سابقه و هدف: اعتیاد، همسران افراد معتاد را با طیف وسیعی از تجارب هیجانی ناخوشایند و آشفتگیهای ذهنی و عاطفی درگیر میکند. این مطالعه با هدف تعیین اثربخشی درمان غیرفعالسازیسبک، بر تجربه هیجانی نسبت به همسر و نشخوار فکری زناشویی در همسران معتادین بهبود یافته انجام شد. روش کار: مطالعه حاضر به صورت نیمه تجربی روی همسران معتادین بهبودیافته شهر اصفهان در بهار ۱۴۰۲ انجام شد. از جامعه مورد اشاره ۴۰ نفر به صورت در دسترس و مبتنی بر معیار های ورود انتخاب و در دو گروه آزمایش و کنترل (هر گروه ۲۰نفر) به صورت تصادفی قرارگرفتند. ابزارهای مورد استفاده شامل پرسشنامه تجربه هیجانی نسبت به همسر و پرسشنامه نشخوار فکری بود. گروه آزمایش هشت جلسه مداخله غیرفعالسازیسبک دریافت کردند. تحلیل دادهها با استفاده از آزمون های تحلیل واریانس اندازههای تکراری و بونفرونی با استفاده از نرم افزار SPSS نسخه ۱۸ انجام شد. یافتهها: اثربخشی روش غیرفعالسازی سبک بر تجربه هیجانی نسبت به همسر و نشخوار فکری زناشویی معنادار P<۰.۰۱)) و اندازه اثر هر یک از متغیرها به ترتیب ۲۱ و ۲۰ درصد بود که این تاثیر در مرحله پیگیری پایدار بود. نتیجه گیری: یافته ها نشان میدهد که روشهای غیرفعالسازی سبک میتوانند به عنوان یک مداخله موثر توسط متخصصین حوزه سلامت روان و اعتیاد برای کاهش مشکلات روانشناختی در همسران افراد بهبود یافته از اعتیاد مورد استفاده قرار گیرند.