این سایت در حال حاضر پشتیبانی نمی شود و امکان دارد داده های نشریات بروز نباشند
پژوهش های زبان شناسی تطبیقی، جلد ۴، شماره ۸، صفحات ۸۱-۹۹
عنوان فارسی بررسی چگونگی درک زمان افعال در چهارچوب معناشناسی پیش فرض براساس نتایج به دست آمده از ردیابی چشمی
چکیده فارسی مقاله بر پایه نظریه­ معناشناسی پیش­ فرض (default semantics)، زمان مفهومی است ادغامی(merger)که برخاسته از ترکیب منابع معنایی همچون واژگان و ساخت دستوری، پیش­ فرض ­های شناختی (cognitive defaults)و استنتاج آگاهانه با تکیه بر عوامل بافتی (consciouspragmatic inference) می ­باشد. سخنگویان هنگام مواجه شدن با یک فعل خاص، یا آن را جزء پیش ­فرض ­های شناختی خود خواهند یافت و به سرعت و بدون نیاز به پردازش ذهنی سنگین معنای زمانی آن را درک خواهند نمود و یا برای درک زمان آن ناچار به استنتاج آگاهانه با تکیه بر بافت گفتمانی خواهند بود، که در این شرایط فرایند درک زمان فعل کندتر است؛ چرا که بار پردازشی طولانی­ تری را می­طلبد. در این پژوهش سعی براین است که با انجام آزمایش ردیابی چشمی (eye tracking)به شواهدی عینی دال بر وجود چنین منابع معنایی برای درک زمان در زبان فارسی دست یابیم. در این آزمون، حرکات چشمی تعدادی از سخنگویان بر روی صورت ­های فعلی موجود در 19 متن زبان فارسی بررسی گردید. نتایج به­ دست آمده نشان می ­دهد که سخنگویان زبان فارسی برای درک معنای زمان در پاره ­گفتارها، قائل به پیش ­فرض ­های شناختی می ­باشند و برخی از صورت ­های فعلی نزد آن ها صورت­ های پیش­ فرض محسوب می­شوند. اما این پیش­ فرض­ ها نسبی و درجه­ پذیرند. به­ عبارت دیگر، می­ توان صورت­ های مختلف فعلی زبان فارسی را با توجه به این که کدام یک از منابع معنایی مفروض در معناشناسی پیش­ فرض نقش مؤثرتری در درک زمان آن ها ایفا می­ نمایند، بر روی یک پیوستار قرار داد. به این ترتیب که صورت­ های فعلی که پیش­ فرض­ های قوی برای درک زمان محسوب می­ شوند و افعالی که درک زمان آن ها صرفاً با تکیه بر استنتاج آگاهانه صورت می­ گیرد، در دو انتهای این پیوستار و دیگر صورت­ های فعلی در میانه پیوستار واقع شوند.
کلیدواژه‌های فارسی مقاله
عنوان انگلیسی Eye tracking as a tool for investigating Persian time conceptualization in Default Semantics framework
چکیده انگلیسی مقاله According to Default Semantics Theory, time is a merger meaning composed of information sources like: word and structure, cognitive defaults and conscious pragmatic inference. When the speakers encounter a particular verb, they may employ their cognitive defaults and figure out the reference time automatically without effortful processing or they may use conscious pragmatic inference to understand its temporal meaning. In this research we try to achieve objective evidences based on an eye tracking experiment for the involvement of these sources of information in the processing of Persian temporal meaning. In an eye tracking experiment, the eye movements of 30 Persian speakers on the verb expressions of 19 passages have been studied. The results show that Persian speakers rely on their cognitive defaults to understand the temporal meaning of some verb expressions while for other verb expressions, the temporal meaning is understood through conscious pragmatic inference. So the verb expressions could be assumed on a continuum. Some of them are strong defaults to refer to a particular time but understanding the temporal reference of some should only be possible through conscious inference and the rest of them would be placed in the middle.
کلیدواژه‌های انگلیسی مقاله
نویسندگان مقاله نادر جهانگیری |
استاد زبانشناسی، دانشگاه فردوسی مشهد
سازمان اصلی تایید شده: دانشگاه فردوسی (Ferdowsi university)

سهیلا نوربخش بیدختی | noorbakhsh beydokhti
مدرس دانشگاه فرهنگیان مشهد
سازمان اصلی تایید شده: دانشگاه فرهنگیان (Farhangian university)

حمیدرضا آقا محمدیان شعرباف | aghamohammadian sharbaf
عضو هیات علمی دانشکده علوم تربیتی دانشگاه فردوسی مشهد
سازمان اصلی تایید شده: دانشگاه فردوسی (Ferdowsi university)

نشانی اینترنتی http://rjhll.basu.ac.ir/article_970_65b3d140fea42eeeed1bb80cea49adae.pdf
فایل مقاله اشکال در دسترسی به فایل - ./files/site1/rds_journals/1395/article-1395-241701.pdf
کد مقاله (doi)
زبان مقاله منتشر شده fa
موضوعات مقاله منتشر شده
نوع مقاله منتشر شده
برگشت به: صفحه اول پایگاه   |   نسخه مرتبط   |   نشریه مرتبط   |   فهرست نشریات