این سایت در حال حاضر پشتیبانی نمی شود و امکان دارد داده های نشریات بروز نباشند
مجله زنان، مامایی و نازایی ایران، جلد ۲۲، شماره ۱۲، صفحات ۵۴-۶۱
عنوان فارسی بررسی اثر ترامادول بر بافت بیضه و هورمون‌های انسولین و تستوسترون در موش‌های سالم و دیابتی شده با استرپتوزوتوسین
چکیده فارسی مقاله مقدمه: ترامادول از دسته داروهای مسکن مخدر یا اپوئید‌های مصنوعی بوده و دارویی ضعیف‌تر از مورفین و قوی‌تر از بروفن و استامینوفن می‌باشد. مطالعه حاضر با هدف بررسی اثرات ترامادول بر بافت بیضه در موش‌های سالم و دیابتی شده با استرپتوزوتوسین انجام شد. روش‌کار: این مطالعه تجربی در سال 1397 در دانشگاه آزاد واحد دامغان انجام شد. در این مطالعه 60 سر موش صحرایی رت نر نژاد ویستار به 6 گروه (کنترل، شاهد، تجربی 1 و 2 تجربی 3 و 4) تقسیم شدند. گروه کنترل همزمان با دیابتی شدن سایر گروه‌ها به‌منظور حفظ تعادل بدن، بافرسیترات به‌صورت درون صفاقی با توجه به وزن دریافت کردند. گروه (شاهد) دیابتی، از طریق تزریق درون صفاقی استرپتوزوتوسین با دوز 55 میلی‌گرم بر کیلوگرم دیابتی شده، گروه تجربی 1، 2، 3 و 4 پس از 2 ماه دیابتی شدن، به‌مدت 5 هفته ترامادول را به‌روش گاواژ دریافت کردند. در ابتدای هفته پنجم از نمونه‌ها خون‌گیری به‌عمل آمد و فاکتور‌های بیوشیمیایی و هورمونی خون و همچنین مقاطع بیضه‌ها مورد ارزیابی ماکروسکوپی و هسیتولوژیک قرار گرفت. تجزیه و تحلیل داده‌ها با استفاده از نرم‌افزار آماری SPSS (نسخه 21) و آنالیز واریانس یک‌طرفه و پس‌آزمون توکی انجام شد. میزان p کمتر از 05/0 معنی‌دار در نظر گرفته شد. یافته‌ها: در گروه شاهد (دیابتی) کاهش معنی‌داری در سلول‌های اسپرماتوگونی (03/0=p)، سرتولی (032/0=p) و اسپرماتید (022/0=p) نسبت به گروه کنترل و گروه‌های تجربی 1 و 2 مشاهده شد. همچنین در گروه‌های تجربی 1 و 2 کاهش معنی‌داری در سلول‌های اسپرماتید (051/0=p) نسبت به گروه کنترل مشاهده شد و در گروه‌های تجربی 3 و 4 نیز نسبت به سایر گروه‌ها کاهش معنی‌داری در سلول‌های سرتولی (02/0=p) مشاهده گردید. همچنین در گروه شاهد در میزان انسولین (001/0=p) و تستوسترون (001/0=p) کاهش معنی‌دار نسبت به سایر گروه‌ها مشاهده شد. در گروه تجربی 1 و 2 به دلیل مصرف ترامادول، میزان هورمون تستوسترون (041/0=p) کاهش معنی‌داری نسبت به گروه کنترل داشت و در گروه‌های تجربی 3 و 4 نیز میزان هورمون تستوسترون (01/0=p) کاهش معنی‌داری نسبت به گروه به شاهد داشت و تغییر معنی‌داری در میزان هورمون انسولین در گروه‌های تجربی مشاهده نشد. نتیجه‌گیری: مصرف روزانه خوراکی 35 روزه ترامادول در موش‌های سالم و دیابتی با دوز‌های مشخص باعث بر‌ هم زدن تعادل هورمون تستوسترون خون شده و فرآیند اسپرماتوژنز را کاهش می‌دهد؛ به‌طوری‌که هرچه دوز دارو افزایش یافت، آسیب بافتی و هورمونی نیز افزایش یافت.
کلیدواژه‌های فارسی مقاله آسیب بیضه‌ای، ترامادول، دیابت، سلول‌های سرتولی
عنوان انگلیسی The effect of tramadol on testicular tissue and insulin and testosterone hormones in healthy rats and streptozotocin-diabetic rats
چکیده انگلیسی مقاله Introduction: Tramadol is a synthetic opiate analgesic which is weaker than morphine and stronger than brofen and acetaminophen. This study aimed to evaluate the impact of tramadol on testicular tissue in normal and streptozotocin-diabetic rats. Methods: This experimental study was conducted in Islamic Azad University, Damghan Branch in 2018. In this study, 60 male Wistar rats were divided into 6 groups (case, control, experimental 1 and 2 and 3 and 4). Simultaneous with other groups becoming diabetic, the control group received intraperitoneal citrate buffer by body weight in order to maintain stability of the body. The diabetic (case) group received intraperitoneal streptozotocin at a dose of 55 mg/kg, experimental group 1 (normal rats + 50 mg/kg tramadol), experimental group 2 (normal rats + 100 mg/kg tramadol), experimental group 3 (diabetic + 50 mg/kg tramadol) and experimental group 4 (diabetic + 100 mg / kg tramadol), received tramadol via gavage for five weeks after being diabetic for two months. At the end of week 5, blood samples were drawn from samples, and biochemical and hormonal factors as well as macroscopic and histological testicular sections were evaluated. Data were analyzed in SPSS 21 using one-way ANOVA and Tukey's post-test. P
کلیدواژه‌های انگلیسی مقاله Diabetes, Sertoli cells, Testicular damage, Tramadol
نویسندگان مقاله فرزانه کاظم‌زاده | Farzaneh Kazemzadeh
Instructor, Department of Nursing, School of Nursing, Islamic Azad University, Shahrood Branch, Shahrood, Iran.
مربی گروه پرستاری، دانشکده پرستاری، دانشگاه آزاد اسلامی واحد شاهرود، شاهرود، ایران.

