این سایت در حال حاضر پشتیبانی نمی شود و امکان دارد داده های نشریات بروز نباشند
صفحه اصلی
درباره پایگاه
فهرست سامانه ها
الزامات سامانه ها
فهرست سازمانی
تماس با ما
JCR 2016
جستجوی مقالات
پنجشنبه 30 بهمن 1404
مطالعات حقوقی
، جلد ۱۷، شماره ۱، صفحات ۱-۲۴
عنوان فارسی
تفسیر دیوان اروپایی حقوق بشر از حق بر آزادی و نقش آن در تبیین مفهوم مصالح عالیه کودک در فرآیند پناهندگی
چکیده فارسی مقاله
مقدمه:
فقر، تغییرات اقلیمی، مخاصمات مسلحانه، آشوبهای ملی، تعقیب آزارمند یا سایر مسائل جهانی، کودکان را مجبور ساخته است، بهتنهایی یا به همراه سرپرستان خود به سایر کشورها سفر کرده و بهمنظور داشتن یک زندگی معمول، در آن کشور درخواست پناهندگی دهند. این کودکان، اغلب در رویههای پناهندگی، در معرض خشونتها و سوءاستفادهها قرار گرفته، کودکی خود را در شرایط بسیار سختی را طی میکنند و سپس در کشورهای پناهندهپذیر نیز حقوق ایشان محدود میشود. با بروز مخاصمات مسلحانه در خاورمیانه در سالهای اخیر، تغییرات اقلیمی کلان در سطح جهانی و سایر مسائل جهانی، تعداد کودکان در رویههای پناهندگی که وارد اتحادیه اروپا شدهاند، بسیار افزایش یافته و همین امر موجب شده است، دولتهای اتحادیه اروپا درصدد جلوگیری یا محدود کردن ورود پناهجویان برآیند. از سوی دیگر، قواعد مربوط به حقوق بینالملل بشر و حقوق اروپایی بشر، مقررات حداقلی پیرامون پناهندگی برقرار ساخته است تا از اختیار گسترده دولتها بهمنظور اخراج یا بازداشت کودک، جلوگیری به عمل آورد.
روشها:
سوالی که در اینجا مطرح میشود آن است که دیوان تعادل میان مصالح عالیه کودک و امنیت دولت را چگونه برقرار ساخته است؟ برای پاسخ به این سوال، نگارندگان بهمنظور پاسخ به این سوال با استفاده از روش تحلیلی و کتابخانهای، به نتایج زیر رسیدهاند.
یافتهها:
در این رابطه دولتهای عضو اتحادیه اروپا، تعهدی متعاقب ماده 37 (ب) کنوانسیون حقوق کودک دارند. همچنین کمیته حقوق کودک همراه با کمیته کارگران مهاجر نیز بازداشت کودکان مهاجر را به دلیل ورود یا اقامت غیرقانونی، بهواسطه تضاد با اصل مصالح عالیه کودک، جز در مواردی که امنیت دولت ضروری تشخیص دهد، غیرقابل اجرا میدانند. با این حال چنانچه کودکان در رویههای پناهندگی مخاطرات امنیتی برای دولت پناهندهپذیر داشته باشند، دولتها میتوانند، با در نظر داشتن خطر فوری و ضرورت برای امنیت ملی، دست به بازداشت کودکان در رویههای پناهندگی بزنند. این امر را همچنین میتوان از ماده 3(1) کنوانسیون حقوق کودک مستخرج دانست. در ماده 3(1) کنوانسیون حقوق کودک، مصالح عالیه کودک صرفاً «یک ملاحظه اولیه» شناخته شده است و باید با در نظر داشتن سایر ملاحظات سنجیده شود. بر همین مبنا در شرایط بسیار حاد ممکن است، به عنوان آخرین راه چاره، دولتها به بازداشت کودکان اقدام کنند. بهمنظور آنکه این شرایط حاد احراز شود، دولتها، آزمونهای مختلفی را برای حل این تعارض برقرار کردهاند.
