این سایت در حال حاضر پشتیبانی نمی شود و امکان دارد داده های نشریات بروز نباشند
مجله زنان، مامایی و نازایی ایران، جلد ۲۲، شماره ۵، صفحات ۱۸-۲۶
عنوان فارسی اثر شش هفته تمرین یوگا بر کیفیت زندگی زنان نابارور دارای سندرم تخمدان پلیکیستیک
چکیده فارسی مقاله مقدمه: ناباروری یکی از مشکلات شایع جوامع بشری است و سندرم تخمدان پلی‌کیستیک، شایع‌ترین علت ناباروری زنان به دلیل عدم تخمک‌‌گذاری است. ناباروری به‌عنوان دلیل اصلی اختلالات خلقی و کاهش کیفیت زندگی در بیماران PCOS مطرح شده است. ورزش، یکی از روش­های غیردارویی مؤثر در درمان PCOS و یوگا، یکی از ورزش‌های توصیه شده برای این بیماری می­باشد. مطالعه حاضر با هدف بررسی تأثیر 6 هفته تمرینات یوگا بر کیفیت زندگی در زنان نابارور مبتلا به PCOS انجام شد. روش‌کار: این مطالعه کارآزمایی بالینی تصادفی از اسفند 1394 تا آبان 1395 بر روی 61 زن نابارور تحت درمان ناباروری، مبتلا به PCOS مراجعه کننده به بیمارستان صارم در شهر تهران انجام شد. زنان واجد شرایط در دو گروه آزمون و کنترل قرار گرفتند. سپس تمامی نمونه­ها پرسشنامه اطلاعات فردی و باروری و پرسشنامه کیفیت زندگی تعدیل یافته سندرم تخمدان پلی‌کیستیک را تکمیل کردند. سپس ورزش یوگا به مدت 6 هفته توسط افراد گروه مداخله انجام شد و گروه کنترل هیچ مداخله ورزشی دریافت نکردند. پس از 6 هفته مجدداً پرسش‌نامه­ها تکمیل گردید. تجزیه و تحلیل داده‌ها با استفاده از نرم‌افزار آماری SPSS (نسخه 21) و آزمون‌های آماری تی مستقل، تی زوجی، من ویتنی، کای دو، مک نمار و ویلکاکسون مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفتند. میزان p کمتر از 05/0 معنی‌دار در نظر گرفته شد. یافته‌ها: بر اساس نتایج مطالعه انجام تمرین یوگا به مدت 6 هفته تأثیر معنی‌داری بر نمرات کیفیت زندگی و حیطه‌های موی زائد (001/0=p)، وزن (010/0=p)، آکنه (001/0=p)، نگرانی از وضعیت باروری (001/0=p)، عاطفی (001/0>p)، اختلال قاعدگی (001/0>p) و نمره کل (001/0>p) داشت. نتیجه‌گیری: یوگا به عنوان یک ورزش آرامش‌بخش، به مدت 6 هفته می­تواند سبب بهبود نمرات کیفیت زندگی در زنان مبتلا به PCOS تحت درمان ناباروری شود، بنابراین می‌توان از این برنامه ورزشی به عنوان یک روش کم‌هزینه و اثربخش در جهت ارتقاء کیفیت زندگی این دسته از بیماران بهره جست.
کلیدواژه‌های فارسی مقاله سندرم تخمدان پلی‌کیستیک، کیفیت زندگی، ناباروری، یوگا،
عنوان انگلیسی The effect of six weeks yoga exercises on quality of life in infertile women with polycystic ovary syndrome (PCOS)
چکیده انگلیسی مقاله Introduction: Infertility is one of the main concerns of human societies and PCOS is considered as the most common reason of women's infertility due to ovulation disorders. Infertility has been considered as the main cause of psychopathy disorders and reduced quality of life in PCOS patients. Exercise is a non-pharmaceutical method in treatment of PCOS that yoga is a recommended exercise for this disease. This study was performed with aim to determine the effect of 6 weeks yoga on the quality of life in infertile women with PCOS. Methods: This clinical randomized trial was performed on 61 infertile women with PCOS undergoing infertility treatment referred to the Tehran Sarem Hospital in 2015-2015. The qualified subjects were divided to two groups of case and control. Then, all the subjects completed the demographic profile and fertility questionnaires and modified PCOS questionnaire. Then, the case group performed yoga for 6 weeks and the control group did not receive any intervention. After 6 weeks, the questionnaires were again completed. Data were analyzed by SPSS software (version 21) and independent t-test, paired t-test, Mann-Whitney, Chi-square, Mac-Nemar, and Wilcoxon test. P< 0.05 was considered statistically significant Results: Yoga exercise for 6 weeks had significant effect on the scores of quality of life and Hirsotism (p=0.001), weight (p= 0.010), Acnea (p= 0.001), infertility (p= 0.001), Emotional (p< 0.001), menstrual disorders (p< 0.001) and total score (p< 0.001). Conclusion: Yoga as a meditation exercise for 6 weeks can improve the score of quality of life in women with PCOS undergoing infertility treatment. Therefore, this exercise as an effective and low-cost method can be used for improvement of life quality in these women.
کلیدواژه‌های انگلیسی مقاله
نویسندگان مقاله دکتر هما بهرامی | Homa Bahrami
Gynecologist, Fellowship of IVF and Infertility, Sarem Fertility and Infertility Research Center (SAFIR), Sarem Women’s Hospital, Tehran, Iran.
متخصص زنان و زایمان، فلوشیپ نازایی و IVF، مرکز تحقیقات باروری و ناباروری صارم، بیمارستان فوق تخصصی صارم، تهران، ایران.

مریم محسنی | Maryam Mohseni
M.Sc. in Midwifery, School of Nursing and Midwifery, Iran University of Medical Sciences, Tehran, Iran.
کارشناس ارشد مامایی، دانشکده پرستاری و مامایی، دانشگاه علوم پزشکی ایران، تهران، ایران.

دکتر لیلا امینی | Leila Amini
Assistant Professor, Department of Midwifery, School of Nursing and Midwifery, Iran University of Medical Sciences, Tehran, Iran.
استادیار گروه مامایی، دانشکده پرستاری و مامایی، دانشگاه علوم پزشکی ایران، تهران، ایران.

دکتر زهرا کریمیان | Zahra Karimian
PhD of Reproductive Health, School of Nursing and Midwifery, Kashan University of Medical Sciences, Kashan, Iran.
دکترای بهداشت باروری، دانشکده پرستاری و مامایی، دانشگاه علوم پزشکی کاشان، کاشان، ایران.

نشانی اینترنتی http://ijogi.mums.ac.ir/article_13578.html
فایل مقاله اشکال در دسترسی به فایل - ./files/site1/rds_journals/14/article-14-1787660.pdf
کد مقاله (doi)
زبان مقاله منتشر شده en
موضوعات مقاله منتشر شده
نوع مقاله منتشر شده اصیل پژوهشی
برگشت به: صفحه اول پایگاه   |   نسخه مرتبط   |   نشریه مرتبط   |   فهرست نشریات