این سایت در حال حاضر پشتیبانی نمی شود و امکان دارد داده های نشریات بروز نباشند
صفحه اصلی
درباره پایگاه
فهرست سامانه ها
الزامات سامانه ها
فهرست سازمانی
تماس با ما
JCR 2016
جستجوی مقالات
شنبه 25 بهمن 1404
مجله دانشکده پزشکی دانشگاه علوم پزشکی مشهد
، جلد ۶۴، شماره ۴، صفحات ۰-۰
عنوان فارسی
مقایسه اثربخشی روشهای رفتار درمانی دیالکتیک، دارو درمانی و ترکیبی از آنها بر ناگویی هیجانی و دشواری تنظیم هیجان در زنان مبتلا به افسردگی پس از زایمان
چکیده فارسی مقاله
مقدمه: هدف از پژوهش حاضر مقایسه اثربخشی روشهای رفتار درمانی دیالکتیکی، دارو درمانی و ترکیبی از آنها بر ناگویی هیجانی و دشواری تنظیم هیجان در زنان مبتلا به افسردگی پس از زایمان بود. روش کار: این مطالعه نیمهتجربی با طرح پیشآزمون و پسآزمون بود. جامعه پژوهش، زنان مبتلا به افسردگی پس از زایمان مراجعهکننده به مراکز بهداشتی و درمانی منطقه یک شهر مشهد در فصلهای بهار و تابستان سال 1397 بودند. نمونه پژوهش 45 نفر بودند که با روش نمونهگیری در دسترس انتخاب و با روش تصادفی در سه گروه (هر گروه 15 نفر) جایگزین شدند. گروه اول 8 جلسه 90 دقیقهای رفتار درمانی دیالکتیکی، گروه دوم روزانه 200 میلیگرم فلوواکسامین و گروه سوم ترکیبی از هر دو روش دریافت کردند. ابزارهای پژوهش شامل پرسشنامههای ناگویی هیجانی تورنتو (بگبی و همکاران، 1994) و دشواری تنظیم هیجان (گراتز و رومر، 2004) بودند. دادهها با روش تحلیل کوواریانس چندمتغیری و آزمون تعقیبی بنفرونی تحلیل شدند. نتایج: یافتهها نشان داد که روشهای رفتار درمانی دیالکتیکی و ترکیبی در مقایسه با روش دارودرمانی به طور معناداری باعث کاهش ناگویی هیجانی و دشواری تنظیم هیجان در زنان مبتلا به افسردگی پس از زایمان شدند، اما بین روشهای رفتار درمانی دیالکتیکی و ترکیبی در کاهش ناگویی هیجانی و دشواری تنظیم هیجان تفاوت معناداری وجود نداشت (05/0>p). نتیجهگیری: براساس نتایج برای کاهش ناگویی هیجانی و دشواری تنظیم هیجان زنان مبتلا به افسردگی پس از زایمان از روش رفتار درمانی دیالکتیکی استفاده شود.
کلیدواژههای فارسی مقاله
رفتار درمانی دیالکتیکی، دارو درمانی، ناگویی هیجانی، دشواری تنظیم هیجان، افسردگی پس از زایمان
عنوان انگلیسی
Comparison the Effectiveness of Dialectical Behavior Therapy, Drug Therapy and Their Combination Methods on alexithymia and emotion regulation difficulty in Women with Postpartum Depression
چکیده انگلیسی مقاله
Background: The aim of research was comparison the effectiveness of dialectical behavior therapy, drug therapy and their combination methods on alexithymia and emotion regulation difficulty in women with postpartum depression. Materials and Methods: This study was a semi-experimental with a pre-test and post-test design. Research population was women with postpartum depression that referring to health and care centers of Mashhad city in 2018 year. 45 people selected by available sampling method and simple random method with lottery assigned to three groups of 15 people. The first group received 8 sessions of 90 minutes of dialectical behavior therapy, the second group received 200 mg Fluoxamine per day and the third group received a combination of both methods. The research instruments were the questionnaires of Toronto alexithymia (Bagby & et al, 1994) and difficulty in emotion regulation (Gratz & Roemer, 2004). Data were analyzed by multivariate analysis of covariance and Bonferroni post hoc test methods. Results: The findings showed that dialectical behavior therapy and combined methods in compared with the drug therapy significantly led to reduce the alexithymia and emotion regulation difficulty in women with postpartum depression, but there was no significant difference between the dialectical behavior therapy and combined methods in reducing their alexithymia and emotion regulation difficulty (p< 0/05). Conclusion: Therefore, it is suggested to reduce the alexithymia and emotion regulation difficulty of women with postpartum depression used from dialectical behavior therapy method.
کلیدواژههای انگلیسی مقاله
Dialectical behavior therapy, Drug therapy, Alexithymia, emotion regulation difficulty, Postpartum Depression
نویسندگان مقاله
میلاد شیرخانی | Milad Shirkhani
M. A. Student of Clinical Psychology, Faculty of Educational Science and Psychology, Ferdowsi University of Mashhad, Mashhad, Iran.
دانشجوی کارشناسی ارشد روانشناسی بالینی، دانشکده علوم تربیتی و روانشناسی، دانشگاه فردوسی مشهد، مشهد، ایران.
نگار میری | Negar Miri
Master of Clinical Psychology, Department of Psychology, Torbat-e Jam Branch, Islamic Azad University, Torbat-e Jam, Iran.
کارشناسیارشد روانشناسی بالینی، گروه روانشناسی، واحد تربتجام، دانشگاه آزاد اسلامی، تربتجام، ایران.
نشانی اینترنتی
https://mjms.mums.ac.ir/article_19333.html
فایل مقاله
فایلی برای مقاله ذخیره نشده است
کد مقاله (doi)
زبان مقاله منتشر شده
en
موضوعات مقاله منتشر شده
نوع مقاله منتشر شده
مقاله پژوهشی
برگشت به:
صفحه اول پایگاه
|
نسخه مرتبط
|
نشریه مرتبط
|
فهرست نشریات