این سایت در حال حاضر پشتیبانی نمی شود و امکان دارد داده های نشریات بروز نباشند
صفحه اصلی
درباره پایگاه
فهرست سامانه ها
الزامات سامانه ها
فهرست سازمانی
تماس با ما
JCR 2016
جستجوی مقالات
یکشنبه 3 اسفند 1404
مجله دیابت و متابولیسم ایران
، جلد ۳، شماره ۲، صفحات ۱۴۱-۱۴۸
عنوان فارسی
شیوع اختلال تحمل گلـوکـز و دیابت نوع ۲ در خانم های مبتلا به سندرم تخمدان پلیکیستیک و لزوم غربالگری کلیه خانم های با PCOS برای اختلال تحمل گلوکز
چکیده فارسی مقاله
مقدمه: نشانگان تخمدان پلی کیستیک (PCOS) که با اختلالات قاعدگی به علت عدم تخمک گذاری مزمن و افزایش غلظت آندروژنهای خون مشخص میشود، یکی از شایعتــرین اختـلالات غدد درونریز خانمها در سنین باروری بهشمار میرود. قریب 30 - 40% خانم های با PCOS قبل از 40 سالگی دچار اختلال تحمل گلوکز(IGT) یا دیابت قندی (DM) میشوند. هدف از این مطالعه که در فاصله سالهای 1376 تا 1380 در درمانگاه غدد درون ریز انجام گرفته، عبارت است از تعیین میزان شیوع IGT و DM در خانمهای مبتلا به PCOS در مقایسه با خانمهای سالم. روشها: تعداد 302 نفر خانم مبتلا به PCOS و 116 نفر خانم به عنوان گروه شاهد وارد این مطالعه شدند. تشخیص PCOS بر پایه معیارهای بالینی شامل اختلالات قاعدگی همراه با علایم و نشانههای بالینی و پرابالینی (paraclinical) فزونی آندروژنها و رد علل دیگر داده شد. هیچیک از بیماران از قبل مورد شناخته شده دیابت نبودند و حداقل از چند ماه پیش دارویی دریافت نمی کردند. در کلیه بیماران و گروه شاهد شرح حال مناسب تهیه و معاینه بالینی انجام شد. فشار خون، قد، وزن، دور کمر، دور لگن، شدت هیرسوتیسم و دیگر نشانه های فزونی آندروژن تعیین و ثبت گردید. غلظت تام سرمی تستوسترون و DHEA-S هم در گروه بیماران و هم در گروه شاهد اندازه گیری شد. آزمون تحمل گلوکز خوراکی (OGTT) با تجویز خوراکی 75 گرم گلوکز بعد از ناشتایی شبانه 10 - 12 ساعته در بین ساعات 8 و 9 صبح در کلیه بیماران و گروه شاهد انجام و قند خون قبل و 2 ساعت بعد به روش گلوکز اکسیداز اندازهگیری شد. معیارهای ارائه شده توسط سازمان جهانی سلامت (WHO) برای تفسیر نتایج آزمون تحمل گلوکز مورد استفاده قرار گرفت. یافتهها: سن بیماران از 38 - 15 سال (6 ± 24 = انحراف معیار ±میانگین) و سن گروه شاهد 16 تا 41 سال (8 ± 27 = انحراف معیار±میانگین) و شاخص توده بدن (BMI) در بیماران از 5/46 - 8/18 (2/7 ± 5/34 ) و در گروه شاهد از6/47 - 3/16 (4/8 ± 7/32 ) کیلوگرم بر متر مربع متغیر بود و از این جهات تفاوت معنیداری بین دو گروه وجود نداشت. از نظر شاخصهای آزمایشگاهی، غلظت سرمی تستوسترون و DHEA-S در گروه بیماران بهطور چشمگیری بیشتر از گروه شاهد بود. 198 نفر از بیماران (5/65% ) و 79 نفر از افراد گروه شاهد (68%) BMI مساوی یا بیشتر از 25 کیــلوگــرم بــر متر مــربع داشتنـد و به عبـارت دیـگر دچار اضـافـه وزن یا چاقی بـودند. 54% بیمـاران و 6/51% افـراد گـروه شـاهد نیز چـاق بودند (BMI £ kg/m227). 96 بیمار (7/31%) مبتلا به PCOS اختلال تحمل گلوکز (IGT) و 27 بیمار (9/8%) دیابت داشتند در حالیکه میزان شیوع اختلال تحمل گلوکز و دیابت در گروه شاهد به ترتیب 6/14% و 1/5% بود. بدین ترتیب شیوع IGT و دیابت در خانمهای مبتلا به PCOS در مقایسه با گروه شاهد بهطور معنیداری بالاتر است (005/0P<). در خانمهای غیر چاق مبتلا به PCOS پروالانس IGT و دیابت به ترتیب 2/17% و 6/3% بود در حالی که در خانمهای غیرچاق گروه شاهد این اعداد به ترتیب 9/8% و 7/1% می باشد. در خانمهای چاق مبتلا به PCOS (BMI £ kg/m227) شیوع IGT و دیابت به ترتیب 1/44% و 5/13% و در خانمهای چاق گروه شاهد 20% و 10% بود. نتیجهگیری: از نتایج فوق چنین استدلال می شود که خطر پیدایش IGT و دیابت در خانمهای مبتلا به PCOS (چاق و غیر چاق) به مراتب بیشتر از خطر آن در خانمهای غیر مبتلا به PCOS میباشد. با توجه به شیوع بالای IGT و دیابت تیپ 2 در بیماران با PCOS، غربالگری کلیه مبتلایان به این سندرم در هر رده سنی و گروه وزنی برای IGT و دیابت توصیه می شود.
