P). اضافه کردن اسانس دارچین تأثیر معنیداری بر غلظت کل اسیدهای چرب فرار و نسبت مولی استات، پروپیونات، بوتیرات و ایزووالرات نداشت. غلظت نیتروژن آمونیاکی مایع شکمبه در برههای تغذیه شده با جیرههای حاوی 1 و 2 میلیلیتر اسانس دارچین در مقایسه با تیمار شاهد افزایش یافت (05/0>P). همچنین در این مطالعه میانگین pHشکمبه، کمینه و بیشینه آن تحت تاثیر اسانس دارچین قرارنگرفت، که عدم تأثیر معنی دار اسانس دارچین بر pH مایع شکمبه در مطالعه جاری به دلیل عدم تغییر در غلظت کل اسیدهای چرب فرار، قابل انتظار بود.نتیجهگیری: نتایج حاصل از این مطالعه نشان داد که استفاده از اسانس دارچین در مقادیر استفاده شده و در شرایط این آزمایش نتوانست عملکرد رشد برههای نر پرواری، قابلیت هضم ظاهری مواد مغذیی و تخمیر شکمبهای را تحت تاثیر قرار دهد. نتایج این مطالعه پیشنهاد می کند که در جیره های پرواری حاوی اسانس دارچین بهتر است از منابع پروتئینی با تجزیه پذیری شکمبه پایین تر استفاده شود.