این سایت در حال حاضر پشتیبانی نمی شود و امکان دارد داده های نشریات بروز نباشند
Iranian Journal of Veterinary Research، جلد ۲۱، شماره ۴، صفحات ۲۶۳-۲۶۸
عنوان فارسی اثرات تراستوزوماب بر سیتوتوکسیسیتی سلول‌های تک هسته‌ای خون محیطی سگ
چکیده فارسی مقاله پیشینه: تراستوزوماب یک داروی آنتی بادی است که برای درمان گیرنده 2 فاکتور رشد سلول‌های اپیدرم انسان (HER2) استفاده می‌شود که این HER2 باعث بیان بیش از حد سرطان‌ متاستاتیک پستان انسان می‌گردد. سیتوتوکسیسیتی وابسته به پادتن (ADCC) به عنوان مکانیسم اصلی سیتوتوکسیسیتی این دارو در نظر گرفته می‌شود. با این حال، توانایی این دارو در القای پاسخ ADCC در سلول‌های تک هسته‌ای خون محیطی سگ (PBMCs) به خوبی ثابت نشده است. هدف: هدف ما ارزیابی توانایی تراستوزوماب در افزایش سیتوتوکسیسیتی PBMCs ها علیه سلول‌های توموری سگ بود. روش کار: ما از لاین‌های سلولی توموری سگ جدا شده از تومورهای متاستاتیک غدد پستانی CIPm) و (CHMm و آدنوکارسینوم تیروئید (CTAC) استفاده کردیم. اتصال تراستوزوماب به سلول‌ها با استفاده از آزمایش فلوسایتومتری تایید شد. سلول‌های تک هسته‌ای خون محیطی به دست آمده از سگ‌های بیگل سالم و همچنین سلول‌های کشنده فعال شده توسط لنفوکین‌ها (LAK) که با تحریک PBMCs توسط اینترلوکین-2 (IL-2) تولید شده بودند، به عنوان سلول‌های کارگزار استفاده شدند. از روش اندازه‌گیری آزادسازی استاندارد لاکتات دهیدروژناز (LDH) برای اندازه‌گیری سیتوتوکسیسیتی سلول‌های LAK در حضور تراستوزوماب علیه لاین‌های سلولی توموری استفاده شد. نتایج: تراستوزوماب سبب افزایش سیتوتوکسیسیتی PBMCs علیه CHMm شد. علاوه بر این، حضور تراستوزوماب اثر هم افزایی بر از بین بردن CHMm توسط سلول‌های LAK داشت. اما هنگامی که سلول‌های LAK علیه CIPm و CTAC عمل کرد، وجود تراستوزوماب چنین اثر هم افزایی ایجاد نکرد. نتیجه‌گیری: ما توانایی تراستوزوماب برای القای پاسخ ADCC در PBMCs سگ را تایید و اثر هم افزایی آن را با سلول‌های LAK تعیین کردیم. اگرچه سیستم خارج از بدن موجود زنده در مطالعه حاضر القای پاسخ ADCC توسط تراستوزوماب را علیه همه لاین‌های سلولی توموری سگ نشان نداد، ولی نتایج این مطالعه بیان کننده فعالیت ضدتوموری بالقوه تراستوزوماب در سگ‌ها است.
کلیدواژه‌های فارسی مقاله
عنوان انگلیسی Cytotoxicity effect of trastuzumab on canine peripheral blood mononuclear cells
چکیده انگلیسی مقاله Background: Trastuzumab is an antibody drug used to treat human epidermal growth factor receptor 2 (HER2) overexpressing human metastatic breast cancer. Antibody-dependent cellular cytotoxicity (ADCC) is considered to be the major mechanism of cytotoxicity of the drug. However, its ability to induce an ADCC response in canine peripheral blood mononuclear cells (PBMCs) is not well established. Aims: We aimed to evaluate the ability of trastuzumab in enhancing the cytotoxicity of PBMCs against canine tumor cells. Methods: We used canine tumor cell lines isolated from metastatic mammary gland tumors (CHMm and CIPm) and thyroid adenocarcinoma (CTAC). The binding of trastuzumab to the cells was confirmed using flow cytometry analysis. Peripheral blood mononuclear cells obtained from healthy beagles and lymphokine-activated killer (LAK) cells, generated by interleukin-2 (IL-2) stimulation of PBMCs, were used as effector cells. Standard lactate dehydrogenase (LDH) release assay was used to measure the cytotoxicity of the LAK cells against tumor cell lines in the presence of trastuzumab. Results: Trastuzumab enhanced the cytotoxicity of PBMCs against CHMm. Moreover, LAK cells killed CHMm synergistically in the presence of trastuzumab. However, the presence of trastuzumab did not produce such a synergistic effect when LAK cells acted against CIPm and CTAC. Conclusion: We confirmed the ability of trastuzumab to induce an ADCC response in canine PBMCs and determined its synergistic effect with LAK cells. Although the in vitro system in the present study did not show the induction of trastuzumab-mediated ADCC response against all canine tumor cell lines, the results of this study indicate the potential antitumor activity of trastuzumab in canines.
کلیدواژه‌های انگلیسی مقاله Canine, Cytotoxicity, HER2, Peripheral Blood Mononuclear Cells, Trastuzumab
نویسندگان مقاله T. Oyamada |
Animal Medical Center, Faculty of Agriculture, Tokyo University of Agriculture and Technology, Tokyo, 183-0054, Japan

S. Okano |
Laboratory of Small Animal Surgery 2, School of Veterinary Medicine, Kitasato University, Aomori, 034-8628, Japan

نشانی اینترنتی https://ijvr.shirazu.ac.ir/article_5875_9071ff6288248583bfe230e8e4e02cc5.pdf
فایل مقاله فایلی برای مقاله ذخیره نشده است
کد مقاله (doi)
زبان مقاله منتشر شده en
موضوعات مقاله منتشر شده
نوع مقاله منتشر شده
برگشت به: صفحه اول پایگاه   |   نسخه مرتبط   |   نشریه مرتبط   |   فهرست نشریات