هدف پژوهش حاضر ارزیابی تأثیر روایت­‌نگاری تأملی دروس کارورزی دانشگاه فرهنگیان بر توسعه حرفه‌­ای نومعلمان است. برای دستیابی به این هدف از رویکرد کیفی ارزیابانه از نوع پاسخگویانه استفاده شده است. جامعه آماری شامل همه دانشجو-معلمان ورودی سال1393 با گرایش آموزش ابتدایی در پردیسهای تهران بود که مهر 1397 در مدارس ابتدایی سراسر کشور شروع به کار کردند. 18 نفر مشارکت­‌کننده (12 دختر و 6 پسر) با شیوه نمونه‌­گیری هدفمند انتخاب شدند. داده‌­ها از طریق مصاحبه­‌های نیمه­‌ساختاریافته گردآوری شدند. روش تحلیل داده‌­ها در مرحله اول، تحلیل محتوای استقرایی با به­‌کارگیری کدگذاری باز و در مرحله دوم تحلیل محتوای قیاسی با به­‌کارگیری کدگذاری محوری بوده است. به این صورت که یافته­‌های مرحله اول با الگوی معیار مقایسه شدند. یافته‌­های حاصل از تحلیل داده‌­ها شامل برنامه­‌ریزی و  تدارک حضور در کلاس درس، مدیریت بهینه محیط کلاس درس، مدیریت بهینه فرایند یاددهی-­یادگیری و سنجش و مواجهه فعال با امر توسعه حرفه­‌ای بود. از مقایسه یافته­‌های سؤال اول با ابعاد الگو چنین استنباط می­‌شود که اگرچه مضامین با ابعاد چها­رگانه و پانزده مؤلفه از میان بیست مؤلفه الگو مطابقت دارد، اما بیشترین همپوشانی را با ابعاد اول و سوم دارد که مرتبط با طراحی و تدریس است. در نتیجه، روایت‌­نگاری تأملی می‌­تواند محملی مناسب برای توسعه حرفه‌­ای دانشجو-­معلمان باشد و اثری ماندگار بر نو­معلمان بگذارد، در صورتی که در شرایط کارورزی، تدریس  مستقل و وقایع طبیعی را تجربه کنند تا روایتها جامع‌­تر و واقعی­‌تر باشد.