این سایت در حال حاضر پشتیبانی نمی شود و امکان دارد داده های نشریات بروز نباشند
جغرافیا و آمایش شهری منطقه ای، جلد ۱۱، شماره ۴۰، صفحات ۱-۲۸
عنوان فارسی تحلیل و بررسی میزان تأثیر زمینه‌‌گرایی بر دلبستگی به مکان در محله‌های تاریخی (موردشناسی: محله‌های سرخاب و دوه‌‌چی تبریز)
چکیده فارسی مقاله نادیده‌گرفتن اصول و ابعاد زمینه‌گرایی در فضای محله‌ها، منجر به کاهش میزان دلبستگی به مکان شده و به‌تبع آن مسائل و مشکلات متعددی به‌وجود آمده است؛ ازاین‌رو پژوهش حاضر با هدف ارتقاء دلبستگی به مکان محله‌های تاریخی (سرخاب و دوه‌‌چی) شهر تبریز ازطریق ابعاد زمینه‌‌گرایی به روش توصیفی-تحلیلی با استفاده از ابزار پرسش‌نامه و انجام آزمون‌های Spss به روش نمونه‌‌گیری تصادفی-خوشه‌ای انجام گرفته است. جامعۀ آماری پژوهش، ساکنان محله‌‌های سرخاب و دوه‌‌چی با تعداد 300 نمونۀ آماری (150 نفر از هر محله) است. برای بررسی «زمینه‌گرایی»، ابعاد کالبدی، تاریخی، اجتماعی-فرهنگی و طبیعی و برای بررسی «دلبستگی به مکان»، مؤلفه‌های کالبدی و اجتماعی مورد بررسی قرار گرفت. نتایج حاصل از پژوهش نشان می‌‌دهد که بین ابعاد زمینه‌‌گرایی (به جز زمینۀ طبیعی) و دلبستگی به مکان، ارتباط خطی در محله‌‌ها برقرار است که بیشترین مقدار مربوط به بُعد کالبدی (به‌ویژه خوانایی) است. ازلحاظ میزان تأثیرگذاری نیز بُعد تاریخی زمینه‌گرایی بیشترین تأثیر را بر دلبستگی به مکان دارد؛ بنابراین برای ارتقاء دلبستگی به مکان در محله‌‌های تاریخی شهر تبریز لازم است برنامه‌‌ریزان و طراحان معماری و شهرسازی به ابعاد کالبدی و تاریخی توجه و تأکید بیشتری داشته باشند.
کلیدواژه‌های فارسی مقاله زمینه‌‌گرایی، دلبستگی به مکان، محلۀ تاریخی، سرخاب و دوه‌چی، تبریز،
عنوان انگلیسی Analyzing the Impact of Contextualism on Place Attachment in Historical Neighborhoods (Case Study: Sorkhab and Davehchi- Tabriz)
چکیده انگلیسی مقاله Nowadays the principles and criteria for place attachment in neighborhoods and their relevance to cultural, historical, social, and natural contexts are ignored, and this causes many problems. The purpose of this study is to enhance place attachment in historical neighborhoods (sorkhab and davehchi) of tabriz through contextualism descriptive-analytic methods using questionnaires and spss tests by random sampling. The statistical population of the study is inhabitants of sorkhab and davehchi neighborhoods with 300 statistical samples (150 from each neighborhood). The results show that there is a linear relationship between contextualism components (except natural context) and place attachment is visible. In terms of impact, the historical component has the greatest impact on place attachment. Therefore, to enhance the place attachment in the historical neighborhoods, it is necessary for urban designers and planners to pay more attention to the historical dimension of contextualism.
کلیدواژه‌های انگلیسی مقاله زمینه‌‌گرایی, دلبستگی به مکان, محلۀ تاریخی, سرخاب و دوه‌چی, تبریز
نویسندگان مقاله لیلا رحیمی |
استادیار گروه معماری، دانشکده عمران، دانشگاه تبریز، تبریز، ایران

لیلا علیلو |
دانشجوی کارشناسی ارشد طراحی شهری، دانشکده شهرسازی، پردیس هنرهای زیبا، دانشگاه تهران، تهران، ایران

حدیث بردبار |
دانشجوی دکتری جغرافیا و برنامه‌ریزی شهری، دانشکده برنامه‌ریزی و علوم محیطی، دانشگاه تبریز، تبریز، ایران

نشانی اینترنتی https://gaij.usb.ac.ir/article_6402_502f95cd078e705e3309cd0daf8dc496.pdf
فایل مقاله فایلی برای مقاله ذخیره نشده است
کد مقاله (doi)
زبان مقاله منتشر شده fa
موضوعات مقاله منتشر شده
نوع مقاله منتشر شده
برگشت به: صفحه اول پایگاه   |   نسخه مرتبط   |   نشریه مرتبط   |   فهرست نشریات