايط کاهش آب دردسترس 25 درصدی آب آبياری هنوز مقداری از سطح زيرکشت خود را به کشت کمآبياری اختصاص دادهاند. افزايش سطح زيرکشت کمآبياری به صورت نسبی بوده و به صورت مطلق کاهش يافته است.
طبقه بندی JEL : Q18, Q28, O21
Moenoddini Z, Salarpour M, Mohammadi H. The Implication of Increasing the Irrigation Surface Water Price and Decreasing the Amount of Available Irrigation Surface Water in the Farms of Kerman Province Using Corrected Positive Mathematical Programming. 3. 2015; 23 (89) :21-46 URL http://aead.agri-peri.ir/browse.php?a_code=A-10-24-217&slc_lang=fa&sid=1
معين الدينی زينب، سالارپور ماشاءالله، محمدی حميد. پيامد افزايش قيمت آب و کاهش آب آبياری در مزارع مصرف کننده آب سطحی استان کرمان با استفاده از رهيافت برنامهريزی مثبت تصحيح شده . فصلنامه علمی پژوهشی اقتصاد کشاورزی و توسعه. 1394; 23 (89) :21-46
![[English Abstract]](templates/tmpl_yekta/images/en.gif)