هدف پژوهش حاضر بررسی نقش واسطه‌­ای تنظیم شناختی هیجان در رابطه میان خودشفقت­‌ورزی با استرس شغلی بود. روش پژوهش توصیفی از نوع همبستگی بود. جامعه آماری، معلمان مشغول به تدریس مقطع راهنمایی آموزش‌وپرورش منطقه 12 شهر تهران در سال تحصیلی 99-1398 بودند. از میان آنان 328 معلم به روش نمونه‌گیری در دسترس به‌عنوان نمونه موردمطالعه انتخاب شدند. داده‌ها از طریق  پرسشنامه استرس شغلی (رایس،1992)، مقیاس خودشفقت‌­ورزی (نف،2003) و پرسشنامه تنظیم شناختی هیجان (گارنفسکی و همکاران، 2001) گردآوری و با استفاده از آزمون همبستگی پیرسون، مدل­‌یابی معادلات ساختاری و آزمون بوت استرپ تحلیل شدند. نتایج نشان داد که اثر مستقیم خودشفقت‌­ورزی بر استرس شغلی منفی و معنادار است. به این معنا که با افزایش شایستگی خودشفقت‌­ورزی سطح استرس شغلی معلمان کاهش می­‌یابد. همچنین، نتایج نشان داد که نقش واسطه­‌ای تنظیم شناختی هیجان سازگار و نقش واسطه‌­ای تنظیم شناختی هیجان ناسازگار در رابطه میان خودشفقت‌­ورزی با استرس شغلی معنادار است، به این معنی که خودشفقت‌­ورزی می‌­تواند در شرایط استرس‌­زا از طریق کمک به تنظیم هیجانهای مثبت و پذیرش منطقی هیجانهای منفی ​​سبب کاهش استرس شغلی شود.