این سایت در حال حاضر پشتیبانی نمی شود و امکان دارد داده های نشریات بروز نباشند
پژوهش های زبان شناسی تطبیقی، جلد ۵، شماره ۹، صفحات ۲۲۷-۲۴۳
عنوان فارسی حرف اضافه ی «سی» در دلواری: بازمانده ای از حروف اضافه ی فارسی باستان یا سرانجام دستوری شدگی اسم؟
چکیده فارسی مقاله هدف این پژوهش، توصیف کاربردهای گوناگون نحوی و معنایی حرف اضافه ی «سی» (si) در گویش دلواری- و بررسی پیشینه ی تاریخی آن است. این حرف اضافه دارای دو کاربرد محمولی و غیرمحمولی است: متمم «سی» غیرمحمولی همیشه ضمیر پی چسبی مفعولی است، ولی متمم های «سی» محمولی نقش های معنایی مختلفی از قبیل مقصد، پذیرنده، ذی نفع، کنش پذیر و غایت دارند. در ارتباط با تاریخچه شکل گیری و کاربرد این حرف اضافه دو فرضیه مطرح می شود. طبق فرضیه اول، «سی» حاصل تحول آوایی حرف اضافه [aɵiy] در فارسی باستان و بسط معانی و کاربرد آن است. وجود حرف اضافه مشابهی در بافت زبانی مشابه با کاربرد آن در کتیبه داریوش و روند کلی تحول حروف اضافه به صورت های تهی این احتمال را کاهش می دهد. فرضیه دوم ریشه این حرف اضافه را در دستوری شدگی اسم «سوی» و تحول آوایی آن می داند. بنابر شواهد تاریخی از دوره های مختلف تطور زبان فارسی و شواهد گویشی فرضیه دوم محتمل تر است.
کلیدواژه‌های فارسی مقاله
عنوان انگلیسی An investigation of Delvari preposition “si”: A relic from an Old Persian preposition or the outcome of grammaticalization?
چکیده انگلیسی مقاله This paper aims at describing the syntax-semantics of a frequent preposition [si] in Delvari and investigating its origin based on the extant evidence. The study shows that [si], as a non-predicative preposition, only hosts an object clitic, while it takes an NP complement, bearing as diverse thematic roles as goal, recipient, benefactive, patinet and purpose in its predicative usage. As to its historical origin, one hypothesis asserts that [si] is the result of phonetic change from an Old Persian preposition [aɵiy], followed by an extension in its meanings and usages. The existence of a phonetically similar preposition with a limited usage in the same meaning as [aɵiy] and the irriversibility of grammaticalization render this hypothesis less tenable. According to the second hypothesis, [si] is the grammaticalized form of the noun [sōg/suy]. Diachronic evidence from the evolution of Persian and the data from regional dialects make the second hypothesis more likely.
کلیدواژه‌های انگلیسی مقاله
نویسندگان مقاله فاطمه نعمتی |
استادیار دانشگاه خلیج فارس، گروه زبان و ادبیات انگلیسی

سیما نوروزی |
مربی دانشگاه خلیج فارس، گروه زبان و ادبیات انگلیسی

نشانی اینترنتی http://rjhll.basu.ac.ir/article_1172_8b7b4e112e3b45ccd807b1635ccb3efd.pdf
فایل مقاله اشکال در دسترسی به فایل - ./files/site1/rds_journals/1395/article-1395-241692.pdf
کد مقاله (doi)
زبان مقاله منتشر شده fa
موضوعات مقاله منتشر شده
نوع مقاله منتشر شده
برگشت به: صفحه اول پایگاه   |   نسخه مرتبط   |   نشریه مرتبط   |   فهرست نشریات