این سایت در حال حاضر پشتیبانی نمی شود و امکان دارد داده های نشریات بروز نباشند
فصلنامه پژوهشی خون، جلد ۳، شماره ۱، صفحات ۲۹-۳۶
عنوان فارسی بررسی اثر آنتی‌بادی‌های منوکلونال ضد پلاسمینوژن انسانی A۵E۱۰ ,A۴D۱۰ و A۳B۲ بر سیستم فیبرینولیز
چکیده فارسی مقاله چکیده سابقه و هدف اصلی‌ترین ترکیب سیستم فیبرینولیز، پیش‌آنزیم پلاسمینوژن می‌باشد که توسط فعال‌کننده‌های مختلفی به فرم فعال خود یعنی آنزیم پلاسمین تبدیل شده و نقش حیاتی خود را که همانا لیز لخته‌های فیبرینی است ایفا می‌کند. نخستین آنتی‌بادی منوکلونال ضد پلاسمینوژن انسانی در سال 1982 توسط پلوپلیس تهیه و اثر آن مطالعه شد. از آن ‌زمان‌ تاکنون ‌محققین ‌متعددی‌ در نقاط‌ مختلف‌ دنیا ‌به ‌تهیه ‌و مطالعه‌ آنتی‌بادی‌های ‌ضد پلاسمینوژن همت‌گماشته‌اند که‌ حاصل‌ تحقیقات‌آن‌ها قابل‌ توجه ‌بوده ‌و زوایای‌ تاریکی ‌از دانش‌ ما را در مورد ساختمان ‌و مکانیسم ‌فعال‌شدن پلاسمینوژن، ‌وضعیت‌ فیزیولوژیک ‌فیبرینولیزو غیره روشن ساخته‌اند. در این تحقیق، اثرات احتمالی سه آنتی‌بادی منوکلونال ضد پلاسمینوژن انسانی A4D10, A5E10 و A3B2 بر سیستم فیبرینولیز و مکانیسم احتمالی اثر آن مورد مطالعه قرار گرفت. مواد و روش‌ها پس از طی مراحلی نظیر کشت سلول‌های هیبریدومای تولید کننده آنتی‌بادی، تزریق این سلول‌ها به صفاق موش، تهیه آسیت و تخلیص آنتی‌بادی‌ها از آن، با روش‌های مختلفی از جمله ارزیابی چشمی لیز لخته پلاسمایی در حضور آنتی‌بادی‌ها، اندازه‌گیری کمی قطعات DD/E به روش آزمون D ـ دایمر، ارزیابی به روش الیزا با استفاده از سوبسترای سنتتیک S-2251 و غیره اثر این آنتی‌بادی‌ها بررسی شد. یافته‌ها مشاهدات اولیه با استفاده از پلاسمای پولد انسانی نشان داد که دو آنتی‌بادی A5E10 و A4D10 در حضور فعال‌کننده‌های پلاسمینوژن t-PA ، u-PA و SK ، فعالیت سیستم فیبرینولیز را افزایش می‌دهند در حالی‌که آنتی‌بادی A3B2 در حضور این فعال‌کنند‌ه‌ها تأثیری بر سرعت فیبرینولیز ندارد. براساس نتایج به‌دست آمده از اندازه‌گیری کمی قطعات DD/E به روش آزمون D ـ دایمر، اثر افزایشی آنتی‌بادی‌های A4D10 و A5E10 به‌صورت وابسته به دوز است. در آزمون دیگری که توسط سوبسترای سنتتیک S-2251 انجام گرفت مشخص شد که فعال شدن پلاسمینوژن در حضور اوروکیناز و در نتیجه شکسته شدن این سوبسترا در حضور آنتی‌بادی‌های A5E10 و A4D10 افزایش می‌یابد. به علاوه بی‌اثر بودن آنتی‌بادی A3B2 بر فعال شدن پلاسمینوژن در این آزمون نیز تأیید شد. نتیجه‌گیری احتمالا آنتی‌بادی‌های A4D10 و A5E10 با باز کردن فرم ساختاری پلاسمینوژن، فعال شدن آن‌ را در مقابل فعال‌کننده‌های پلاسمینوژن تسهیل می‌کنند. کلمات کلیدی: فیبرینولیز، پلاسمینوژن، آنتی‌بادی منوکلونال، فعال‌کننده‌های پلاسمینوژن
کلیدواژه‌های فارسی مقاله
عنوان انگلیسی Evaluation of the effect of antihuman plasminogen monoclonal antibodies of A4D10, A5E10 and A3B2 on the activation of fibrinolytic system
چکیده انگلیسی مقاله  Abstract Background and Objectives The most important component of fibrinolytic system is the proenzyme plasminogen that through various activators is converted to its active form plasmin and performs its vital functions that is fibrin clot lysis. The first anti human plasminogen antibody was prepared by Ploplis in 1982 and its effect was studied. Since then many researchers have attempted to prepare and study anti plasminogen antibodies to elucidate important aspects of structure and activation mechanism of plasminogen , physiologic condition of fibrinolysis, etc. In the present study, we studied the probable effects of three antihuman plasminogen monoclonal antibodies A4D10, A5E10 and A2C8 on the activation of the fibrinolytic system. Materials and Methods After separate steps like the culture of antibody-producing hybridoma cells, their injection to mice, extraction of the ascites fluid and purification of antibodies were taken, various methods such as optical evaluation of plasma clot lysis in the presence of antibodies, quantitative measurement of DD/E in D-dimer assay, evaluation with ELIZA assay using S-2251 synthetic substrate lysis and the like were used to study the effects of thses antibodies. Results Primary observations with human pooled plasma showed that in the presence of plasminogen activators (t-PA, u-PA and SK), A5E10 and A4D10 can enhance activation of fibrinolytic system, but A3B2 has no effect on this system. According to D- dimer assay, it was shown that the lytic effects of A5E10 and A4D10 antibodies were dose dependent the higher the amount of antibodies, the lower their effects. The other test performed with S-2251 synthetic substrate showed plasminogen activation in the presence of Urokinase therefore, lysis of this substrate enhanced in the presence of A5E10 and A4D10 antibodies. Moreover, in this test ineffectiveness of A3B2 on plasminogen activation was confirmed . Conclusions In conclusion, we suggested A4D10 and A5E10 antibodies by modification of structural from of plasminogen facilitate its activation in presence of plasminogen activators. Key words : Fibrinolytic, Plasminogen, Monoclonal antibody, Plasminogen activators 
کلیدواژه‌های انگلیسی مقاله
نویسندگان مقاله علی ملکی | a maleki
دانشگاه تربیت مدرس

دکتر منوچهر میرشاهی | m mirshahi
دانشگاه تربیت مدرس

دکتر علی اکبر پورفتح اله | a a pourfathollah
دانشگاه تربیت مدرس

نشانی اینترنتی http://www.bloodjournal.ir/browse.php?a_code=A-10-1-63&slc_lang=fa&sid=fa
فایل مقاله فایلی برای مقاله ذخیره نشده است
کد مقاله (doi)
زبان مقاله منتشر شده fa
موضوعات مقاله منتشر شده
نوع مقاله منتشر شده 1
برگشت به: صفحه اول پایگاه   |   نسخه مرتبط   |   نشریه مرتبط   |   فهرست نشریات