این سایت در حال حاضر پشتیبانی نمی شود و امکان دارد داده های نشریات بروز نباشند
صفحه اصلی
درباره پایگاه
فهرست سامانه ها
الزامات سامانه ها
فهرست سازمانی
تماس با ما
JCR 2016
جستجوی مقالات
چهارشنبه 29 بهمن 1404
طب توانبخشی
، جلد ۱۰، شماره ۲، صفحات ۲۷۴-۲۸۳
عنوان فارسی
مقایسه تأثیر ده هفته تمرین هوازی با شدت بالا و متوسط بر مقادیر پلاسمایی ICAM-I و VCAM-I در پسران چاق ۱۳ تا ۱۵ سال
چکیده فارسی مقاله
اهداف: بیان مولکولهای چسبان مانند مولکول چسبان بین سلولی-1 (ICAM-I) و مولکول چسبان عروقی-1 (VCAM-I) در افراد چاق میتواند باعث افزایش بروز آترواسکلروز و بیماریهای قلبی شود. هدف مطالعه حاضر مقایسه ده هفته تمرین هوازی با شدت بالا و متوسط بر مقادیر پلاسمایی ICAM-I و VCAM-I پسران چاق بود.مواد و روشها: جامعه آماری پژوهش حاضر، دانشآموزان پسر چاق با دامنه سنی 13 تا 15 سال شهرستان بهارستان هستند. نمونه آماری تحقیق حاضر شامل 36 دانشآموز پسر چاق (با میانگین سنی 0/69±13/4، قد 7/88±163/06 سانتیمتر و وزن 8/42±85/72 کیلوگرم) بود که به صورت تصادفی به سه گروه شامل آزمایش با شدت بالا (دوازده نفر)، آزمایش با شدت متوسط (دوازده نفر) و گروه کنترل (بدون آزمایش) (دوازده نفر) تقسیم شدند. برنامه آزمایشی شامل ده هفته با شدت 50 تا 65 درصد (شدت متوسط) و 70 تا 85 درصد حداکثر ضربان قلب (شدت بالا)، سه جلسه در هفته اجرا شد. نمونههای خونی 48 ساعت قبل و بعد از آخرین جلسه آزمایش جمعآوری شد. ICAM-I و VCAM-I به روش الایزا سنجیده شد. تجزیه و تحلیل دادهها با استفاده از نرمافزار SPSS نسخه 18 و آزمون واریانس دوطرفه با اندازهگیری دوراهه انجام شد.یافتهها: نتایج نشان داد درصد چربی بدن و وزن به دنبال تمرین با شدت بالا و متوسط کاهش معناداری داشت (05/p < 0). حداکثر اکسیژن مصرفی به دنبال تمرین ورزشی افزایش معناداری داشت (05/p < 0). مقادیر پلاسمایی ICAM-I در گروه آزمایش با شدت بالا در مقایسه با آزمایش با شدت متوسط کاهش معناداری مشاهده نشد. مقادیر پلاسمایی VCAM-I کاهش معناداری در گروه آزمایش با شدت بالا در مقایسه با گروه آزمایش با شدت متوسط و کنترل داشت (05/p < 0).نتیجهگیری: به نظر میرسد شدت تمرین ورزشی از راه کاهش وزن و شاخص توده بدنی و افزایش حداکثر اکسیژن مصرفی به کاهش مقادیر پلاسمایی ICAM-I و VCAM-I منجر شد.
کلیدواژههای فارسی مقاله
تمرین با شدت بالا، چاقی، مولکولهای چسبان، پسران دانشآموز،
عنوان انگلیسی
Comparing the Effect of a 10-Week High- and Moderate-Intensity Aerobic Exercise on Plasma ICAM-I and VCAM-I Levels in Obese boys
چکیده انگلیسی مقاله
Background and Aims: The expression of adhesion molecule such as the intercellular adhesion molecule- I (ICAM-I) and vascular adhesion molecule- I (VCAM-I) in obese people may increase atherosclerosis phenomena and cardiovascular diseases. The purpose of the current study was to investigate the effects of 10-week high-intensity and moderate-intensity aerobic trainings on plasma levels of ICAM-I and VCAM-I in obese boys. Methods: The statistical population of the present study was obese boys of Baharestan city. The sample included 36 obese student boys aged 13.4±0.69 years old, height: 163.06±7.88 cm; weight; 85.72±8.42 kg) who were randomly assigned to three groups: high-intensity training (n=12), moderate-intensity training (n=12), and control (n=12). The training was performed at 50%-65% maximal heart rate (moderate-intensity training group) and 70%-85% maximal heart rate (high-intensity training group), three days per week for 10 weeks. The blood sample was collected 48 h before and 48 h after the last session of exercise training. The ICAM-I and VCAM-I were measured via ELISA. Data were analyzed using two-way repeated ANOVA in SPPS, version 18.Results: The results indicated that body weight and BMI decreased significantly after moderate- and high-intensity training (p < 0.05). VO2max value significantly increased following 10 weeks of exercise training in both groups. No significant different was observed between exercise groups for plasma levels of ICAM-I. Moreover, the plasma levels of VCAM-I decreased significantly in the high-intensity training compared to the moderate-intensity training and control groups (p < 0.05). Conclusion: It seems that intensity of training may decrease plasma levels of ICAM-I and VCAM-I through decrease of body weight and BMI and increase of VO2max.
کلیدواژههای انگلیسی مقاله
تمرین با شدت بالا, چاقی, مولکولهای چسبان, پسران دانشآموز
نویسندگان مقاله
راضیه محمدشیرازی |
دانشجوی دکتری فیزیولوژی ورزشی، گروه تخصصی تربیت بدنی و علوم ورزشی، دانشگاه آزاد اسلامی واحد علوم و تحقیقات، تهران، ایران
فرشاد غزالیان |
دانشیار فیزیولوژی ورزشی، گروه تخصصی تربیت بدنی و علوم ورزشی، دانشگاه آزاد اسلامی واحد علوم و تحقیقات، تهران، ایران
رحمان سوری |
استاد فیزیولوژی ورزشی، گروه فیزیولوژی ورزشی، دانشکده تربیت بدنی و علوم ورزشی، دانشگاه تهران، تهران، ایران
حسین عابدنظری |
استادیار فیزیولوژی ورزشی، گروه تخصصی تربیت بدنی و علوم ورزشی، دانشگاه آزاد اسلامی واحد علوم و تحقیقات، تهران، ایران
ماندانا غلامی |
استادیار فیزیولوژی ورزشی، گروه تخصصی تربیت بدنی و علوم ورزشی، دانشگاه آزاد اسلامی واحد علوم و تحقیقات، تهران، ایران
نشانی اینترنتی
http://medrehab.sbmu.ac.ir/article_1101095_dfce13daf6f8a8bed3c00035c5963f61.pdf
فایل مقاله
فایلی برای مقاله ذخیره نشده است
کد مقاله (doi)
زبان مقاله منتشر شده
fa
موضوعات مقاله منتشر شده
نوع مقاله منتشر شده
برگشت به:
صفحه اول پایگاه
|
نسخه مرتبط
|
نشریه مرتبط
|
فهرست نشریات