این سایت در حال حاضر پشتیبانی نمی شود و امکان دارد داده های نشریات بروز نباشند
مجله دیابت و متابولیسم ایران، جلد ۲۳، شماره ۳، صفحات ۰-۰
عنوان فارسی اثر تمرینات تناوبی بر بیان PEPCK در سلول‌های کبدی، گلوکز و انسولین در رت‌های چاق دیابتی
چکیده فارسی مقاله هدف:مطالعه تجربی حاضر با هدف تعیین اثر 6 هفته تمرین تناوبی شدید بر بیان PEPCK در بافت کبد همچنین گلوکز و انسولین در رت های چاق دیابتی نوع 2 و مقایسه با گروه چاق غیر دیابتی انجام گرفت. روش ها: 28 سر رت نر ویستار 10 هفته ای(20 ± 220 گرم) بواسطه 6 هفته رژیم غذایی پرچرب چاق شدند. سپس 14 رت توسط تزریق درون صفاقی STZ (30 mg/Kg) دیابتی نوع 2 شدند. نهایتا رت های مورد مطالعه در 4 گروه(7 = n): 1) چاق کنترل، 2) چاق تناوبی، 3) دیابتی کنترل، 4) دیابتی تناوبی تقسیم شدند. گروه های تناوبی برای مدت 6 هفته در تمرینات تناوبی به تعداد 5 جلسه در هفته در قالب 10 تکرار دویدن 40 ثانیه ای روی تریدمیل با فواصل استراحتی 2 دقیقه ای (استراحت فعال) بین تکرارها شرکت نمودند. نهایتا 48 ساعت پس از آخرین جلسه، سطوح ناشتایی گلوکز، انسولین، بیان PEPCKدر بافت کبد در هر 4 گروه اندازه گیری و با یکدیگر مقایسه شدند.  یافته ها:در مقایسه با گروه های کنترل، تمرینات تناوبی در رت های دیابتی و غیر دیابتی به کاهش معنی دار گلوکز ناشتا منجر شد. تمرینات تناوبی همچنین به افزایش انسولین سرم نسبت به گروه کنترل دیابتی وکاهش در بیانPEPCK  نسبت به گروه کنترل دیابتی منجر شد. نتیجه گیری: بهبود گلوکز در پاسخ به تمرینات تناوبی در رت های دیابتی نوع 2 احتمالا ریشه در افزایش انسولین و افزایش  در بیان PEPCK کبدی دارد. اندازه گیری فعالیت یا بیان دیگر آنزیم های کبدی جهت نتیجه گیری کلی پیشنهاد می شود.  
کلیدواژه‌های فارسی مقاله تمرین تناوبی، دیابت نوع 2، مقاومت انسولین، بیان ژن های گلوکونئوژنیک
عنوان انگلیسی The effect of interval training on PEPCK expression in hepatic tissue, glucose and insulin of obese diabetic rats
چکیده انگلیسی مقاله Aim: The objective of this experimental study was to determine the effect of 6 weeks of intense interval training on PEPCK expression in liver tissue, glucose and insulin and insulin resistance in obese rats with type 2 diabetic and compared with non-diabetic obese group. Methods: 28 male Wistar rats aged 10 weeks (220 ± 20 g) were obesed by 6 weeks of high-fat diet (HFD). Then type 2 diabetes induced in 14 rats by intraperitoneal injection of STZ (30 mg/kg). Finally, the studied rats were divided into 4 groups (n = 7): 1) control obese, 2) interval obese, 3) control diabetic, 4) interval diabetic. Interval groups participated in an interval exercise program of 5 sessions per week for 6 weeks consists of 10 repetitions of a 40-second run on the treadmill with 2-minute rest (active rest) between repetitions. Finally, 48 hours after the lasting session, fasting levels of glucose, insulin and PEPCK expression in liver tissue in all 4 groups were measured and compared with each other. Results: Compared with control groups, interval training in diabetic and obese rats resulted in significant decrease fasting glucose. Interval training also led to an increase in serum insulin Decrease in G6Pase expression compared to the diabetic control group. Conclusion: Improved glucose response to interval training in type 2 diabetic rats may be rooted in increase insulin with decrease in hepatic PEPCK expression. Measurement of activity or expression of other liver enzymes is suggested for general conclusion.  
کلیدواژه‌های انگلیسی مقاله Interval training, Type 2 Diabetes, Insulin Resistance, Gluconeogenic Genes Expression
نویسندگان مقاله فاطمه نیک سرشت | fatemeh nikseresht
farhangiyan university
دانشگاه فرهنگیان

نشانی اینترنتی http://ijdld.tums.ac.ir/browse.php?a_code=A-10-1905-1&slc_lang=fa&sid=1
فایل مقاله فایلی برای مقاله ذخیره نشده است
کد مقاله (doi)
زبان مقاله منتشر شده fa
موضوعات مقاله منتشر شده تخصصی
نوع مقاله منتشر شده کاربردی
برگشت به: صفحه اول پایگاه   |   نسخه مرتبط   |   نشریه مرتبط   |   فهرست نشریات