این سایت در حال حاضر پشتیبانی نمی شود و امکان دارد داده های نشریات بروز نباشند
علوم زیستی ورزشی، جلد ۴، شماره ۱۰، صفحات ۱۴۷-۱۳۱

عنوان فارسی تاثیر ضرباهنگ های موسیقی بر شاخص های خستگی مرکزی و محیطی زنان جوان غیرورزشکار
چکیده فارسی مقاله هدف از پژوهش حاضر، بررسی تأثیر ضرباهنگ های مختلف موسیقی بر برخی شاخص های خستگی مرکزی و محیطی در زنان جوان غیرورزشکار است. به این منظور 38 دانشجوی دختر سالم انتخاب و به صورت تصادفی به سه گروه، تجربی 1 شامل 13 نفر، 2 ± 22 سال، تجربی 2؛ 13 نفر 2 ± 23 سال و گروه کنترل 12 نفر، 2 ± 23 سال تقسیم شدند. در ابتدا پیش آزمون مشابه شرایط تمرین از تمام گروه ها به عمل آمد، سپس برنامه تمرین اصلی به صورت 2 جلسه در هفته به مدت 6 هفته متوالی با ارائه متغیرهای مستقل اجرا شد و در نهایت پس از اتمام آخرین جلسه تمرین، پس آزمون گرفته شد. برنامه تمرین در هر جلسه شامل رکاب زدن روی دوچرخه کارسنج تا مرز واماندگی برای هر سه گروه بود. گروه های تجربی طی تمرین با هدفون به موسیقی گوش می کردند. گروه کنترل نیز هیچ گونه مداخله موسیقی دریافت نکردند. تحلیل نتایج آزمون ضربه زنی با انگشت تفاوت زیادی را در خستگی محیطی گروه های تجربی و کنترل نشان نداد. نتایج آزمون نامیدن رنگ ها خستگی مرکزی حاصل از تمرین در گروه کنترل نسبت به دو گروه موسیقی کند و تند را تأیید کرد. تحلیل یک طرفه داده ها نشان داد که در پیش آزمون بین شاخص های خستگی اندازه گیری شده، در سه گروه اختلاف معنی داری وجود نداشت (05/0P>). اما در مرحله پس آزمون مقدار بار کاری حالت واماندگی (022/0=P) بین گروه ها معنی دار بود. آزمون تعقیبی توکی نشان داد بین گروه کنترل و گروه های تجربی اختلاف معنی داری در همه متغیرها وجود دارد (05/0 P). به طور کلی می توان گفت موسیقی همزمان با تمرین خستگی مرکزی و محیطی را به تعویق می اندازد و در نهایت عملکرد ورزشی را افزایش می دهد
کلیدواژه‌های فارسی مقاله

عنوان انگلیسی The Effect of Rhythms of Music on Central and Peripheral Fatigue Indices in Non-Athlete Young Females
چکیده انگلیسی مقاله The aim of this study was to investigate the effect of different rhythms of music on some central and peripheral fatigue indices in non-athlete young females. For this purpose, 38 healthy female students were randomly divided into three groups: fast music group or EXP1 (N=13, M+SD age: 22+2 years), slow music group or EXP2 (N=13, M+SD age: 23+2 years) and control group (N=12,M+SD age: 23+2 years). At first, pretest was performed under the same condition as the training condition; then, training program was performed for six weeks, two sessions per week and finally posttest was performed. The training program included pedaling on an ergometer until exhaustion. The experimental groups listened to music by headphones while training; control group received no musical intervention. Results of finger tapping test showed no noticeable difference in peripheral fatigue between experimental groups and control group. The results of chart for continual naming of colors test confirmed the central fatigue in control group compared with fast and slow music groups. Data analysis by one-way ANOVA showed no significant differences in fatigue indices among the three groups in the pretest (P>0.05). But in the posttest, workload of exhaustion (p=0.022) among groups was significant. Tukey post hoc test showed a significant difference in all variables between experimental groups and control group (P< 0.05) while this difference was not significant between experimental groups (P>0.05). Generally, it can be concluded that music together with training delays central and peripheral fatigue and finally improves sport performance.
کلیدواژه‌های انگلیسی مقاله

نویسندگان مقاله فرناز ترابی |
استادیار دانشگاه پیام نور

احمد فرخی |
استاریار دانشگاه تهران
سازمان اصلی تایید شده: دانشگاه تهران (Tehran university)


نشانی اینترنتی http://jsb.ut.ac.ir/article_22002_3db67014a643ba3bd8069fb93834c526.pdf
فایل مقاله اشکال در دسترسی به فایل - ./files/site1/rds_journals/961/article-961-195977.pdf
کد مقاله (doi)
زبان مقاله منتشر شده fa
موضوعات مقاله منتشر شده
نوع مقاله منتشر شده
برگشت به: صفحه اول پایگاه   |   نسخه مرتبط   |   نشریه مرتبط   |   فهرست نشریات