این سایت در حال حاضر پشتیبانی نمی شود و امکان دارد داده های نشریات بروز نباشند
لیزر پزشکی، جلد ۱۶، شماره ۳، صفحات ۷-۲
عنوان فارسی شبیه سازی و ساخت نانوحسگر اپتیکی براساس تقریب شبه استاتیک و روش کاهش شیمیایی
چکیده فارسی مقاله مقدمه: طراحی و آماده‌سازی نانو­ساختارهای فلزی یکی از موضوعات تحقیقاتی مهم در علم مواد، شیمی، پزشکی و مهندسی به‌­شمار می‌رود. در بین انواع مختلفی از نانو­ساختارها، نانو­ذرات کروی نقره به ‌دلیل داشتن خواص اپتیکی منحصر به فرد و سازگاری با محیط زیست بسیار مورد توجه دانشمندان قرار گرفته‌اند. روش بررسی: خواص اپتیکی نانو­ذرات کروی فلزی نقره بر­اساس تقریب شبه­استاتیک و روش تجربی کاهش شیمیایی مورد بررسی قرار گرفته‌ است. هنگامی‌که نانو­ذرۀ نقره تحت تأثیر میدان الکترومغناطیسی لیزر قرار می‌گیرد، به صورت یک دو قطبی الکتریکی تابش می‌کند. با حل معادلۀ لاپلاس کروی در سه بعد و اعمال شرایط مرزی مناسب در فصل مشترک‌ها می‌توان به معادلات میدان الکتریکی در هر ناحیه دست یافت. در تقریب شبه­استاتیک از وابستگی فضایی میدان الکترومغناطیسی در محاسبات صرف نظر می‌شود در­حالی­که وابستگی زمانی میدان الکترومغناطیسی حفظ می‌شود. همچنین با استفاده از روش کاهش شیمیایی، نانو­ذرات کلوئیدی نقره سنتز و تولید می‌شوند. برای تولید محلول کلوئیدی نانو­ذرات نقره از نیترات نقره (AgNO3) به ‌عنوان پیش­ماده، از سیترات­تری­سدیم 1 درصد به عنوان عامل کاهنده و پایدارساز و از آب دو یونیزه به عنوان حلال استفاده شده است. یافته‌ها: نتایج محاسبات تئوری نشان می‌دهد که نانو­ذرۀ کروی نقره دارای یک قلۀ تشدید پلاسمون در محدودۀ مرئی است. طیف جذبی نانو­ذرۀ نقره نسبت به تغییرات خیلی کوچک ضریب شکست محیط اطراف حساس است و با افزایش ضریب شکست محیط به سمت طول موج‌های بلندتر جابه‌جا می‌شود. نتایج تجربی سنتز نانو­ذرات نقره نشان می‌دهد که طیف جذبی نانو ذرات نقره دارای یک قلۀ جذب پلاسمون در ناحیۀ مرئی (λ=425nm ) است. همچنین نتایج آنالیز FESEM کروی بودن و ابعاد نانومتری ذرات را تأیید می‌کند. نتیجه‌گیری: تشدید پلاسمون سطحی نانو­ذرۀ نقره در طول موج مرئی، امکان شناسایی مولکول‌های زیستی اطراف نانو­ذرۀ نقره را فراهم می‌کند. طیف جذبی نانو ذرات فلزی نقره نسبت به تغییرات ضریب شکست محیط اطراف حساس است و با اعمال کوچک‌ترین تغییری در ضریب شکست محیط اطراف، مدهای پلاسمون سطحی به سمت طول­ موج­های بلندتر جابه‌جا می‌شوند که می‌توان از این ویژگی به عنوان نانو­حسگر اپتیکی بر اساس جابه‌جایی طول موج تشدید استفاده کرد. نتایج آنالیزهای UV-visible و FESEM، قلۀ تشدید پلاسمون نانو­ذرات را در طیف مرئی و ابعاد نانومتری ذرات نقره نشان دادند که تأییدی بر نتایج تئوری است.
کلیدواژه‌های فارسی مقاله پلاسمون سطحی موضعی، حسگر زیستی، نانو­ذرۀ نقره
عنوان انگلیسی Simulation and Fabrication of Optical Nanosensor Based on Quasi Static Approximation and Chemical Reduction Method
چکیده انگلیسی مقاله
کلیدواژه‌های انگلیسی مقاله
نویسندگان مقاله محمد سعید پروین | Mohammad Saeid Parvin
Department of Physics, Faculty of Science, Malayer University, Malayer, Iran
گروه فیزیک، دانشگاه ملایر، ملایر، ایران

مریم سلیمی نسب | Maryam Saliminasab
Nano-Science and Nano-Technology Research Center, Razi University, Kermanshah, Iran
پژوهشکدۀ علوم و فناوری نانو، دانشگاه رازی، کرمانشاه، ایران

رستم مرادیان | Rostam Moradian
Nano-Science and Nano-Technology Research Center, Razi University, Kermanshah, Iran
پژوهشکدۀ علوم و فناوری نانو، دانشگاه رازی، کرمانشاه، ایران

نشانی اینترنتی http://icml.ir/browse.php?a_code=A-10-151-80&slc_lang=fa&sid=1
فایل مقاله اشکال در دسترسی به فایل - ./files/site1/rds_journals/51/article-51-2155465.pdf
کد مقاله (doi)
زبان مقاله منتشر شده fa
موضوعات مقاله منتشر شده عمومی
نوع مقاله منتشر شده پژوهشی
برگشت به: صفحه اول پایگاه   |   نسخه مرتبط   |   نشریه مرتبط   |   فهرست نشریات