بسياری از صاحبنظران معتقدند که کشاورزی با بخش‌های ديگر اقتصادی بسيار متفاوت است. در درون اين بخش نيز تمايزی بين زيربخش‌های پرورش دام و توليد محصولات زراعی وجود دارد. اين امر سبب می‌شود که هر کدام ازاين زير بخش ها سياستهای جداگانه‌وخاص خود را طلب کند.

  در زير بخش دام يکی ازعواملی که سياستگذاران به آن نياز دارند، واکنش دامداران و مصرف‌کنندگان به تغييرات اقتصادی و غيراقتصادی بخش صنعت است. يک سياستگذار بايد آثار چندين متغير هدف تأثيرگذار در يکديگر مانند توليد، ‌مصرف، واردات و غيره را بداند. اين متغيرهای تأثيرگذار ممکن است برونزا باشند و يا درونزا. بنابراين با استفاده از يک سيستم معادلات همزمان می‌توان به سياستگذار کمک کرد.

  در اين مقاله با بهره گيری از يک سيستم معادلات همزمان به بررسی عرضه و تقاضای گوشت در ايران با استفاده از داده‌های سری زمانی مربوط به سالهای 1350 تا 1380 پرداخته‌شده است. گفتنی است براورد ضرايب اين سيستم رهنمودی برای سياستگذاران عرصه اموردام کشورخواهد بود. نتايج اين تحقيق نشان داد که معادلات تقاضای انواع گوشت قرمز و شير ارتباط سيستمی با متغيرهای برونزا ، شامل قيمت محصول و قيمت کالای جانشين و درآمد سرانه ، داشته است.