این سایت در حال حاضر پشتیبانی نمی شود و امکان دارد داده های نشریات بروز نباشند
مجله دیابت و متابولیسم ایران، جلد ۴، شماره ۲، صفحات ۲۳-۳۰
عنوان فارسی مقایسه سطح سرمی هموسیستیین در بیماران مبتلا به دیابت نوع ۲ مصرف‌کننده متفورمین و گلی‌بن‌کلامید
چکیده فارسی مقاله دیابت شایع‌ترین علت نارسایی کلیه، نابینایی، آمپوتاسیون غیرتروماتیک و نوروپاتی است. هموسیستیین یک اسید آمینه سولفوره می‌باشد که رابطه نزدیکی با اسید آمینه متیونین و سیستیین دارد. تبدیل متیونین به هموسیستیین و نهایتاً سیستیین با آنزیم‌ها و کوآنزیم‌هایی انجام می‌شود که از جمله مهمترین مواد شرکت‌کننده دراین چرخه ویتامین‌های B6 و B12 و فولات می‌باشد. اثر متفورمین بر غلظت پلاسمایی هموسیستیین از طریق کاهش غلظت ویتامین B12 قبلاً در بیماران تیپ 2 دیابت قندی مطرح گردیده بوده است.روش‌ها: مطالعه حاضر مطالعه‌ای آینده‌نگر و تجربی- مداخله‌ای به شکل کارآزمایی بالینی ֽ در 76 بیمارمبتلا به دیابت قندی نوع دوم در شیراز می‌باشد. بیماران به دو گروه 38 نفره تقسیم گردیده؛ در گروه اول ازداروی متفورمین با دوز 2000-500 میلی گرم در روز و در گروه دوم از داروی گلی‌بن‌کلامید با دوز 5 تا 20 میلی‌گرم در روزاستفاده شد و حداقل زمان پیگیری شش ماه بود. در این مطالعه از Hb و MCV بعنوان نشانگرهای کم‌خونی مگالوبلاستیک برای تعقیب‌ وضعیت ویتامین 12B و فولات استفاده شد. اندازه‌گیری غلظت پلاسمایی هموسیستیین ناشتا، HbA1C و قند خون در ابتدا، 3 و 6 ماه بعد انجام گرفت. یافته‌ها: تفاوت معناداری در سن، جنس، وزن، قد و نمایه توده بدنی (BMI) و میزان عوامل سرمی در آغاز مطالعه در دو گروه مشابه بود. افزایش میزان هموسیستیین در بازه سه و شش ‌ماهه پس از شروع درمان در مقایسه با آغاز درمان در گروه متفورمین نشان دهنده افزایش قابل ملاحظه آماری می‌باشد. ( 003/0P=). در پیگیری شش‌ماهه در گروه متفورمین میانگین سطح پلاسمایی هموسیستیین برابر 58/0 98/10 و در گروه گلی‌بن‌کلامید برابر 88/0 10 بود.نتیجه‌گیری: متفورمین باعث افزایش سطح هموسیستیین پلاسما می گردد گرچه این اثر اندک است ولی قابل ملاحظه می باشد. مقدار زیادی از متفورمین در دیواره معده و روده جمع شده و باعث سوء جذب ویتامین B12 می گردد. بنابراین منطقی است این‌گونه فرض کنیم که 6 ماه درمان با متفورمین که باعث سوء جذب ویتامینB12 می‌گردد ممکن است باعث افزایش سطح هموسیستیین پلاسما شود. در مطالعه ما درصد افزایش هموسیستیین 54/7 درصد بوده است که شاید علت افزایش بیشتر در مطالعه حاضر در مقایسه با سایر مطالعات، طول مدت بیشتر دریافت متفورمین بوده است. افزایش هموسیستیین سرم ممکن است عوارضی بر روی عروق ایجاد کند که نیاز به مطالعه آینده نگر دارد.
کلیدواژه‌های فارسی مقاله دیابت قندی،هموسیستیین،متفورمین،گلی‌بن‌کلامید
عنوان انگلیسی COMPARISON OF SERUM HOMOCYSTEINE LEVEL IN METFORMIN VERSUS GLIBENCLAMIDE TREATED TYPE 2 DM PATIENTS
چکیده انگلیسی مقاله Background: Diabetes mellitus is the most common cause of renal failure, blindness, non- traumatic amputation and neuropathy. Homocysteine, a sulfurated amino acid, has a close correlation with Methionine and Cysteine. The conversion of Methionine to Homocysteine and Cysteine is required coenzymes like vitamin B6, B12 and Folate. The effect of Metformin on serum Homocysteine level by decreasing vitamin B12 level in patients with type 2 diabetes mellitus was described previously. Methods: This is a prospective clinical trail study among patients with type 2 diabetes mellitus in Shiraz. 76 patients were divided into two groups (38 patients in each group). First group treated with Metformin 500-2000 mg/day and the second group treated with Glibenclamide 5-20 mg/day with follow up period of at least 6 months. Hb and MCV were used in follow up to detect megaloblastic anemia, indicator of B12 and folate deficiency. Fasting plasma Homocysteine level Hb A1C and blood sugar were measured in baseline and at 3 and 6 months follow up periods. Results: There was no significant difference between age, sex, weight, height and BMI and baseline serum profile between the two groups. Homocysteine level increased significantly in Metformin group at 3 and 6 months(P=0.003 and 0.001 respectively). Mean plasma homocysteine level after 6 months were 10.98±0.58 μmol/l in Metformin and 10.0± 0.88 μmol/l in Glibenclamide group, with significant difference between the two groups (P=0.001). Conclusion: Metformin increases the plasma Homocysteine level. Metformin will accumulate highly in gastrointestinal wall and cause malabsorption of vitamin B12, therefore we can conclude that the use of Metformin for 6 months can cause vitamin B12 malabsorption and increase in plasma homocysteine level. Increase in plasma homocysteine level was 7.54% in our study that is higher in comparing to the other studies. It can be explained by longer duration of Metformin therapy in our study. Rising in Homocysteine levels may have detrimental effect on vessels that need further study.
کلیدواژه‌های انگلیسی مقاله
نویسندگان مقاله غلامحسین رنجبر عمرانی | gholam hossein ranjbar omrani
endocrinology and metabolism research center, shiraz university of medical sciences
استاد بیماری های غدد و متابولیسم، مرکز تحقیقات غدد درون ریز و متابولیسم، دانشگاه علوم پزشکی شیراز
سازمان اصلی تایید شده: پژوهشکده علوم غدد درون ریز و متابولیسم (Research institute for endocrine sciences)

