این سایت در حال حاضر پشتیبانی نمی شود و امکان دارد داده های نشریات بروز نباشند
فیض، جلد ۱۳، شماره ۱، صفحات ۸-۱۲
عنوان فارسی مقایسه تاثیر میزوپروستول واژینال با اداره انتظاری در ختم سقط زودرس حاملگی
چکیده فارسی مقاله سابقه و هدف: سقط، به ختم حاملگی قبل از هفته بیستم بارداری اطلاق می شود. به طور معمول، دو روش درمان انتظاری و کورتاژ جراحی در درمان زنان حامله با سقط زود رس حاملگی به کار می‌رود. از آنجا که روش­های درمانی غیر جراحی مقبولیت بیشتر و عوارض کمتری دارد، مطالعات اخیر در جهت نشان دادن تاثیر بهتر درمان­های طبی برای ختم حاملگی است. مطالعه حاضر با هدف ارزیابی تاثیر میزوپروستول واژینال در مقایسه با درمان انتظاری در زنان مبتلا به سقط زودرس حاملگی انجام شد. مواد و روش‌ها: در یک مطالعه کارآزمایی بالینی کنترل دار، 80 زن حامله با سقط زودرس، مراجعه کننده به بیمارستان فاطمیه همدان بررسی شدند . معیار های ورود به مطالعه عبارت بودند از: Fetal pole بالاتر از mm 6 و عدم وجود ضربان قلب در سونوگرافی ترانس واژینال، Fetal pole بالاتر از mm 10 در غیاب ضربان قلب در سونوگرافی ترانس ابدومینال، ساک حاملگی خالی به قطر متوسط حداقل 16 میلی متر با سن حاملگی 12 هفته یا کمتر. معیار های خروج از مطالعه عبارت بودند از: حاملگی خارج رحمی، خونریزی شدید واژینال، سرویکس باز و کنتراندیکاسیون تجویز میزوپرستول . بیماران به طور تصادفی به دو گروه A و B (هر گروه 40 نفر) تقسیم شدند. بیماران گروه A ، 4 عدد قرص 200 میکروگرمی میزوپروستول واژینال دریافت کردند و 24 ساعت بعد سونوگرافی مجدد انجام شد. در صورت وجود محصولات بارداری، دوز اول تکرار می­شد و 24 ساعت بعد سونوگرافی مجدد انجام شده و در صورتی که محصولات حاملگی تخلیه نشده بود، برای بیمار کورتاژ جراحی انجام می شد. بیماران گروه B به مدت 2 هفته از نظر دفع کامل محصولات حاملگی تحت نظر گرفته شده و دارویی دریافت نکردند. بیماران گروه A از نظر تمام عوارض درمانی بررسی شدند. نتایج حاصله با آزمون t دانشجویی و مجذور کای مورد مقایسه قرار گرفتند. نتایج: میانگین سنی و میانگین سن ختم حاملگی در بیماران مورد مطالعه در دو گروه درمانی، تفاوت معنی­دار نداشت. سقط در 5/87 درصد بیماران تحت درمان با میزوپروستول و در 20 درصد بیماران گروه دوم (درمان انتظاری) رخ داد ( p< 0.001 ). از 40 بیمار مورد مطالعه در گروه اول، 24 بیمار (60 درصد) پس از دریافت دوز اول دارو و 11 بیمار (5/27 درصد) پس از دریافت دوز دوم دارو به درمان پاسخ دادند. از 40 بیمار تحت درمان انتظاری نیز 24 بیمار (5/57 درصد) تحت دیلاتاسیون و کورتاژ و 9 بیمار (5/22 درصد) تحت کورتاژ قرار گرفتند. عوارض ناشی از درمان با میزوپروستول شامل تب بالای 38 درجه، تهوع و استفراغ، اسهال و درد در 5 بیمار (5/12 درصد) دیده شد. نتیجه‏گیری: استفاده از میزو پروستول واژینال نسبت به اداره انتظاری در ختم سقط زودرس حاملگی ، یک روش قابل تحمل و مؤثر است. 
کلیدواژه‌های فارسی مقاله سقط جنین، میزوپروستول، اداره انتظاری
عنوان انگلیسی A comparison between vaginal misoprostol and expectational management in the termination of early pregnancy failure
چکیده انگلیسی مقاله  Background: Pregnancy termination before the 20th week of gestational age is referred to as abortion. There are two common ways to treat early pregnancy failure: expectant management and surgical curettage. Some new methods have been suggested for the termanation of early pregnancy failure. The aim of the present study was to determine whether the medical management of vaginal misoprostol for early pregnancy failure is more effective than the expectant management. Materials and Methods: In this study 80 pregnant women with early pregnancy failure were referred to Fatemieh hospital, Hamadan, Iran. Inclusion criteria for the study were: fetal pole more than 6 mm, accompanied by the absence of fetal heart in the transvaginal ultrasonography fetal pole more than 10 mm in the absence of fetal heart rate in abdominal ultrasonograpgy empty gestational sac, (16 mm diameter) and gestational age less than 12 weeks. Exclusion criteria were: ectopic pregnancy (EP), severe vaginal bleeding, dilated cervix and misoprostol medical contraindications. The patients were randomly divided into two equal groups: A and B. Patients in group A received 4 vaginal misoprostol tablets ( ). Twenty four hours later, ultrasonography was repeated. In the case of the presence of pregnancy product, the first dose of misoprostol was readministered and again ultrasonography was performed. If abortion failed, surgical curettage was done. Patients received expectant management for 2 weeks in group B. Patients in group A were evaluated for adverse drug reactions. Using SPSS-13 statistical package, t-student and x2 were used for the comparison. Without the administration of any drug, patients in group B received expectational management for 2 weeks. Results: There was no significant difference between two groups for both age and the gestational failure age (p>0.05). Abortion rate in misoprostol and expectational treatment groups were 87.5% and 20%, respectively. The percentage of vaginally delivered patients with the first and second dose of misoprostol was 60% (n=24) and 27.5% (n=11), respectively. Among the 40 patients of expectational management, 24 patients (57.5%) received dilation and curettage while a patients (22.5%) undertook curttage. Misoprostol-induced side effects (e.g. fever>38c, nausea, vomitting, diarrhea and pain) were seen in some patients (12.5%) of the first group. Conclusion: Misoprostol appears to be highly effective for the treatment of early pregnancy.
کلیدواژه‌های انگلیسی مقاله Abortion, Misoprostol, expectational management
نویسندگان مقاله صغری ربیعی | soghra rabiee
department of obstetrics amp;amp; gynecology, hamedan university of medical sciences, hamadan, iran
همدان، خیابان پاسداران، مرکز آموزشی درمانی فاطمیه

مرضیه فریمانی | marziye farimani


شیوا جوادیان | shiva javadian


نشانی اینترنتی http://feyz.kaums.ac.ir/browse.php?a_code=A-10-1-670&slc_lang=fa&sid=fa
فایل مقاله فایلی برای مقاله ذخیره نشده است
کد مقاله (doi)
زبان مقاله منتشر شده fa
موضوعات مقاله منتشر شده عمومی
نوع مقاله منتشر شده پژوهشی
برگشت به: صفحه اول پایگاه   |   نسخه مرتبط   |   نشریه مرتبط   |   فهرست نشریات