این سایت در حال حاضر پشتیبانی نمی شود و امکان دارد داده های نشریات بروز نباشند
آرشیو توانبخشی، جلد ۲۶، شماره ۲، صفحات ۰-۰
عنوان فارسی بررسی آسیب درک جمله و رابطۀ آن با شاخص‌های بیانی میانگین طول گفته و میانگین طول جمله در بزرگسالان فارسی‌زبان دستورپریش
چکیده فارسی مقاله
هدف: این پژوهش تفاوت درک جملات متعارف و نامتعارف را در گویندگان فارسی‌زبان دارای دستورپریشی مورد ارزیابی قرار می‌دهد. همچنین، به بررسی ارتباط بین درک جمله و شاخص‌های بیانی میانگین طول گفته و میانگین طول جمله می‌پردازد تا مشخص شود آیا بازنمایی‌های نحوی مشترکی آبشخور مدالیته‌های درک و بیان در بروز نقایص دستورپریشی هستند یا نه.
روش‌ بررسی: ۲۱ فرد دارای آفازی ناروان و دستورپریشی (۹ زن، ۱۲ مرد؛ میانگین سنی: ۵۴.۲۳ سال) در این پژوهش توصیفی-تحلیلی شرکت نمودند. به منظور تعیین ملاک‌های هنجار، ۲۱ شرکت‌کنندۀ بدون آسیب مغزی که از نظر جنسیت، سن و تحصیلات با گروه دارای آفازی همتا شده بودند، به عنوان گروه کنترل انتخاب شدند. نمرۀ کلی درک جمله و نمرۀ جملات متعارف و نامتعارف با آزمون زبان‌پریشی برای دو زبانه‌ها و میانگین طول گفته و میانگین طول جمله از طریق گفتمان توصیفی، روایتی و بازگویی داستان در هشت تکلیف ارزیابی گردید. مقایسات بین‌گروهی شامل مقایسۀ نمره کلی درک جمله، درک جملات متعارف و نامتعارف، شاخص‌های بیانیِ میانگین طول گفته و میانگین طول جمله بود. با توجه به کامل بودن نمرات گروه کنترل، مقایسات درون‌گروهی فقط در گروه دستورپریش و به منظور مقایسۀ عملکرد آنها در پردازش جملات متعارف و نامتعارف انجام گرفت. در نهایت، ارتباط میان نمرۀ درک جمله و شاخص‌های بیانی در گروه دستورپریش سنجیده شد.
یافته‌ها: مقایسات بین‌گروهی نشان داد که گروه دستورپریش به‌طور معناداری نمرات پایین‌تری در آزمون درک دستوری  (0/05 p>)، درک جملات متعارف (0/05 p>)، درک جملات نامتعارف (0/05 p>)، میانگین طول گفته(0/05p>) و میانگین طول جمله (0/05 p>) به دست آورد. در مقایسۀ درون‌گروهی، گروه دستورپریش تفاوت‌های معناداری در درک جملات متعارف و نامتعارف نشان داد. جملات اسنادی مفعولی و مبتداسازی شدۀ مفعولی نسبت به جملات اسنادی فاعلی و مبتداسازی شدۀ فاعلی چالش‌برانگیزتر بودند (0/05 p>). همچنین، متغیرهای میانگین طول گفته و جمله نیز رابطۀ معناداری با نمرۀ کلی آزمون درک دستوری داشتند (0/05 p>).
نتیجه‌گیری: یافته‌های این پژوهش نشان داد که مهارتِ درک جملات در افراد مبتلا به دستورپریشی به‌طور معناداری پایین‌تر از همتایان بدون آسیب مغزی است. هم‌چنین، افراد دستورپریش فارسی‌زبان در پردازش ساختارهای نامتعارف با ترتیب مشتق‌شده، مانند جملات مبتداسازی‌شدۀ مفعولی و اسنادی مفعولی، با دشواری قابل‌توجهی مواجه هستند. همچنین، شاخص‌های بیانی میانگین طول گفته و جمله رابطۀ معناداری با درک دستوری نشان دادند. این نتایج بر اهمیت پیچیدگی نحوی و تغییرات ترتیب واژه در پردازش جمله در این افراد تأکید دارد و می‌تواند در طراحی راهبردهای مؤثر توان‌بخشی زبانی برای آنان نقش داشته باشد.
کلیدواژه‌های فارسی مقاله دستورپریشی، فارسی، درک شنیداری،  آفازی بروکا
عنوان انگلیسی Examining Sentence Comprehension Deficit and its Relationship with Production Measures of Mean Length of Utterance and Mean Length of Sentence in Persian-Speaking Adults with Agrammatism
چکیده انگلیسی مقاله
Objectives: This study examines differences in the comprehension of canonical and non-canonical sentences in Persian speakers with agrammatism. Additionally, it examines the relationship between sentence comprehension and the production measures of mean utterance length and mean sentence length to determine whether shared syntactic representations serve as the basis for both comprehension and production deficits in agrammatism.
Methods: Twenty-one individuals with non-fluent aphasia and agrammatism (9 women, 12 men; mean age: 54.23 years) participated in this descriptive-analytical study. To establish normative criteria, 21 non-brain-damaged individuals, matched with the aphasic group in gender, age, and education, served as the control group. Sentence comprehension was assessed using the Bilingual Aphasia Test, including the overall sentence comprehension score and scores for canonical and non-canonical sentences. Mean utterance length and mean sentence length were evaluated through descriptive, narrative, and story-retelling discourse across eight tasks. Between-group comparisons included differences in sentence comprehension, comprehension of canonical and non-canonical sentences, and production measures of mean length of utterance and mean sentence length. Since the control group achieved perfect scores, within-group comparisons were conducted only in the agrammatic group to examine differences in processing canonical versus non-canonical sentences. Finally, the relationship between sentence comprehension and production measures was analyzed in the agrammatic group.
Results: Between-group comparisons showed that the agrammatic group scored significantly lower in the syntactic comprehension test (p < 0.05), comprehension of canonical sentences (p < 0.05), comprehension of non-canonical sentences (p < 0.05), mean length of utterance (p < 0.05), and mean sentence length (p < 0.05). Within-group comparisons in the agrammatic group indicated significant differences in comprehending canonical and non-canonical sentences (p < 0.05). Among non-canonical structures, object-cleft and object-topicalized sentences were significantly more challenging than subject-cleft and subject-topicalized sentences (p < 0.05). Additionally, mean length of utterance and mean sentence length showed a significant correlation with syntactic comprehension (p < 0.05).
Conclusions: The findings revealed that sentence comprehension skills in individuals with agrammatism are significantly lower than those of their non-brain-damaged counterparts. Additionally, Persian speakers with agrammatism experience considerable difficulty processing non-canonical structures with derived word order, such as object-topicalized and object-cleft sentences. Furthermore, production measures of mean utterance and sentence length were significantly correlated with sentence comprehension. These findings emphasize the importance of syntactic complexity and word order variations in sentence processing in individuals with agrammatism and can contribute to the development of effective language rehabilitation strategies.
کلیدواژه‌های انگلیسی مقاله Agrammatism, Persian, Additory comprehension, Broca’s aphasia
نویسندگان مقاله سمانه سازگارنژاد | Samaneh Sazegar Nejad
Clinical Research Development Center of Rofeideh Rehabilitation Hospital, Tehran, Iran.
مرکز توسعه تحقیقات بالینی بیمارستان توانبخشی رفیده، تهران، ایران.

