این سایت در حال حاضر پشتیبانی نمی شود و امکان دارد داده های نشریات بروز نباشند
مجله دانشکده پزشکی دانشگاه علوم پزشکی تهران، جلد ۵۹، شماره ۱، صفحات ۷۳-۸۰

عنوان فارسی بررسی نتایج عمل جراحی آزادسازی شاخه عمقی عصب رادیال از سال ۱۳۷۱ تا ۱۳۷۹ در بیمارستان امام خمینی و ساسان تهران
چکیده فارسی مقاله بین سالهای 1371 تا 1379، از ده بیمار مبتلا به سندرم تونل رادیال، 9 بیمار تحت عمل جراحی آزادسازی شاخه عمقی عصب رادیال قرار گرفتند که 8 نفر از آنها به مدت حداقل 10 ماه تحت پی گیری و معاینات بعدی بودند. یک بیمار بدون عمل جراحی بهبود یافت. نیمی از بیماران دچار درد و همگی آنها دچار درجاتی از فلج در مسیر شاخه عمقی عصب بین استخوانی خلفی بودند. بیماری بطور متوسط 26 ماه بعد از شروع علایم تشخیص داده شده بود. 3 نفر از بیماران دچار بیماری اندوکرین همراه و 2 نفر از بیماران دچار نوروپاتی فشاری بصورت همراه بودند. 8 نفر از بیماران به صورت روزمره کارهای سنگین و حرکات چرخشی مکرر با دست مبتلا انجام می دادند. در تمامی بیماران الکترومیوگرافی تایید کننده سندرم تونل رادیال بود. محل درگیری عصب در 4 بیمار در ناحیه قوس Frohse و در یک مورد به علت تومور بدخیم نسج نرم واقع شده بود. در 4 مورد عصب در بیش از یک ناحیه تحت فشار قرار داشت. بعد از عمل جراحی در 8 بیماری که تحت پی گیری طولانی مدت قرار داشتند، درد در تمام موارد از بین رفت ولی فلج تنها در نیمی از موارد بهبود یافت. براساس معیارهای Ritts، در 50% از این 8 بیمار نتیجه خوب و در 50% نتیجه بد بدست آمد. تمام نتایج بد به علت عدم بهبودی در فلج عضلات مبتلا بود. یک نفر از 4 بیماری که بدنبال آزادسازی عصب، فلج آنها بهبود پیدا نکرده بود، به علت انجام تاندون ترانسفر همزمان، از نتیجه عمل جراحی راضی بود. در عمل جراحی آزاد کردن تونل رادیال، لازم است که تمام مسیر کانال تحت بررسی قرار گیرد و عصب در سرتاسر مسیر آزاد شود.
کلیدواژه‌های فارسی مقاله

عنوان انگلیسی Radial tunnel syndrome: The study in the surgical release of posterior interosseous nerve in Imam Khomeini and Sasan hospitals, 1371-77
چکیده انگلیسی مقاله Between 1371 to 1379, of 10 patients with radial tunnel syndrome, 9 patients were treated by decompression of the posterior interosseous nerve. 8 patients were followed up more than 10 months. One patient improved without surgery. Half of the patients suffered from pain and all of them had variable degrees of paralysis in muscles innervated by deep branch of the radial nerve. The syndrome was diagnosed after an average of 26 months after onset of symptoms. 3 patients had associated endocrine disease and 2 patients suffered from another accompanied compression neuropathy. 8 patients performed strenuous, repetitive upper extremity tasks. EMG confirmed the diagnosis in all patients. The source of nerve entrapment was identified as the arcade of Frohse in 4 patients. Malignant soft tissue tumor was responsible for nerve compression in one patient. More than one pathologic site was responsible for nerve entrapment in another 4 patients. Of 8 patients with enough follow-up after operation, pain was improved in all, but paralysis was improved in only half of them. According to ritts criteria, results were good in 50% of patients and in 50% of patients results were bad. All bad results were due to persistence of paralysis in affected muscles. One of four patients who had no improvement in paralysis, was satisfied with surgical result because tendon transfer was performed at the time of nerve decompression. It is recommended that all possible sites of nerve compression in the radial tunnel be explored and released.
کلیدواژه‌های انگلیسی مقاله

نویسندگان مقاله محمود فرزان | farzan m


امیر عباس مصطفوی | mostafavi a



نشانی اینترنتی http://tumj.tums.ac.ir/browse.php?a_code=A-10-25-1358&slc_lang=fa&sid=fa
فایل مقاله فایلی برای مقاله ذخیره نشده است
کد مقاله (doi)
زبان مقاله منتشر شده fa
موضوعات مقاله منتشر شده
نوع مقاله منتشر شده
برگشت به: صفحه اول پایگاه   |   نسخه مرتبط   |   نشریه مرتبط   |   فهرست نشریات