این سایت در حال حاضر پشتیبانی نمی شود و امکان دارد داده های نشریات بروز نباشند
مجله دانشکده پزشکی اصفهان، جلد ۳۷، شماره ۵۲۶، صفحات ۵۰۰-۵۰۷
عنوان فارسی مقایسه‌ی سرعت اثر داروهای هالوپریدول، تری‌فلوپرازین، پرومتازین و کلرپرومازین در ایجاد اثرات آرام‌بخشی در بیماران پرخاشگر
چکیده فارسی مقاله مقدمه: پرخاشگری، علامتی غیر اختصاصی و آسیب‌رسان ناشی از عوامل مختلف پزشکی است و پیش‌گیری ازعواقب آن، سرعت عمل درمانگران را می‌طلبد. برای این منظور، داروهای آنتی‌سایکوتیک به کار می‌روند. شناسایی سریع‌الاثرترین داروی آرام‌بخشی، ضروری است. هدف از انجام این مطالعه، مقایسه‌ی سرعت آرام‌بخشی داروهای هالوپریدول، تری‌فلوپرازین، پرومتازین و کلرپرومازین در بیماران پرخاشگر بود. روش‌ها: این مطالعه، یک کارآزمایی بالینی بود که بر روی بیماران پرخاشگری انجام شد که در سال 1395 به اورژانس روان‌پزشکی بیمارستان خورشید اصفهان مراجعه کرده بودند. طی این مطالعه، 76 بیمار به طور تصادفی به 4 گروه تقسیم شدند و هالوپریدول، تری‌فلوپرازین، پرومتازین و کلرپرومازین به صورت تزریق داخل عضلانی دریافت کردند. بیماران هر 30 دقیقه از نظر علایم پرخاشگری ارزیابی شدند و زمان مورد نیاز برای ایجاد آرام‌بخشی ثبت شد. یافته‌ها: میانگین سن بیماران 70/8 ± 85/32 سال بود و 8/61 درصد بیماران مرد بودند. 2/59 درصد از بیماران به اولین تزریق پاسخ دادند و 8/40 درصد نیاز به تزریق دوم پیدا کردند. زمان میانگین برای ایجاد اثرات آرام‌بخشی پس از تزریق اول 61/6 ± 41/19 دقیقه و 38/5 ± 71/18 دقیقه پس از دومین تزریق بود. یافته‌های آماری نشان داد که مدت زمان القای آرام‌بخشی با سن، جنس، نوع ماده‌ی مصرفی و نوع پرخاشگری ارتباط معنی‌داری نداشت. بعد از اولین و دومین تزریق، کوتاه‌ترین زمان القای آرام‌بخشی مربوط به گروه پرومتازین و طولانی‌ترین زمان مربوط به گروه کلرپرومازین بود. نتیجه‌گیری: پرومتازین، سریع‌ترین تأثیر داروی آرام‌بخش در بین داروهای مورد مطالعه در بیماران پرخاشگر بود. هیچ یک از داروها عوارض جانبی ایجاد نکرد.
کلیدواژه‌های فارسی مقاله هالوپریدول، کلرپرومازین، تری‌فلوپرازین، پرومتازین، پرخاشگری،
عنوان انگلیسی Comparing the Velocity of Haloperidol, Chlorpromazine, Trifluoperazine, and Promethazine in Sedating of Aggressive Patients
چکیده انگلیسی مقاله Background: Aggression is a threatening hurtful sign occurring by a variety of causes, and should be managed rapidly by therapists. To this end, anti-psychotic drugs are used. It is essential to identify the medications that are more rapidly efficient, and can calm an aggressive patient. This study attempted to compare the velocity of haloperidol, trifluoperazine, promethazine, and chlorpromazine in sedating of aggressive patients. Methods: This was a randomized clinical trial study on aggressive patients referred to the psychiatry emergency department of Nour hospital, Isfahan, Iran, from 2016 to 2017. 76 patients were randomly divided into 4 groups, and respectively received haloperidol, promethazine, chlorpromazine, and trifluoperazine intramuscularly. Patients were evaluated each 30 minutes for aggressive symptoms. The time last for sedation was recorded for each patient, too. Findings: 76 patients with the mean age of 32.85 ± 7.80 years participated in this study, and 61.8% of them were men. 59.2% showed respond to intervention after the first injection, and 40.8% needed the second injection. The mean time needed for obtaining sedation was 19.41 ± 6.61 and 18.71 ± 5.38 minutes after the first and second injection, respectively. These mean times of sedation induction were not significantly related to age, gender, type of substance used, and type of aggression. After the first and second injection, the shortest time needed of sedation induction was in promethazine group and the longest one was in chlorpromazine group. Conclusion: Promethazine has the highest speed in creating sedative effects on aggressive patients. None of the studied drugs produced any side effect.
کلیدواژه‌های انگلیسی مقاله
نویسندگان مقاله سید غفور موسوی |
دستیار، گروه روان‌پزشکی، دانشکده‌ی پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی اصفهان، اصفهان، ایران

دلارام اقتصادی |
دانشیار، گروه آمار و اپیدمیولوژی، دانشکده‌ی بهداشت، دانشگاه علوم پزشکی اصفهان، اصفهان، ایران

بهزاد مهکی |


نشانی اینترنتی http://jims.mui.ac.ir/index.php/jims/article/view/11204
فایل مقاله اشکال در دسترسی به فایل - ./files/site1/rds_journals/103/article-103-1815804.pdf
کد مقاله (doi)
زبان مقاله منتشر شده fa
موضوعات مقاله منتشر شده
نوع مقاله منتشر شده مقاله پژوهشی
برگشت به: صفحه اول پایگاه   |   نسخه مرتبط   |   نشریه مرتبط   |   فهرست نشریات