این سایت در حال حاضر پشتیبانی نمی شود و امکان دارد داده های نشریات بروز نباشند
مجله دانشکده پزشکی دانشگاه علوم پزشکی مشهد، جلد ۶۲، شماره ۶، صفحات ۱۸۳۴-۱۸۴۲
عنوان فارسی بررسی تاثیر برنامه ارتقاء دهنده فعالیت فیزیکی مبتنی بر پروتکل حرکات ورزشی در بیماران دیابتی نوع دو
چکیده فارسی مقاله مقدمه: دیابت عامل مرگ بیش از 3/1میلیون در دنیا است.برنامه­های تمرین بدنی از 8 هفته تا یک سال سطح هموگلوبین گلیکوزیله را تقریباً به میزان 6/0 درصد کاهش می‌دهد. نگه داشتن HbA1C زیر 7 درصد نه تنها از پیدایش عوارض دیابت در چشم‌ها، کلیه‌ها و اعصاب جلوگیری می‌کنند حتی در صورت وجود این عوارض باعث برگشت آن‌ها شده و از پیشرفتشان جلوگیری به عمل می‌آورد.امید است با انجام برنامه ارتقاء دهنده فعالیت فیزیکی مبتنی بر پروتکل حرکات ورزشی در بیماران دیابتی نوع دو در جهت بهزیستی بیماران گامی برداشته شود. روش کار:75 نفر زن دیابتی انتخاب ‌شد و به‌صورت تصادفی در گروه‌های مداخله و کنترل قرار گرفتند. پیش‌آزمون فعالیت فیزیکی به همراه آزمایش HbA1C انجام گرفت و سپس برنامه آموزشی تدارک دیده‌شده بر روی گروه‌های مداخله اجراشد. آزمایش HbA1C و پس‌آزمون در گروه مداخله و کنترل، تکرار شد. روش جمع‌آوری اطلاعات شامل پرسشنامه مشخصات دموگرافیک افراد موردمطالعه و نسخه کوتاه پرسشنامه بین المللی فعالیت فیزیکی است. برای بررسی ارتباط هریک از فاکتورها، از آزمون‌های مناسب استفاده شد. نتایج: میزان HbA1C در گروه کنترل قبل و بعد از مداخله میانگین به ترتیب59/1±3/8 و 33/1±8/8بوده است . و در بررسی رابطه آماری میزان HbA1C بعد از مداخله در گروه کنترل و شاهد رابطه معنی‌دار آماری با آزمون تی مستقل وجود داشت (005/0P=). بعد از مداخله کلیه بیماران قادر به انجام حرکات نرمشی و حرکات سرد کردن بودند. نتیجه‌گیری:برنامه ارتقاء دهنده فعالیت فیزیکی مبتنی بر پروتکل حرکات ورزشی در بیماران دیابتی نوع دو در بهبود شاخص سلامت بیماران موثر بوده است.
کلیدواژه‌های فارسی مقاله هموگلوبینA1C، فعالیت فیزیکی، بیماران دیابتی نوع دو
عنوان انگلیسی The Effect of Physical Activity Upgrading Program Based on Sporting Motion Protocols in Type II Diabetic Patients
چکیده انگلیسی مقاله Introduction:Diabetes is the cause of more than 1.3 million deaths worldwide. Exercise programs reduce glycosylated hemoglobin levels by about 0.6 percent from 8 weeks to one year. Keeping HbA1C below 7% not only prevents the onset of diabetes complications in the springs, kidneys and nerves, but also prevents them from progressing and prevents them from progressing. Exercise in type 2 diabetic patients should be taken to improve patient well-being. Materials and Methods: 75 diabetic women were selected and randomly assigned to intervention and control groups. The physical activity test was performed with the HbA1C test and then the prepared training program was performed on the intervention groups. The HbA1C and posttest tests were repeated in the intervention and control group. The data collection method includes a demographic profile questionnaire of the studied individuals and a short version of the International Physical Activity Questionnaire. Appropriate tests were used to investigate the relationship between each factor. Results: The HbA1C level in the control group before and after the mean intervention was 3.8 59 1.59 and 8.8 33 1.33, respectively. And in the study of the statistical relationship between HbA1C level after intervention in the control and control group, there was a statistically significant relationship with independent t-test (P = 0.005). After the intervention, all patients were able to perform soft movements and cooling movements. Conclusion: The program of promoting physical activity based on the exercise protocol in type 2 diabetic patients has been effective in improving the health index of patients.
کلیدواژه‌های انگلیسی مقاله Hemoglobin A1C, Physical Activity, Type 2 diabetic patients
نویسندگان مقاله علی فتاحی | Ali Fattahi
Department of Health Education, School of Health, Hamadan University of Medical Sciences and Health Services, Hamadan, Iran.
گروه آموزش بهداشت، دانشکده بهداشت، دانشگاه علوم پزشکی و خدمات درمانی همدان، همدان، ایران.

رویا نیک انجام | Roya Nikangam
Department of Health Education, School of Health, Hamadan University of Medical Sciences and Health Services, Hamadan, Iran.
گروه آموزش بهداشت، دانشکده بهداشت، دانشگاه علوم پزشکی و خدمات درمانی همدان، همدان، ایران.

رشید حیدری مقدم | Rashid Haidari Moghadam
School of Health, Department of Ergonomics, School of Health, Hamadan University of Medical Sciences and Health Services, Hamadan, Iran.
دانشکده بهداشت، گروه ارگونومی، دانشکده بهداشت، دانشگاه علوم پزشکی و خدمات درمانی همدان، همدان، ایران.

نشانی اینترنتی http://mjms.mums.ac.ir/article_15330.html
فایل مقاله اشکال در دسترسی به فایل - ./files/site1/rds_journals/101/article-101-2376615.pdf
کد مقاله (doi)
زبان مقاله منتشر شده en
موضوعات مقاله منتشر شده
نوع مقاله منتشر شده مقاله پژوهشی
برگشت به: صفحه اول پایگاه   |   نسخه مرتبط   |   نشریه مرتبط   |   فهرست نشریات