کلیدواژههای فارسی مقاله
عنوان انگلیسی
چکیده انگلیسی مقاله
Background: Polycystic ovary syndrome (PCOS) which is characterized by menstrual irregularities (due to chronic anovulation) and hyperandrogenism is one of the most common endocrine disorders of women at reproductive age. The precise cause of PCOS is unknown, but it seems that several factors may have role in its pathogenesis. Insulin resistance and impaired insulin secretion are common findings in PCOS patients. Approximately 30 – 40 % of women with PCOS have impaired glucose tolerance or type 2 DM. According to my knowledge, there is no published study about prevalence of IGT and type 2 Diabetes Mellitus (type 2 DM) in Iranian women with PCOS. The aim of this prospective, controlled study was to determine the prevalence of abnormal glucose metabolism in women from north west part of the country. Methods: 302 PCOS women and 116 normal women as a control group were prospectively studied. The diagnosis of PCOS was made based upon the presence of chronic anovulation and hyperandrogenemia. Other causes of hyperandrogenism were excluded by appropriate clinical and laboratory evaluations. None of the patients were known diabetics prior to study. In all patients with PCOS and control women appropriate medical history was taken and physical examination was done. Blood pressure, body weight, height, BMI, waist / hip ratio, score of hirsutism and other signs of androgen excess were determined. Serum concentrations of total testosterone and DHEA–S were measured by RIA methods in both patients and control group. Standard Oral Glucose Tolerance Test (OGTT) with 75 grams oral glucose was performed between 8 -9 AM after an overnight fast of 10 – 12 hours. Fasting and 2 – hour post - glucose plasma sugars were measured by glucose oxidase method. Results: Results of OGTT were interpreted according to WHO criteria. Mean age and mean BMI were similar in both patients and controls. Serum levels of total testosterone and DHEA – S were significantly higher in PCOS women in comparison with controls. 65% of patients and 68% of controls had BMI of ≥ 25 kg / m2. 55% of PCOS women and 51.6% of control women were obese (BMI ≥ 27kg/m2). 96 (31.7%) of PCOS women had impaired glucose tolerance (IGT) and 27 (8.9%) were diabetics. The prevalence of IGT and diabetes in controls were 14.6% and 5.1% respectively. In non-obese PCOS women the prevalence of IGT and DM were 17.2% and 3.6% respectively, while only 8.9% of control women had IGT and 1.7% were diabetics. Finally, 44.1% of obese PCOS women were glucose intolerant and 13.5% had diabetes mellitus in comparison with 20% and 10% of controls. Conclusion: It is concluded that the prevalence of IGT and DM in both obese and non–obese PCOS women were significantly higher than in control women. Screening of all PCOS women for IGT and DM is highly recommended.
کلیدواژههای انگلیسی مقاله
نویسندگان مقاله
امیر بهرامی | amir bahrami
department of medicine, division of endocrinology and metabolism, tabriz university of medical sciences,tabriz,iran
استاد بیماریهای غدد درون ریز و متابولیسم، دانشگاه علوم پزشکی تبریز
سازمان اصلی تایید شده
: دانشگاه علوم پزشکی تبریز (Tabriz university of medical sciences)
نشانی اینترنتی
http://ijdld.tums.ac.ir/browse.php?a_code=A-10-25-439&slc_lang=fa&sid=fa
فایل مقاله
فایلی برای مقاله ذخیره نشده است
کد مقاله (doi)
زبان مقاله منتشر شده
fa
موضوعات مقاله منتشر شده
عمومی
نوع مقاله منتشر شده
پژوهشی
برگشت به:
صفحه اول پایگاه
|
نسخه مرتبط
|
نشریه مرتبط
|
فهرست نشریات