این سایت در حال حاضر پشتیبانی نمی شود و امکان دارد داده های نشریات بروز نباشند
صفحه اصلی
درباره پایگاه
فهرست سامانه ها
الزامات سامانه ها
فهرست سازمانی
تماس با ما
JCR 2016
جستجوی مقالات
چهارشنبه 22 بهمن 1404
مجله دانشکده پزشکی دانشگاه علوم پزشکی تهران
، جلد ۶۴، شماره ۲، صفحات ۱۸۰-۱۸۸
عنوان فارسی
بررسی میزان پذیرش درمان با دسفرال در بیماران تالاسمی بزرگتر از ۷ سال
چکیده فارسی مقاله
زمینه و هدف: با ظهور دسفرال در عرصه ی درمان در بیماران تالاسمی به عنوان تنها دارویی که قادر است با دفع آهن از عوارض ناگوار اضافه بار آهن در این بیماران جلوگیری نماید میزان مرگ و میر در بیماران تالاسمی وابسته به تزریق خون کاهش یافته است. با این وجود درمان تزریقی با دسفرال با مشکلات زیادی اعم از عوارض فیزیکی و بار روانی برای بیماران همراه است.تمامی این عوامل باعث میشوند که میزان پذیرش به درمان با دسفرال در این بیماران کاهش پیدا کند .عوامل زیادی وجود دارند که میتوانند پذیرش به درمان را به طور نامطلوبی تحت تاثیر قرار دهند. روش بررسی: 205 بیمار تالاسمی ماژوربزرگتر از 6 سال وارد مطالعه شدند و میزان کمپلیانس براساس شاخص کمپلیانس (تعداد روزهای تجویز شده برای درمان از سوی پزشک در ماه/تعداد روزهای درمان با دسفرال در ماه) کمپلیانس بیشتر از 75%=خوب ، بین 75-50% متوسط و کمتر از 50% ضعیف تلقی میشد. گروه سوم گروه فاقد کمپلیانس بود. برای بررسی افسردگی پرسشنامه افسردگی بک برای بزرگسالان و پرسشنامه افسردگی کودکان (کواکس) برای کودکان کمتر از 16 سال مورد استفاده قرار گرفت.یافتهها: از 205 بیمار تالاسمی (110 بیمار مؤنث (54%) و 95 بیمار ( 46%) مذکر بودند).3/13% از بماران فاقد کمپلیانس و 14% کمپلیانس ضعیفی به درمان داشتند. 7/62% کمپلیانس خوبی داشتند. کمپلیانس در دخترها بیشتر از پسرها بود (p=0.03). با افزایش سن کمپلیانس به درمان افزایش پیدا میکرد (p=0.037) ارتباطی منفی بین کمپلیانس و سطح فریتین وجود داشت (p=0.02). 22 % از بچهها و 12% از بالغین طبق پرسشنامهها افسرده شدید تلقی میشدند. بین افسردگی و کمپلیانس ارتباط معناداری وجود نداشت. مشکلات اصلی ذکر شده توسط بیماران به عنوان دلالیل عدم کمپلیانس مطلوب به دسفرال به قرار زیر بود: عوارض موضعی محل تزریق ( در83% از بیماران)، پایین بودن کیفیت وسایل تزریق (70% از بیماران)‚قیمت گران وسایل تزریق (16% از بیماران)‚ احساس ناخوشایند در مقابل همسالان (در10% از بیماران)نتیجهگیری از آن جایی که هنوز داروهای خوراکی شلاتور آهن به طور رایج مورد استفاده قرار نمی گیرند برای کاهش عوارض اضافه بار آهن در بیماران تالاسمی میباید مطالعات وسیعتر و بررسیهای بیشتری به منظور شناخت مشکلات و عوامل مؤثر در کمپلیانس پایین به درمان با دسفرال در این بیماران صورت بگیرد.بالخره این که کمپلیانس یک مساله چند عاملی است که بهبود آن همکاری و ارتباط نزریک بین بیمار‚ خانواده، پرسنل پزشکی و جامعه را میطلبد.
کلیدواژههای فارسی مقاله
کمپلیانس،دفروکسامین
عنوان انگلیسی
Evaluation Of compliance To Iron Chelation Therapy With Defe-Roxamine In Patients With Major Thalassemia In Iran In 2004
چکیده انگلیسی مقاله
Background and Aim: With the introduction of long term subcutaneous administration of Deferoxamine there has been a decline in the morbidity and mortality of transfusion-dependent beta thalassemia patients. But parenteral iron chelation therapy is still a burden and a major reason for unsatisfactory compliance and places an additional psychological burden on the patients. There are some factors contributing to low compliance in these patients. To evaluate compliance to Deferoxamine and barriers of non adherence and assessment the prevalence of depression and it’s association with compliance. Materials and Methods: 205 patients with major thalassemia in children medical center older than 6 years old were included. They were classified in 3 groups by compliance index (CI: No. of days of treatment per one month/No. of treatment days prescribed by physician). CI>75 % was considered good ,CI< 50-75%: moderate,CI< 50%:weak and 3d group the patients without compliance. For assessment of depression: Beck Depression questionnaires were given to the patients older than 18 years old and Children Depression Inventories (CDI)“kovacs” were given to the rest Results: Of 205 patients (110 females (54%) and 95 males (46%)), 13.3% were non compliant, 14% had poor compliance, 62.7% had good compliance. Females were more compliant than males (P=0.034). Compliance improved in older age groups meaningfully (P=0.037). There was negative association between compliance and serum ferritin level (P=0.02). 22% of children and 12% of Adults had severe depression according to the questionnaires. There was no association between compliance and depression. The most prevalent problem rgarding Desferal injection was local reactions in injection site (83%). Conclusion: As oral chelation therapies are not used routinely, more investigations regarding the noncompliance must be considered and this method of chelation therapy must be encouraged. Compliance is a multifactorial problem, so the solution to which requires close interaction between the patient, the family and community.
کلیدواژههای انگلیسی مقاله
Compliance,Deferoxamine Depression,Thalssaemia
نویسندگان مقاله
مینا ایزدیار | m izadyar
لیلا صدیقی پور | l sedighipourand
هانیه جعفریه | h jafarieh
فاطمه فتاحی | f fatahi
نشانی اینترنتی
http://tumj.tums.ac.ir/browse.php?a_code=A-10-25-995&slc_lang=fa&sid=fa
فایل مقاله
فایلی برای مقاله ذخیره نشده است
کد مقاله (doi)
زبان مقاله منتشر شده
fa
موضوعات مقاله منتشر شده
نوع مقاله منتشر شده
برگشت به:
صفحه اول پایگاه
|
نسخه مرتبط
|
نشریه مرتبط
|
فهرست نشریات