فریبا یادگاری | Fariba Yadegari
Neuromusculoskeletal Rehabilitation Research Center, University of Social Welfare and Rehabilitation Sciences, Tehran, Iran.
مرکز تحقیقات توانبخشی اختلالات عصبی عضلانی اسکلتی، دانشگاه علوم توانبخشی و سلامت اجتماعی، تهران، ایران.

رباب تیموری | Robab Teymouri
Department of Pediatric Neurorehabilitation Research Center, University of Social Welfare and Rehabilitation Sciences, Tehran, Iran.
مرکز تحقیقات توانبخشی اعصاب اطفال، دانشگاه علوم توانبخشی و سلامت اجتماعی، تهران، ایران.

عنایتالله بخشی | Enayatollah Bakhshi
Department of Biostatistics and Epidemiology. University of Social Welfare and Rehabilitation Sciences, Tehran, Iran.
گروه آمار زیستی و اپیدمیولوژی، دانشگاه علوم توانبخشی و سلامت اجتماعی، تهران، ایران.

نشانی اینترنتی http://rehabilitationj.uswr.ac.ir/browse.php?a_code=A-10-3991-1&slc_lang=fa&sid=1
فایل مقاله فایلی برای مقاله ذخیره نشده است
کد مقاله (doi)
زبان مقاله منتشر شده fa
موضوعات مقاله منتشر شده گفتاردرمانی
نوع مقاله منتشر شده پژوهشی
برگشت به: صفحه اول پایگاه   |   نسخه مرتبط   |   نشریه مرتبط   |   فهرست نشریات