این سایت در حال حاضر پشتیبانی نمی شود و امکان دارد داده های نشریات بروز نباشند
فقه و اصول، جلد ۴۵، شماره ۳، صفحات ۰-۰
عنوان فارسی تحلیل انتقادی ادلّه موافقان و مخالفان حجیّت «شرع من قبلنا»
چکیده فارسی مقاله پاره‌ای از احکام «شریعت‌های پیشین»، در قرآن یا سنت، بدون ذکر دلیل بر ثبوت یا عدم ثبوت آنها در حق مسلمانان، نقل شده‌اند. از این رو، علمای مذاهب در اینکه این قبیل احکام برای امّت اسلامی شریعت محسوب می‌شوند یا نه، اختلاف کرده‌اند. حنفیه، مالکیه، محمد بن ادریس شافعی بنا بر یکی از اقوال، گروهی از شافعیه، احمد بن حنبل بنا بر یکی از اقوال و به تبع وی جمهور حنابله، به حجیت این احکام معتقدند. آیات و روایات از مبانی استدلال این گروه به شمار می‌روند. در مقابل، معتزله، شیعه، ظاهریه و گروهی از شافعیه قائل به عدم حجیت این احکام‌اند؛ چنان‌که ابن‌حزم، غزالی و آمدی این قول را اختیار کرده‌اند. این گروه نیز برای اثبات نظریه خود به آیات، روایات، اجماع، عدم جریانِ استصحاب احکام شرایع سابقه و ادلّه عقلی تمسّک جسته‌اند. با این همه، از آنجا که ثمره عملی خاصّی بر اختلاف مورد نظر مترتّب نیست، اختلاف در حجیت احکام شرائع پیشین، عمدتاً اختلافی لفظی به نظر می‌رسد؛ زیرا مخالفان حجیت، صرفاً بنا به ورود احکام شرائع پیشین در قرآن و سنت قائل به تداوم احکام، و با توجه به آنکه این احکام را مشابه و مماثل شرائع پیشین برمی‌شمارند، به آنها عمل می‌کنند؛ نه آنکه شرائع پیشین باشند؛ چنان‌که موافقان نیز به احکام پیش‌گفته در عمل پایبندند؛ اما با اعتقاد به اعتبار احکام شرائع پیشین برای امّت اسلامی.
کلیدواژه‌های فارسی مقاله شریعت، شریعت‌های پیشین، احکام، موافقان، مخالفان، حجیّ،
عنوان انگلیسی Critical Analysis of the Arguments of the Proponents and Opponents of the Authenticity of “Previous Religious Laws”
چکیده انگلیسی مقاله Some rulings of the “previous religious laws”, both in the Qur’ān and sunna, are related without mentioning the reason for their proof or disproof for the Muslims. Therefore, the scholars of the religious schools are divided as to whether or not this type of rulings are regarded as sharī‘a (religious law) for the Muslim Umma. According to one view, the Ḥanafites, the Mālikits, Muḥammad b. Idrīs Shāfi‘ī, and according to another, a group of the Shāfi’ites and Aḥmad b. Ḥanbal and following him, the majority of the Ḥanbalites believe in the validity of these rulings. The āyas and traditions are regarded as the bases of the arguments of this group. In contrast, the Mu‘tazilites, the Shī‘as, the Ẓahirites, and a group of the Shāfi’ites maintain the non-validity of these rulings; whereas, Ibn Ḥazm, al-Ghazali, al-Āmadī have adopted this view. To prove their theory, this group have also resorted to the āyas, traditions, consensus, non-prevalence of istiṣḥāb (presumption of continuity) of the rulings of previous religious laws, and the intellectual arguments. Nevertheless, since there is no specific practical outcome resulted from the disagreement in question, the disagreement on the validity of the rulings of the previous religious laws seems to be mainly a verbal one. That is because the opponents of validity maintain the continuity of the rulings because of the incorporation of the rulings of the previous religious laws into the Qur’ān and sunna, and act accordingly in respect to the fact that they regard these rulings similar to the previous religious laws and not because the religious laws are previously devised, as the proponents practically abide by the above-mentioned rulings, albeit to the validity of the rulings of the previous religious laws for the Muslim Umma.
کلیدواژه‌های انگلیسی مقاله شریعت, شریعت‌های پیشین, احکام, موافقان, مخالفان, حجیّ
نویسندگان مقاله جمال الدین علی خواجه |
تهران

عبدالهادی فقهی زاده |


جلال جلالی زاده |


محمد عادل ضیائی |


نشانی اینترنتی https://jfiqh.um.ac.ir/article_27996_cd452e127d7f4c7b103951e83c1b1aed.pdf
فایل مقاله فایلی برای مقاله ذخیره نشده است
کد مقاله (doi)
زبان مقاله منتشر شده fa
موضوعات مقاله منتشر شده
نوع مقاله منتشر شده
برگشت به: صفحه اول پایگاه   |   نسخه مرتبط   |   نشریه مرتبط   |   فهرست نشریات