این سایت در حال حاضر پشتیبانی نمی شود و امکان دارد داده های نشریات بروز نباشند
پژوهش های زبان شناسی تطبیقی، جلد ۲، شماره ۳، صفحات ۱-۱۷
عنوان فارسی مقایسه رده‌شناختی اسم مرکب در فارسی و انگلیسی
چکیده فارسی مقاله دو زبان فارسی و انگلیسی از جمله زبانهایی هستند که در آنها ساختن واژۀ مرکب زایاترین روش برای گسترش واژگان‌شان به شمار می‌آید. در هر دو زبان در میان واژ‌ه‌های مرکب، شمار اسمهای مرکب از مقوله­های دیگر بیشتر است(به شرطی که در فارسی افعال مرکب را زنجیره‌ای غیر صرفی در نظر بگیریم). در این مقاله اسمهای مرکب این دو زبان را از چهار دیدگاه بررسی کرده‌ایم: تصریف درونی، هسته‌داری، ترتیب اجزای سازنده ترکیب، معنی ‌شناسی. در این بررسی از هر زبان پنج ساختار اسم مرکب ساز کاملا یا نسبتاً زایا را برگزیده‌ایم و اسمهای مرکب دارای هریک از این ساختارها را از چهار دیدگاه بالا مقایسه کرده‌ایم. نتیجه این بررسی را می‌توان در سطور زیر خلاصه کرد: 1- در زبان انگلیسی در مواردی نه چندان کم­شمار، ممکن است نشانۀ جمع در بین دو واژۀ سازندۀ اسم مرکب قرار گیرد، اما در فارسی به طور کلی در واژه‌های مرکب تصریف درونی بسیار نادراست. 2- در هر دو زبان شمار اسمهای مرکب هسته‌دار بسیار بیشتر از بی‌هسته است. 3- در هر دو زبان شمار اسمهای مرکب هسته‌پایان بسیار بیشتر از هسته‌آغاز است، اما در فارسی شمار هسته‌آغازها در قیاس با انگلیسی بیشتر است. 4- در هر دو زبان شمار اسمهای مرکب درون‌مرکز در قیاس با برون‌مرکز بسیار بیشتر است. 5- در انگلیسی، در ترکیب­های پیوندی جزء اول (اسم) همواره موضوع درونی فعل محسوب می‌شود، در فارسی نیز در اسمهای مرکب حاصل از این ترکیبها همین وضعیت به چشم می‌خورد.
کلیدواژه‌های فارسی مقاله
عنوان انگلیسی A typological comparison between noun compounds in Persian and English
چکیده انگلیسی مقاله Persian and English are languages in which compounding is the most productive type of word-formation, and compound nouns are the largest sub grouping of compounds in English and most probably in Persian. To compare the Persian and English noun-compounds, I study five of most productive patterns for each language, considering four notions: internal inflection, headedness, the order of elements and the semantics of compounds. The following is a summary of our conclusion: 1- In English the plural marker is not infrequently found inside a compound noun, but compound-internal inflection is extremely rare in Persian. 2- In both languages the number of headed compounds is much larger than headless ones. 3- In both languages the number of head-final compounds is much larger than head-initial ones, but in Persian, in comparison with English the number of head-initial noun compounds is larger. 4- In both languages the patterns forming exocentric compound nouns are very restricted in productivity. In both languages, in synthetic compound nouns whose right-hand member is a nouns derived from a verb, the left-hand member serves as an argument of the verb
کلیدواژه‌های انگلیسی مقاله
نویسندگان مقاله علایالدین طباطبایی |
استادیار پژوهشی، فرهنگستان زبان و ادب فارسی

نشانی اینترنتی http://rjhll.basu.ac.ir/article_32_767fb8262da0e370b895f56f2aaf8152.pdf
فایل مقاله اشکال در دسترسی به فایل - ./files/site1/rds_journals/1395/article-1395-241749.pdf
کد مقاله (doi)
زبان مقاله منتشر شده fa
موضوعات مقاله منتشر شده
نوع مقاله منتشر شده
برگشت به: صفحه اول پایگاه   |   نسخه مرتبط   |   نشریه مرتبط   |   فهرست نشریات