این سایت در حال حاضر پشتیبانی نمی شود و امکان دارد داده های نشریات بروز نباشند
مجله دانشکده پزشکی دانشگاه علوم پزشکی تهران، جلد ۶۴، شماره ۲، صفحات ۱۰۵-۱۱۲
عنوان فارسی بررسی پایایی مقیاس اصلاح شده اشورت در ارزیابی اسپاستیسته عضلات در بیماران همی پلژیک
چکیده فارسی مقاله زمینه و هدف: اسپاستیسیته یک اختلال حرکتی است که با افزایش وابسته به سرعت در رفلکس های کششی تونیک (تون عضله) و تشدید تاندون جرک بعلت افزایش تحریک‌پذیری رفلکس کششی بعنوان جزئی از سندرم نورون محرکه فوقانی مشخص می‌شود. ارزیابی کلینیکی در درمان و تعیین پیشرفت بیماران اسپاستیک ضروری می‌باشد. در حال حاضر، پذیرفته شده‌ترین مقیاس کلینیکی برای ارزیابی تون عضلانی، مقیاس اصلاح شده اشورت است. هدف تحقیق، بررسی پایایی مقیاس اصلاح شده اشورت (اینترریتر ریلایبیلیتی) و مقایسه پایایی در اندام فوقانی و تحتانی، عضلات پروگزیمال و دیستال اندام‌ها بود. روش بررسی: در این مطالعه 30 بیمار، 14 زن و 16 مرد با میانگین سنی40/59 مورد بررسی قرار گرفتند. بیماران توسط دو فیزیوتراپیست خانم و با تجربه ارزیابی شدند. اداکتورهای شانه، فلکسورهای آرنج و فلکسورهای مچ دست از اندام فوقانی و اداکتورهای هیپ، عضلات چهار سر رانی و پلانتار فلکسورهای مچ پا از اندام تحتانی تست شدند. برای تعیین سطح توافق بین معاینه کننده‌ها از Cohen&aposs kappa Test و برابری کاپاها از آزمون مجذور کای استفاده شد.یافته‌ها: پایایی مقیاس اصلاح شده اشورت در عضلات ادوکتور شانه و فلکسورآرنج "نسبتاً متوسط" (مقدار کاپا به ترتیب 372/0 و 0.369)، فلکسور مچ دست "خوب" (612/0)، ادوکتور هیپ " نسبتا متوسط" (350/0)، اکستانسوزانو و پلانتارفلکسور مچ پا" متوسط " (مقدار کاپا به ترتیب 518/0 و 542/0)، میانگین کاپا بین عضلات اندام فوقانی (505/0) و تحتانی (516/0) معنی‌دار نبود (p>0.05). مقدار کاپا در عضلات دیستال اندام فوقانی 612/0 (خوب) و در عضلات پروگزیمال آن 372/0 (نسبتاً متوسط) بود که این اختلاف معنی‌دار بود (p< 0.05 =33.87, df=1,²X). مقدار کاپا در عضلات دیستال اندام تحتانی 0.542 (متوسط) و در عضلات پروگزیمال آن 350/0 (نسبتاً متوسط) بود که این اختلاف معنی‌دار نبود (p>0.05 =1.315, df=1,²X). نتیجه‌گیری: اینتر ریتر ریلایبیلیتی مقیاس اصلاح شده اشورت خوب نیست. اندام در میزان پایایی اثر ندارد و در اندام فوقانی بر خلاف اندام تحتانی بین عضلات پروگزیمال و دیستال اختلاف معنی‌دار است. هنگام استفاده از مقیاس باید محدودیت‌های آن را در نظر گرفت.
کلیدواژه‌های فارسی مقاله همی پلژی،اسپاستیسیته،پایایی اینترریتر،مقیاس اصلاح شده اشورت
عنوان انگلیسی An Investigation Into The Interrater Reliability Of The Modified Ashworth Scale In The Assessment Of Muscle Spasticity In Hemiplegic Patients
چکیده انگلیسی مقاله Background and Aim: Spasticity is a velocity-dependent increase in tonic stretch reflexes (muscle tone) with exaggerated tendon jerks, resulting from hyperexcitability of the stretch reflex. The measurement of spasticity is necessary to determine the effect of treatments. The Modified Ashworth Scale is the most widely used method for assessing muscle spasticity in clinical practice and research. The purpose of this study was to investigate the interrater reliability of Modified Ashworth Scale in hemiplegic patients. Materials and Methods: Thirty subjects (16 males, 14 females) with a mean age of 59.40 (SD =14.013) recruited. Shoulder adductor , elbow flexor , wrist dorsiflexor , hip adductor , knee extensor and ankle plantarflexor on the hemiplegic side were tested by two physiotherapists. Results: In the upper limb, the interrater reliability for shoulder adductor and elbow flexor muscles was fair (0.372 and 0.369, respectively). The reliability for the wrist flexors was good (0.612). The difference in Kappa value for the proximal muscle (shoulder adductor 0.372) and the distal muscle (wrist flexor 0.612) was significant (²X=33.87, df=1, p< 0.05). In the lower limb, the reliability for the hip adductor was fair (0.350), but for the knee extensor and ankle plantar flexor was moderate (0.518 and 0.542, respectively). The Kappa value for the proximal muscle (hip adductor: 0.350) and distal muscle (ankle plantar flexor0.542) had no significant difference (²X =1.35, df=1, p >0.05). The mean value for the upper limb (0.505) and the lower limb (0,.516) was not significantly different (²X=0.1407, df=1, p>0.05). Conclusion: The interrater reliability of Modified Ashworth Scale was not good . The limb, upper or lower, had no significant effect on the reliability. In the upper limb, the reliability for the proximal and distal muscle was significantly different. However. The difference in the lower limb was not significant.When using the scale, one should consider it&aposs limitation.
کلیدواژه‌های انگلیسی مقاله
نویسندگان مقاله نورالدین نخستین انصاری | n nokhostin ansari


محمدرضا هادیان | m r hadian


حسین باقری | h bagheri


صوفیا نقدی | s naghdi


شهره جلایی | sh jalaei


طاهره خسرویان عرب | t khosravian arab


نشانی اینترنتی http://tumj.tums.ac.ir/browse.php?a_code=A-10-25-986&slc_lang=fa&sid=fa
فایل مقاله فایلی برای مقاله ذخیره نشده است
کد مقاله (doi)
زبان مقاله منتشر شده fa
موضوعات مقاله منتشر شده
نوع مقاله منتشر شده
برگشت به: صفحه اول پایگاه   |   نسخه مرتبط   |   نشریه مرتبط   |   فهرست نشریات