این سایت در حال حاضر پشتیبانی نمی شود و امکان دارد داده های نشریات بروز نباشند
مجله زنان، مامایی و نازایی ایران، جلد ۲۶، شماره ۸، صفحات ۴۴-۵۴
عنوان فارسی بررسی تأثیر رایحه‌درمانی با اسانس گل‌محمدی بر اندوه پس از زایمان در زنان نخست‌زا: یک مطالعه کارآزمایی بالینی تصادفی شده همراه با گروه کنترل
چکیده فارسی مقاله مقدمه: اندوه پس از زایمان، دوره‌ای گذرا از افزایش واکنش‌دهی احساسی است که تقریباً در نیمی از زنان در هفته اول بعد از زایمان رخ می‌دهد. با توجه به شیوع بالای اندوه پس از زایمان و تأثیرات سوء آن بر مادر، نوزاد و خانواده و هم‌چنین با توجه به استقبال از طب مکمل و رایحه‌درمانی به‌ویژه در زنان و اثرات آرام‌بخشی اسانس گل‌محمدی، مطالعه حاضر با هدف تعیین تأثیر رایحه درمانی با اسانس گل‌محمدی بر اندوه پس از زایمان در زنان نخست‌زا انجام شد. روش‌کار: این مطالعه کارآزمایی بالینی تصادفی با گروه دارونما در سال 1401 بر روی 65 زن نخست‌زای بستری در بیمارستان ام‌البنین (س) مشهد انجام شد. داده‌ها از طریق فرم اطلاعات دموگرافیک- مامایی، پرسشنامه اندوه پس از زایمان استین و حمایت اجتماعی و عزت نفس روزنبرگ، مقیاس بویایی پاسوالد و مقیاس شدت خستگی روتن جمع‌آوری گردید. در گروه مداخله از اسانس گل­محمدی و در گروه دارونما به‌روش مشابه از روغن بادام‌شیرین استفاده گردید. نمرات اندوه پس از زایمان در روزهای 4، 10 و 14 اندازه‌گیری شد. تجزیه و تحلیل داده ­ها با استفاده از نرم‌افزار SPSS (نسخه22) و آزمون‌های تی مستقل، من‌ویتنی، کای اسکوئر و دقیق فیشر انجام شد. میزان p کمتر از 05/0 معنادار در نظر گرفته شد. یافته­ ها: دو گروه از نظر نمره اندوه پس از زایمان قبل از مداخله اختلاف آماری معنی‌داری نداشتند (246/0=p)، اما بعد از مداخله، نمره اندوه پس از زایمان در روزهای 4، 10 و 14 در گروه مداخله به‌طور معنی‌داری کمتر از گروه دارونما بود (001/0>p). نتیجه­ گیری: رایحه‌درمانی با اسانس گل‌محمدی در کاهش اندوه پس از زایمان در زنان نخست‌زا مؤثر و ایمن است.
کلیدواژه‌های فارسی مقاله اسانس گل‌محمدی، اندوه پس از زایمان، رایحه‌درمانی، غم مادری، نخست‌زا
عنوان انگلیسی The effect of aromatherapy with rose essential oil on postpartum blues in primiparous women: A randomized controlled clinical trial
چکیده انگلیسی مقاله Introduction: Postpartum blues is a transient period of increased emotional reactivity that occurs in approximately half of women in the first week after delivery. Due to the high prevalence of postpartum blues and its adverse effects on the mother, baby, and the family, as well as the acceptance of complementary medicine and aromatherapy, especially in women, and the sedative effects of rose essential oil, the present study was performed with aim to determine the effect of aromatherapy with the rose essential oil on postpartum blues in primiparous women. Methods: This randomized clinical trial study with a placebo group was conducted in 2022 on 65 primiparous women admitted to Omolbanin Hospital in Mashhad. The data was completed through demographic-obstetrical information form, Stein postpartum blues questionnaire and Rosenberg's social support and self-esteem scale, Paswald scale, and Rothen fatigue intensity scale. Rose essential oil was used in the intervention group, and in the placebo group, sweet almond oil was used in the same way. The postpartum blues scores were measured on the 4th, 10th, and 14th days. Data analysis was done using SPSS statistical software (version 22) and Independent t-test, Man-Whitney, Chi-square and Fisher's exact tests. P<0.05 was considered statistically significant. Results: There was no statistically significant difference between the two groups in terms of the postpartum blues score before the intervention (P=0.246). But after intervention, the postpartum blues score in the intervention group was significantly lower than the placebo group on the 4th, 10th, and 14th days after delivery (P<0.001). Conclusion: Aromatherapy with rose essential oil was effective and safe in reducing postpartum blues in primiparous women.
کلیدواژه‌های انگلیسی مقاله Aromatherapy, Maternal grief, Postpartum Blues, Primiparous, Rose essential oil
نویسندگان مقاله رویا طبسی | Roya Tabasi
M.Sc. student in Midwifery, Student Research Committee, School of Nursing and Midwifery, Mashhad University of Medical Sciences, Mashhad, Iran.
دانشجوی کارشناسی ارشد مامایی، کمیته تحقیقات دانشجویی، دانشکده پرستاری و مامایی، دانشگاه علوم پزشکی مشهد، مشهد، ایران.

دکتر مریم مرادی | Maryam Moradi
Faculty Research Member, School of Medicine, Nursing and Health, Monash University, Melbourne, Australia.
هیئت علمی پژوهشی، دانشکده پزشکی، پرستاری و بهداشت، دانشگاه موناش، ملبورن، استرالیا.

دکتر روشنک سالاری | Roshanak Salari
Associate Professor of Drug Control, Department of Pharmaceutical Sciences in Iranian Medicine, School of Iranian and Complementary Medicine, Mashhad University of Medical Sciences, Mashhad, Iran.
دانشیار کنترل دارو، گروه علوم دارویی در طب ایرانی، دانشکده طب ایرانی و مکمل، دانشگاه علوم پزشکی مشهد، مشهد، ایران.

دکتر وحید قوامی | Vahid Ghavami
Assistant Professor, Department of Epidemiology and Biostatistics, School of Health, Mashhad University of Medical Sciences, Mashhad, Iran.
استادیار گروه اپیدمیولوژی و آمار زیستی، دانشکده بهداشت، دانشگاه علوم پزشکی مشهد، مشهد، ایران.

دکتر نگار اصغری‌پور | Negar Asgharipour
Associate Professor, Department of Psychology, Faculty of Medicine, Mashhad University of Medical Sciences, Mashhad, Iran.
دانشیار گروه روان‌پزشکی، دانشکده پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی مشهد، مشهد، ایران.

دکتر فریده اخلاقی | Farideh Akhlaghi
Professor, Department of Obstetrics and Gynecology, Faculty of Medicine, Mashhad University of Medical Sciences, Mashhad, Iran.
استاد گروه زنان و مامایی، دانشکده پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی مشهد، مشهد، ایران.

نشانی اینترنتی https://ijogi.mums.ac.ir/article_23398.html
فایل مقاله فایلی برای مقاله ذخیره نشده است
کد مقاله (doi)
زبان مقاله منتشر شده en
موضوعات مقاله منتشر شده
نوع مقاله منتشر شده اصیل پژوهشی
برگشت به: صفحه اول پایگاه   |   نسخه مرتبط   |   نشریه مرتبط   |   فهرست نشریات