این سایت در حال حاضر پشتیبانی نمی شود و امکان دارد داده های نشریات بروز نباشند
فیض، جلد ۱۲، شماره ۱، صفحات ۳۹-۴۳
عنوان فارسی بررسی ارتباط بین سطح سرمی سلنیوم با بیماری بهجت
چکیده فارسی مقاله سابقه و هدف: سلنیوم همانند سایر عناصر کمیاب و آنزیم‌های آنتی­ اکسیدان به عنوان یک عامل تعدیل­کننده ایمنی و آنتی­اکسیدان مطرح شده است. اخیرا کمبود سلنیوم در بیماری بهجت مورد بحث واقع شده است. به همین منظور مطالعه فوق با هدف بررسی ارتباط بین سطح سلنیوم با بیماری بهجت انجام شد. مواد و روش‌ها: مطالعه­ی حاضر از نوع مورد ـ شاهدی است که در گروه مورد 46 فرد مبتلا به بیماری بهجت و در گروه شاهد 46 فرد سالم بودند که در مرکز تحقیقات روماتولوژی انجام شد. از طرفی گروه کنترل از نظر قومیت و سن با گروه مورد همسان شدند. سپس سطح سلنیوم سرم با ‌روش اسپکترومتری با‌ جذب اتمی اندازه‌گیری شد ( Atomic absorbtion spectrometer Shimadzu AA-680 ) و میانگین سطح سرمی دو گروه با هم مقایسه و با آزمون t تجزیه و تحلیل شد. نتایج: میانگین سطح سرمی سلنیوم بیماران 38/15 ± 4/66 میکروگرم در لیتر بود. که به طور معنی‌داری کمتر از گروه کنترل سالم (18/17 ± 87/86) بود (0005/0 p< ). وقتی که فعالیت بیماری بر اساس ارزیابی کلی پزشک ( GPA ) در نظر گرفته شد اختلاف معنی‌داری (21/15 ± 57/66) و بیماران غیرفعال (75/14 ± 83/65) مشاهده نشد. علی­رغم یافته‌های فوق، افزایش معنی‌داری در سطح سرمی سلنیوم در بیماران مبتلا به درگیری چشمی مشاهده شد (001/0 p< ). نتیجه­گیری: نتایج نشان داد که در بیماری بهجت سطح سرمی سلنیوم پایین­تر از افراد سالم بوده و در کسانی که درگیری چشمی داشتند نیز بالاتر از افراد غیردرگیر می­باشد ولی بین سطح سرمی سلنیوم و تشدید فعالیت بیماری بهجت ارتباطی مشاهده نشد، که ضرورت انجام مطالعات بیشتر را ایجاب می­کند.
کلیدواژه‌های فارسی مقاله سندروم بهجت، سلنیوم
عنوان انگلیسی Assessment of correlation of serum selenium level and Behcet disease
چکیده انگلیسی مقاله Background: Selenium is known as an antioxidant and immunomodulator trace element. Recently, the role of selenium deficiency in Behcet disease is discussed. This study performed to evaluate the correlation between serum selenium level and Behcet disease. Materials and Methods: This case control study was performed on 46 healthy and 46 patients matched for age and ethnicity at Behcet clinic of Shariati hospital, Tehran University of Medical Sciences. Serum selenium was measured by atomic absorption spectrometry and compared with the average of serum selenium levels in both case and control groups and analyzed by T-test. Results: Serum selenium level (mean ± SD) in patients (66.4 ± 15.38) was significantly (p< 0.0005) lower than healthy (86.87 ± 17.18) group. Considering Global Physician Assessment, there was no significant difference between active (66.57 ± 15.21) and non-active (65.83 ± 14.75) patients, but a significant increase in selenium level was seen in patients with ocular involvement (p< 0.001). Conclusion: Serum selenium level in Behcet patients was lower than healthy control group and in ocular involved patients was higher than non-active patients. According to our results selenium may be a predicting factor for exacerbation or activation of disease and we recommend further studies to evaluate the precise relationship between selenium and Behcet.
کلیدواژه‌های انگلیسی مقاله Behcet disease, Ocular involve, Selenium
نویسندگان مقاله کمال اصالت منش | kamal esalatmanesh
department of internal medicine, kashan university of medical sciences, kashan, iran
کاشان، کیلومتر 5 بلوار قطب راوندی، بیمارستان شهید بهشتی، گروه داخلی
سازمان اصلی تایید شده: دانشگاه علوم پزشکی کاشان (Kashan university of medical sciences)

احمد رضا جمشیدی | ahmad reza jamshidi


فرهاد شهرام | farhad shahram


فریدون دواچی | fereidoun davachi


زهرا سلیمانی | zahra soleimani


شهره موحدی | shohreh movahedi


نشانی اینترنتی http://feyz.kaums.ac.ir/browse.php?a_code=A-10-1-13&slc_lang=fa&sid=fa
فایل مقاله فایلی برای مقاله ذخیره نشده است
کد مقاله (doi)
زبان مقاله منتشر شده fa
موضوعات مقاله منتشر شده عمومی
نوع مقاله منتشر شده پژوهشی
برگشت به: صفحه اول پایگاه   |   نسخه مرتبط   |   نشریه مرتبط   |   فهرست نشریات