این سایت در حال حاضر پشتیبانی نمی شود و امکان دارد داده های نشریات بروز نباشند
مجله دانشکده پزشکی دانشگاه علوم پزشکی مشهد، جلد ۶۸، شماره ۲، صفحات ۴۰۱-۴۱۵
عنوان فارسی اثربخشی درمان مبتنی بر ذهنی‌سازی بر مشکلات بین فردی و ناگویی هیجانی افراد دارای اختلال اضطراب فراگیر
چکیده فارسی مقاله پژوهش حاضر با هدف بررسی اثربخشی درمان مبتنی بر ذهنی‌سازی بر مشکلات بین فردی و ناگویی هیجانی افراد دارای اختلال اضطراب فراگیر انجام گرفت. پژوهش حاضر کاربردی، از نوع نیمه‌آزمایشی با طرح پیش‌آزمون- پس‌آزمون با گروه گواه و دوره پیگیری دوماهه بود. جامعه آماری شامل افراد دارای اختلال اضطراب فراگیر مراجعه کننده به مراکز مشاوره منطقه یک شهر تهران در سه ماهه پاییز سال 1402 بودند. در این پژوهش تعداد 34 فرد دارای اختلال اضطراب فراگیر با روش نمونه‌گیری هدفمند انتخاب و با شیوه تصادفی در گروه‌های آزمایش و گواه جایدهی شدند (17 نفر در گروه آزمایش و 17 نفر در گروه گواه). افراد حاضر در گروه آزمایش درمان مبتنی بر ذهنی‌سازی را طی هشت هفته در هشت جلسه 90 دقیقه‌ای دریافت نمودند. در این پژوهش از پرسشنامه اختلال اضطراب فراگیر (GADQ)، پرسشنامه مشکلات بین فردی (IPQ) و پرسشنامه ناگویی هیجانی (AQ) استفاده شد. داده‌ها با تحلیل واریانس آمیخته با استفاده از نرم‌افزار آماری SPSS23 تجزیه و تحلیل شد. نتایج نشان داد که درمان مبتنی بر ذهنی‌سازی بر مشکلات بین فردی (001/0>P؛ 65/0=Eta؛ 57/59=F) و ناگویی هیجانی (001/0>P؛ 60/0=Eta؛ 51/48=F) افراد دارای اختلال اضطراب فراگیر تأثیر معنادار دارد. بر اساس یافته‌های حاصل از پژوهش حاضر، درمان مبتنی بر ذهنی‌سازی با بهره‌گیری از آموزش مهارت‌ها و نگرش‌های بهنجار، تقویت انعطاف‌پذیری و مقابله با استرس، افزایش ظرفیت ارتباطی، پذیرا بودن نسبت به دیدگاه دیگران و ایجاد ذهنیت موفق می‌تواند به عنوان درمانی کارآمد در جهت کاهش مشکلات بین فردی و ناگویی هیجانی افراد دارای اختلال اضطراب فراگیر مورد استفاده قرار داد.
کلیدواژه‌های فارسی مقاله اختلال اضطراب فراگیر، درمان مبتنی بر ذهنی‌سازی، مشکلات بین فردی، ناگویی هیجانی
عنوان انگلیسی The Effectiveness of Treatment Based on Mentalization on Interpersonal problems and Alexitimia of People with Generalized Anxiety Disorder
چکیده انگلیسی مقاله The present study was conducted to investigate the effectiveness of treatment based on mentalization on interpersonal problems and alexitimia of people with generalized anxiety disorder. The current study was a semi-experimental application with a pre-test-post-test design with a control group and a two-month follow-up period. The statistical population included people with generalized anxiety disorder who referred to the counseling centers of district one of Tehran in the Fall quarter of 2023. In this research, 34 people with generalized anxiety disorder were selected by purposive sampling and randomly assigned to experimental and control groups (17 people in the experimental group and 17 people in the control group). The people in the experimental group received treatment based on mentalization during eightweeks in eight 90-minute sessions. General Anxiety Disorder Questionnaire (GADQ), Interpersonal Problems Questionnaire (IPQ) and Alexitimia Questionnaire (AQ) were used in the present study. The data were analyzed through mixed ANOVA via SPSS23 software. The results showed that treatment based on mentalization has significant effect on the interpersonal problems (p<0.001, Eta=0.65, F=59.57) and alexitimia (p<0.001, Eta= 0.60, F=48.51) of people with generalized anxiety disorder. According to the findings of the present study, treatment based on mentalization can be used as an efficient method to decrease interpersonal problems and alexitimia of people with generalized anxiety disorder through employing techniques such focusing on the teaching normal skills and attitudes, strengthening flexibility and dealing with stress, increasing communication capacity, being receptive to others' points of view, and creating a successful mindset.
کلیدواژه‌های انگلیسی مقاله Alexitimia, Generalized anxiety disorder, Interpersonal Problems, Treatment Based on Mentalization
نویسندگان مقاله الهام فراهانی | elham farahani
PhD student in Clinical Psychology, Faculty of Humanities, Birjand Branch, Islamic Azad University, Birjand, Iran
دانشجوی دکتری تخصصی روان شناسی بالینی، دانشکده علوم انسانی، واحد بیرجند، دانشگاه آزاد اسلامی، بیرجند، ایران

سید عبدالمجید بحرینیان | seyyed abdolmajid bahrainian
Full Professor, Department of Clinical Psychology, Faculty of Humanities, Birjand Branch, Islamic Azad University, Birjand, Iran.
استاد تمام گروه روان شناسی بالینی، دانشکده علوم انسانی، واحد بیرجند، دانشگاه آزاد اسلامی، بیرجند، ایران.

مریم نصری | maryam nasri
Assistant Professor, Department of Psychology, Faculty of Humanities, Birjand Branch, Islamic Azad University, Birjand, Iran.
استادیار گروه روان‌شناسی، دانشکده علوم انسانی، واحد بیرجند، دانشگاه آزاد اسلامی، بیرجند، ایران.

فاطمه شهابی زاده | fatemeh shahbizadeh
Associate Professor, Department of Psychology, Faculty of Humanities, Birjand Branch, Islamic Azad University, Birjand, Iran.
دانشیار گروه روان‌شناسی، دانشکده علوم انسانی، واحد بیرجند، دانشگاه آزاد اسلامی، بیرجند، ایران.

نشانی اینترنتی https://mjms.mums.ac.ir/article_25806.html
فایل مقاله فایلی برای مقاله ذخیره نشده است
کد مقاله (doi)
زبان مقاله منتشر شده en
موضوعات مقاله منتشر شده
نوع مقاله منتشر شده مقاله پژوهشی
برگشت به: صفحه اول پایگاه   |   نسخه مرتبط   |   نشریه مرتبط   |   فهرست نشریات