این سایت در حال حاضر پشتیبانی نمی شود و امکان دارد داده های نشریات بروز نباشند
مدیریت اطلاعات سلامت، جلد ۹، شماره ۷، صفحات ۱۰۰۶-۱۰۱۶
عنوان فارسی ممیزی بالینی ترخیص با رضایت شخصی در بیمارستان دکتر صولتی ارومیه
چکیده فارسی مقاله مقدمه: یکی از مشکلاتی که در پی نارضایتی بیماران ایجاد می‌شود، ترخیص بدون توصیه پزشک است که علاوه بر موانعی که در روند درمان بیماری ایجاد می‌کند، بیمارستان‌ها را هم با مشکلات اساسی مواجه می‌کند. هدف این مطالعه، تعیین فاکتورهای ترخیص با رضایت شخصی و انجام مداخلات مناسب و امکان‌‌‌‌‌‌پذیر جهت کاهش آن در بیمارستان مورد مطالعه بود. روش بررسی: مطالعه‌ی حاضر یک مطالعه‌ی مداخله‌ایی از نوع قبل و بعد بود که در سال 91-1390 در بیمارستان دکتر صولتی ارومیه اجرا گردید. ابتدا بر اساس فرم‌های ترخیص با رضایت شخصی جمع‌آوری شده در دفتر حاکمیت بالینی بیمارستان و نظرسنجی از پرستاران، میزان و دلایل ترخیص با رضایت شخصی استخراج و آنالیز شد. مداخلات مناسب از جمله ایجاد ارتباط مناسب بین پزشک و بیمار، اطلاع‌رسانی صحیح در زمان پذیرش و برگزاری کلاس‌های آموزشی توسط تیم حاکمیت بالینی بیمارستان انتخاب شد و 4 ماه پس از اجرای مداخلات، این اطلاعات دوباره آنالیز و با نتایج قبل از مداخله مقایسه شد. داده‌ها به وسیله‌ی نرم‌افزار Excel تحلیل و اطلاعات در قالب آمار توصیفی ارایه شد. یافته‌ها: میزان ترخیص با رضایت شخصی قبل از انجام مداخلات 6/4 درصد بود. این میزان 4 ماه بعد از اجرای مداخلات به 8/2 درصد کاهش یافت. ناتوانی در پرداخت هزینه‌ها، مشکلات خانوادگی و شخصی، احساس بهبودی، نارضایتی از درمان و دوره‌ی طولانی درمان بیشترین دلایل ترخیص با رضایت شخصی در بیمارستان مورد پژوهش بود. نتیجه‌گیری: بیماران به دلایل متفاوت، بیمارستان را با وجود توصیه‌ی پزشکان ترک می‌کنند. شناسایی ریسک فاکتورهای ترخیص با رضایت شخصی، یکی از گام‌های مهم طراحی مداخلات مهم در این زمینه می‌باشد. ارتقای ارتباط مناسب بین پزشک و بیمار، ارتقای کیفیت خدمات بیمارستان و استفاده از مددکاران اجتماعی راه‌کارهای مناسبی برای کاهش این میزان هستند.
کلیدواژه‌های فارسی مقاله ترخیص بیمار، رضایت شخصی، ممیزی بالینی، حاکمیت بالینی، مدیریت بیمارستان،
عنوان انگلیسی Clinical Audit of Self-Discharge against Medical Advice in Dr. Soulati Hospital in Urmia, Iran*
چکیده انگلیسی مقاله Introduction: Discharge against medical advice (DAMA) may expose patients to an increased risk ofadverse medical outcomes. We conducted an intervention based on the factors associated with dischargeagainst medical advice for reducing DAMA.Methods: This was a pretest-posttest intervention conducted in Dr. Soulati Hospital in Urmia, Iran, in2011-2012. We analyzed the data extracted from the clinical governance office forms about self-discharge.After determining causes of discharge against medical advice (DAMA) according to data in 2011, wedesigned an intervention in clinical governance team to reduce the rate of self-discharges. Interventions likeeffective relationship among physician and patient, financial support in DAMA cases, and assessing patients’decision-making capacity were designed. Four months after implementing, we analyzed self-dischargesprevalence rate and result was compared with the previous year. Data were analyzed using the Excelsoftware and information presented by descriptive statistics.Results: The rate of DAMA in the study hospital was found to be 4.6% which decreased to 2.8 percent ofall the discharged patients 4 months after the intervention. Among patients who discharged againstmedical advice in this study, family or financial obstacle, patient’s healthy feeling, dissatisfaction withtheir care, dislike of the hospital environment, prolonged hospitalization, and patient judgment ofimprovement were the most important factor for their decision.Conclusion: Discharge against medical advice comes from many factors and information about thereasons for DAMA is necessary for identifying implementable strategies to reduce the likelihood andadverse health consequences of DAMA. Enhancement of doctor-patient communication, improvement ofhospital environment and social workers could reduce the DAMA rate. The need for a clearly documentedsystem or guidelines for assessing and managing such patients is highlighted.
کلیدواژه‌های انگلیسی مقاله ترخیص بیمار, رضایت شخصی, ممیزی بالینی, حاکمیت بالینی, مدیریت بیمارستان
نویسندگان مقاله محمد حسین یارمحمدیان |
دانشیار، مدیریت برنامه ریزی آموزشی، مرکز تحقیقات مدیریت سلامت و اقتصاد، دانشکده مدیریت بهداشت و انفورماتیک پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی اصفهان، اصفهان، ایران

فرخ مجاهد |
دانشجوی کارشناسی ارشد، کمیته‌ی تحقیقات دانشجویی، مدیریت خدمات بهداشتی درمانی، دانشکده‌ی مدیریت و اطلاع‌رسانی پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی تبریز، تبریز، ایران

رضا قلی وحیدی |
دانشیار مدیریت خدمات بهداشتی درمانی مرکز تحقیقات مدیریت خدمات بهداشتی درمانی تبریز دانشکده بهداشت مدیریت خدمات و اطلاعات پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی تبریز، تبریز، ایران

کمال قلی پور |
دانشجوی کارشناسی ارشد، کمیته تحقیقات دانشجویی، مدیریت مراقبت های بهداشتی، دانشکده مدیریت خدمات بهداشتی و پزشکی اطلاعات، دانشگاه علوم پزشکی تبریز، تبریز، ایران

آزاد شکری |
دانشجوی کارشناسی ارشد، کمیته تحقیقات دانشجویی، مدیریت بهداشت و درمان، دانشکده مدیریت بهداشت و انفورماتیک پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی اصفهان، اصفهان، ایران

وحید راثی |
دانشجوی کارشناسی ارشد، کمیته تحقیقات دانشجویی، مدیریت مراقبت های بهداشتی، دانشکده مدیریت خدمات بهداشتی و پزشکی اطلاعات، دانشگاه علوم پزشکی تبریز، تبریز، ایران

نشانی اینترنتی https://him.mui.ac.ir/article_12191_bd238b044f2e68c17dd496b662e5810f.pdf
فایل مقاله فایلی برای مقاله ذخیره نشده است
کد مقاله (doi)
زبان مقاله منتشر شده fa
موضوعات مقاله منتشر شده
نوع مقاله منتشر شده
برگشت به: صفحه اول پایگاه   |   نسخه مرتبط   |   نشریه مرتبط   |   فهرست نشریات