سحر ملزمی | Sahar Molzemi
Instructor, Department of Laboratory Sciences, School of Medical Sciences, Islamic Azad University, Shahrood Branch, Shahrood, Iran.
مربی گروه علوم آزمایشگاهی، دانشکده علوم پزشکی، دانشگاه آزاد اسلامی واحد شاهرود، شاهرود، ایران.

محمد افشار اردلان | Mohammad Afshar Ardalan
Assistant Professor, Department of Internal Medicine, Faculty of Medicine, Aja University of Medical Sciences, Tehran, Iran.
استادیار گروه داخلی پزشکی، دانشکده پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی ارتش جمهوری اسلامی ایران، تهران، ایران.

امیر‌حسین توزنده جانی | Amir Hossein Tozandejani
B.Sc. of Medical Radiation Engineering, School of Engineering, Islamic Azad University, Shahrood Branch, Shahrood, Iran.
کارشناسی گروه مهندسی پرتوپزشکی، دانشکده فنی و مهندسی، دانشگاه آزاد اسلامی واحد شاهرود، شاهرود، ایران

امیرحسین آشنایی | Amir Hosseion Ashnaei
Instructor, Department of Laboratory Sciences, School of Medical Sciences, Islamic Azad University, Shahrood Branch, Shahrood, Iran.
مربی گروه علوم آزمایشگاهی، دانشکده علوم پزشکی، دانشگاه آزاد اسلامی واحد شاهرود، شاهرود، ایران.

نشانی اینترنتی http://ijogi.mums.ac.ir/article_15553.html
فایل مقاله اشکال در دسترسی به فایل - ./files/site1/rds_journals/14/article-14-2396547.pdf
کد مقاله (doi)
زبان مقاله منتشر شده en
موضوعات مقاله منتشر شده
نوع مقاله منتشر شده اصیل پژوهشی
برگشت به: صفحه اول پایگاه   |   نسخه مرتبط   |   نشریه مرتبط   |   فهرست نشریات