این سایت در حال حاضر پشتیبانی نمی شود و امکان دارد داده های نشریات بروز نباشند
مجله اپیدمیولوژی ایران، جلد ۱۸، شماره ۲، صفحات ۱۷۰-۱۷۶
عنوان فارسی نگرشی بر آموزش همه گیرشناسی* در ایران
چکیده فارسی مقاله همه‌گیرشناسی به‌طور کلی به‌عنوان علم و هنر اساسی پیشگیری از بیماری و ارتقای سلامت تعریف می‌شود. این رشته علمی که از نظر تاریخی با محاسبه مرگ در اپیدمی‌های بزرگ در قرون وسطی آغاز شد، طی زمان به علم و هنر اساسی برخورد با پدیده‌های انبوه رخداد بیماری و بهداشت عمومی تبدیل شده است. اکنون همه‌گیرشناسی فراتر از بیماری‌ها و سلامت عمومی بوده و جایگاه ویژه‌ای در برخورد با انواع پدیده‌های جمعیتی به‌دست آورده است. پیش از دهه 1970 که تدریس همه‌گیرشناسی به یک آموزش متمایز در دانشگاه تبدیل شد، بیشتر اپیدمیولوژیست‌ها پزشکان بسیار با تجربه بیماری‌های عفونی و انگلی بودند و از تجربه‌های گسترده خود در پیشنهاد مداخله‌ها برای کنترل بیماری‌های عفونی استفاده می‌کردند. با برجسته شدن بیماری‌های غیر عفونی و مزمن، نیاز به آموزش‌های ویژه با تأکید ویژه بر آمار زیستی آشکار شد و تا به امروز به‌طور گسترده توسعه یافته است. تجربه‌ها و آموزش همه‌گیرشناسی در ایران با تلاش ملی برای مبارزه با منابع اصلی آلودگی مالاریا، تراخم، شیستوزوما، وبا و سایر بیماری‌هایی که کشور را با شیوع بالا و همه‌گیری‌های منظم تحت تأثیر قرار داده، آغاز شد. این مقاله مختصر به تشریح توسعه آموزش اپیدمیولوژی در ایران با جزئیات بیشتری می‌پردازد. *توضیح سردبیر: در این متن واژه همه‌گیرشناسی مترادف با اپیدمیولوژی و انواع کاربرد آن مانند همه‌گیرشناس و همه‌گیرشناختی به عنوان جایگزین اپیدمیولوژیست و اپیدمیولوژیک بکار گرفته شده است .این دو واژه هم به لحاظ ساختار زبان شناسی کاملا همسان هستند و بوسیله فرهنگستان زبان و ادب فارسی همسنگ قبول شده‌اند. در موارد نامگذاری اختصاصی سازمانی و گروهی همان صورت اپیدمیولوژی بیان شده است.
کلیدواژه‌های فارسی مقاله اپیدمیولوژی، اپیدمیولوژیست، اپیدمیولوژیک
عنوان انگلیسی An Overview of Epidemiology Education in Iran
چکیده انگلیسی مقاله Epidemiology is generally defined as the basic science and art of disease prevention and health promotion. Historically, it began with the accounting of death in major epidemics in the Middle Ages. Over the years, it has evolved into the basic science and art of dealing with mass phenomena of disease occurrence and public health. It is now gaining eminence in dealing with all kinds of mass phenomena beyond disease and public health. Prior to the 1970s when teaching of epidemiology became a distinct training in academia, most epidemiologists were highly experienced practitioners of infectious and parasitic diseases and drew from their vast experiences in suggesting interventions for infectious disease control. With the prominence of non-infectious and chronic diseases, the need for special training with particular emphasis on biostatistics became apparent and has extensively developed to the present state. In Iran, epidemiological practice and training began with the national efforts in combating the main scourges of Malaria, Trachoma, Schistosoma infestation, cholera, and other diseases that impacted the country with high endemicity and regular epidemic outbreaks. This brief paper describes the development of epidemiology training in Iran in more detail.  
کلیدواژه‌های انگلیسی مقاله Epidemiology, Epidemiologist, Epidemiological
نویسندگان مقاله کیومرث ناصری | Kiumarss Nasseri
Past Associate Professor of Epidemiology, School of Public Heath, Teheran University of Medical Sciences, Tehran, Iran
دانشیار سابق دانشکده بهداشت، دانشگاه علوم پزشکی تهران، تهران، ایران

نشانی اینترنتی http://irje.tums.ac.ir/browse.php?a_code=A-10-1-1&slc_lang=other&sid=1
فایل مقاله فایلی برای مقاله ذخیره نشده است
کد مقاله (doi)
زبان مقاله منتشر شده other
موضوعات مقاله منتشر شده عمومی
نوع مقاله منتشر شده مروری
برگشت به: صفحه اول پایگاه   |   نسخه مرتبط   |   نشریه مرتبط   |   فهرست نشریات