سابقه و هدف: دیابت یکی از شایعترین بیماریهای متابولیک جهان است که با افزایش شیوع سالانه همراه بوده و عوارض متعددی به همراه دارد. یکی از مهمترین و خطرناکترین این عوارض، زخم پای دیابتی است که منجر به افزایش خطر قطع عضو و مرگومیر میشود. مطالعات پیشین نشان دادهاند که شاخصهای هماتولوژیک نظیر هموگلوبین و پلاکت میتوانند در پیشبینی این عارضه مؤثر باشند. این مطالعه با هدف مقایسه سطوح پلاکت، هموگلوبین و شاخص PHR در بیماران دیابتی با و بدون زخم پای دیابتی انجام شد. مواد و روشها: این پژوهش مورد-شاهدی بر روی ۲۰۰ نفر مبتلا به زخم پای دیابتی و ۲۰۰ نفر بدون زخم، بستری در بیمارستان امام خمینی (ره) اردبیل، انجام شد. بیماران از نظر سن و جنس همسان سازی شدند. تجزیهوتحلیل دادهها با نرمافزار SPSS نسخه ۲۱ و با استفاده از آزمونهای t مستقل و Mann-Whitney برای بررسی تفاوتها بین دو گروه انجام شد. سطح معناداری کمتر از 05/0 در نظر گرفته شد. یافتهها: میانگین هموگلوبین در گروه بدون زخم پا با 3/0±6/13 به طور معنی داری بیشتر از گروه با زخم پا با 29/0±75/10بود(001/0P=) . میانگین پلاکت در گروه بدون زخم پا با 21/102684±61/299053 به طور معنی داری کمتر از گروه با زخم پا با 59/103281±64/353675 بود (001/0P=) . همچنین میانگین شاخص PHR در گروه بدون زخم پا با 17/7570 ± 93/22008 به طور معنی داری کمتر از گروه با زخم پا با 53/9663 ± 21/32921 بود (001/0P=). نتیجه گیری: مطالعه حاضر نشان داد شاخصهای پلاکت، هموگلوبین و PHR میتوانند بهعنوان عوامل پیشبینیکننده زخم پای دیابتی مورد توجه قرار گیرند و ارزیابی منظم آنها در بیماران دیابتی اهمیت زیادی دارد.