امید بازرگان لاری | omid bazargan lari
endocrinology and metabolism research center, shiraz university of medical sciences
دستیار تخصصی داخلی، دانشگاه علوم پزشکی شیراز
سازمان اصلی تایید شده: دانشگاه علوم پزشکی شیراز (Shiraz university of medical sciences)

علیرضا مهدیزاده | ali reza mehdizadeh
organ transplant center, shiraz university of medical sciences
محقق، مرکز ﭘیوند کبد ایران، دانشگاه علوم پزشکی شیراز
سازمان اصلی تایید شده: دانشگاه علوم پزشکی شیراز (Shiraz university of medical sciences)

نجف زارع | najaf zare
endocrinology and metabolism research center, shiraz university of medical sciences
استادیار گروه آمار حیاتی دانشکده بهداشت، دانشگاه علوم پزشکی شیراز
سازمان اصلی تایید شده: دانشگاه علوم پزشکی شیراز (Shiraz university of medical sciences)

نیکا سعادت | nika saadat
endocrinology and metabolism research center, shiraz university of medical sciences
محقق، مرکز تحقیقات غدد درون ریز و متابولیسم، دانشگاه علوم پزشکی شیراز
سازمان اصلی تایید شده: پژوهشکده علوم غدد درون ریز و متابولیسم (Research institute for endocrine sciences)

نشانی اینترنتی http://ijdld.tums.ac.ir/browse.php?a_code=A-10-25-411&slc_lang=fa&sid=fa
فایل مقاله فایلی برای مقاله ذخیره نشده است
کد مقاله (doi)
زبان مقاله منتشر شده fa
موضوعات مقاله منتشر شده عمومی
نوع مقاله منتشر شده پژوهشی
برگشت به: صفحه اول پایگاه   |   نسخه مرتبط   |   نشریه مرتبط   |   فهرست نشریات