این سایت در حال حاضر پشتیبانی نمی شود و امکان دارد داده های نشریات بروز نباشند
سیاست جهانی، جلد ۳، شماره ۲، صفحات ۱۹۱-۲۲۶
عنوان فارسی نومنطقه گرایی درسیاست خارجی ایران
چکیده فارسی مقاله سیاست خارجی جمهوری اسلامی ایران عرصه تناوب میان­­منطقه­گرایی و بین­المللی­گرایی بوده است. در این میان، نومنطقه­گرایی رویکردی نوین در سیاست خارجی برای برقراری پیوند میان­­منطقه­گرایی و چندجانبه­گرایی­بین­المللی با توجّه به ویژگی­های عصر جهانی­شدن است. بر این اساس، مقاله حاضر معتقد است تقویّت روابط درون­منطقه­ای و سپس مناسبات میان­منطقه­ای می­تواند زمینه­ساز اتخاذ سیاست نومنطقه­گرایی در فرآیند جهانی شدن باشد. این مقاله با اتّخاذ نوکارکردگرایی به عنوان چارچوب نظری تحقیق، منطقه­گرایی موفق را پیش شرطی برای اتّخاذ سیاست نومنطقه­گرا می­داند و ضمن بررسی ظرفیّت­ها و دستاوردهای جمهوری اسلامی ایران در حوزه منطقه­گرایی و ارتباطات فرامنطقه­ای به تبیین راهکارهای تقویّت ظرفیّت­ها و دستاوردهای نومنطقه­گرایی در سیاست خارجی جمهوری اسلامی ایران پرداخته است. در پاسخ به این سؤال که راهکارهای تقویّت و ارتقای منطقه­گرایی نوین در سیاست خارجی جمهوری اسلامی ایران چیست؟ مقاله حاضر به تبیین تعاملات میان­منطقه­ای در عصر جهانی شدن به عنوان زمینه­ساز تقویّت و ارتقای رویکرد نومنطقه­گرا در سیاست خارجی جمهوری اسلامی ایران پرداخته است
کلیدواژه‌های فارسی مقاله ایران، نومنطقه گرایی، چندجانبه گرایی بین الملل،
عنوان انگلیسی Neo-Regionalism in the Foreign Policy of Iran
چکیده انگلیسی مقاله
کلیدواژه‌های انگلیسی مقاله
نویسندگان مقاله محمدرضا دهشیری | mohammad reza
استادیار دانشکده وزارت امورخارجه

محسن رضایی جعفری | rezaee jafari
دانشجوی دکتری گروه علوم سیاسی دانشگاه اصفهان
سازمان اصلی تایید شده: دانشگاه اصفهان (Isfahan university)

نشانی اینترنتی http://interpolitics.guilan.ac.ir/article_169_2ffb11513ac8f941a1ac24506b6499ab.pdf
فایل مقاله اشکال در دسترسی به فایل - ./files/site1/rds_journals/917/article-917-188681.pdf
کد مقاله (doi)
زبان مقاله منتشر شده fa
موضوعات مقاله منتشر شده
نوع مقاله منتشر شده
برگشت به: صفحه اول پایگاه   |   نسخه مرتبط   |   نشریه مرتبط   |   فهرست نشریات