این سایت در حال حاضر پشتیبانی نمی شود و امکان دارد داده های نشریات بروز نباشند
پژوهش های زبان شناسی تطبیقی، جلد ۱، شماره ۲، صفحات ۱۸۹-۲۰۴
عنوان فارسی پَژوهش یا پِژوهش
چکیده فارسی مقاله پَژوهش یا پِژوهش من در این نوشته کوشیده‌ام بنابر استدلال‌های موجود و شواهد زبانی، کاربرد یا استعمال واژه‌ی پژوهش را، از کهن‌ترین زمان تا عصر حاضر، تا آن‌‌جا که مقدور بوده است، بررسی و ارزیابی کنم. در این راه آن‌چه مسلم می‌نماید، این است که واژه‌ی پژوهش، در زبان فارسی باستان و فارسی میانه، به هیچ روی پِژوهش(pežohesh) نبوده است؛ اما در روند دگرگونی‌های آوایی، بنابر نشانی‌هایی که در برخی از فرهنگ‌ها، مانند فرهنگ جهانگیری باقی مانده، به احتمال، «یای» پیژوهش(pižoheŝ) را به صبغه‌ی ادغام در زبان عربی و یا به صبغه‌ی گویش‌وران شرق ایران(مانند سمرقند و بخارا و بلخ) به گونه‌ای نزدیک به کسره برداشت نموده و به ضبط با کسر، تألیف کرده‌اند. کاری که دکتر محمد معین نیز از آن پی‌روی کرده است؛ با این حال، بنابر جست‌وجوها و نمونه‌های دیگر و با توجه به این که قاطبه‌ی مردم ایران، واژه‌ی مذکور را به فتح پ تلفظ می‌کنند، به نظر می‌رسد، تلفظ درست‌تر و رایج‌تر، همان پَژوهش بوده باشد.
کلیدواژه‌های فارسی مقاله
عنوان انگلیسی Pažuheš or pežoheš
چکیده انگلیسی مقاله
کلیدواژه‌های انگلیسی مقاله
نویسندگان مقاله علی محمدی |
دانشیار دانشگاه بوعلی سینا
سازمان اصلی تایید شده: دانشگاه بوعلی سینا (Bu ali sina university)

نشانی اینترنتی http://rjhll.basu.ac.ir/article_783_c9fe2387b1c0afeefadca34bf4aff4e8.pdf
فایل مقاله اشکال در دسترسی به فایل - ./files/site1/rds_journals/1395/article-1395-241763.pdf
کد مقاله (doi)
زبان مقاله منتشر شده fa
موضوعات مقاله منتشر شده
نوع مقاله منتشر شده
برگشت به: صفحه اول پایگاه   |   نسخه مرتبط   |   نشریه مرتبط   |   فهرست نشریات