نتایج:
رویکرد آزمون «ضرورت و تناسب» در این رابطه بیان میدارد که محدودیتها باید در درجه اول ضرورت داشته باشند و در ثانی با اوضاعواحوال موجود متناسب باشند. بر اساس این آزمون و همچنین تعادل با اصل مصالح عالیه –بهعنوان یک ملاحظه اولیه- چنانچه بازداشت کودکان در رویههای پناهندگی، قابل اجرا تلقی شود، این بازداشت باید شرایطی را اقناع کند. در این رابطه، دیوان اروپایی حقوق بشر، با استفاده از ماده 5 کنوانسیون اروپایی حقوق بشر، اقدام به تفسیر حق بر آزادی کرده و شرایط بازداشت را احصا کرده است. به نظر میرسد، در این زمینه دیوان به این نتیجه رسیده است که چنانچه بهعنوان آخرین راه چاره بازداشت کودکان در رویههای پناهندگی لازم باشد، باید دو شرط لحاظ شود. اول آن بازداشت باید قانونی باشد؛ و دوم بازداشتگاه باید برای کودک مناسب باشد. مورد دوم پیرامون قانونی بودن بازداشت کودکان در رویههای پناهندگی، مناسب بودن شرایط بازداشتگاه است. از آنجا که کودکان بسیار آسیبپذیر هستند و نیازهای خاصی دارند، شرایط بازداشت باید برای کودک مناسبسازی شده باشد. بهمنظور احراز حقوق کودک در رویههای پناهندگی، اماکن بازداشت و نگهداری مناسب کودک، باید شامل شرایط لازم برای آموزش، بهداشت، دسترسی به بازی و امکانات فرهنگی باشد. علاوه بر آن مدت زمان طولانی بازداشت و وضعیت بلاتکلیفی کودکان، باعث اضطراب و آشفتگی روانی کودکان میشود؛ همچنین صرفنظر از زمان سپری شده در بازداشت، شرایط بازداشتگاه پلیس با توجه به استرس حضور در آنجا، برای کودکان مناسب تشخیص داده نشده و در صورت نگهداری در بازداشتگاههای پلیس چنین امری مخالف با مصالح عالیه شناخته شده است.
کلیدواژههای فارسی مقاله
بازداشت کودکان،حقوق اتحادیه اروپا،حقوق کودک،دیوان اروپایی حقوق بشر،مصالح عالیه کودک،
عنوان انگلیسی
The European Court of Human Rights’ Interpretation of the Right to Freedom and Its Role in Defining the Best Interests of the Child in Asylum Procedures
چکیده انگلیسی مقاله
Introduction
Poverty, climate change, armed conflicts, national upheavals, persecution, and other global crises have forced many children to migrate alone or with their guardians to seek asylum in other countries for a chance at a normal life. Unfortunately, these children often face violence and abuse during asylum procedures, endure harsh living conditions, and later experience restrictions on their rights even in host countries. With the escalation of armed conflicts in the Middle East, large-scale climate disasters, and other global challenges in recent years, the number of children seeking asylum in the European :union: has risen sharply. Consequently, EU member states have sought to limit or prevent the entry of asylum seekers. At the same time, international and European human rights laws have established minimum safeguards in asylum procedures to restrict states’ broad discretion in deporting or detaining children.
Methods
The key question addressed in this study is: How has the European Court of Human Rights balanced the best interests of the child against state security concerns? To answer this, the authors employed a combination of analytical and library-based research methods, leading to the following findings.
Findings
Under Article 37(b) of the UN Convention on the Rights of the Child (CRC), EU member states have specific obligations regarding child detention. Additionally, the Committee on the Rights of the Child, alongside the Committee on Migrant Workers, asserts that detaining migrant children solely due to irregular entry or residence—unless absolutely necessary for state security—violates the principle of the best interests of the child and should be prohibited.
However, if children in asylum procedures pose a genuine and immediate security threat to the host state, detention may be justified under extreme circumstances. This interpretation aligns with Article 3(1) of the CRC, which recognizes the best interests of the child as “a primary, but not sole, consideration” that must be weighed against other factors. In such cases, states may detain children only as a last resort, applying strict legal tests to assess necessity.
Results
The “necessity and proportionality” testdictates that any restriction on a child’s freedom must be both essential and proportionate to the threat. Balancing this with the best interests of the child, the European Court of Human Rights, through its interpretation of Article 5 of the European Convention on Human Rights, has outlined specific conditions for lawful detention:
The detention must be legally justified;
The detention facility must be child-appropriate.
Regarding the second condition, the Court emphasizes that detention centers for children must meet their unique needs, including access to education, healthcare, recreational activities, and cultural resources. Moreover, prolonged detention or placement in police facilities can cause severe psychological harm and is deemed incompatible with the child’s best interests.
کلیدواژههای انگلیسی مقاله
بازداشت کودکان,حقوق اتحادیه اروپا,حقوق کودک,دیوان اروپایی حقوق بشر,مصالح عالیه کودک
نویسندگان مقاله
ابراهیم بیگ زاده |
استاد، گروه حقوق عمومی و بینالملل، دانشکده حقوق، دانشگاه شهید بهشتی، تهران، ایران
احمدرضا آذرپندار |
دانشجوی دکتری حقوق بینالملل، گروه حقوق عمومی و بین الملل، دانشکده حقوق، دانشگاه شهید بهشتی، تهران، ایران
نشانی اینترنتی
https://jls.shirazu.ac.ir/article_7349_ea54df772f68ccc9602c7e4f295b6fc5.pdf
فایل مقاله
فایلی برای مقاله ذخیره نشده است
کد مقاله (doi)
زبان مقاله منتشر شده
fa
موضوعات مقاله منتشر شده
نوع مقاله منتشر شده
برگشت به:
صفحه اول پایگاه
|
نسخه مرتبط
|
نشریه مرتبط
|
فهرست نشریات