این سایت در حال حاضر پشتیبانی نمی شود و امکان دارد داده های نشریات بروز نباشند
آب و فاضلاب، جلد ۲۸، شماره ۴، صفحات ۹۳-۱۰۲
عنوان فارسی تأثیر زمان ماند هیدرولیکی بر عملکرد بیوراکتور غشایی در تصفیه فاضلاب شهری
چکیده فارسی مقاله استانداردهای کیفی پساب‌ها نسبت به گذشته سختگیرانه‌تر شده و لذا نیاز به بهبود کیفیت خروجی فاضلاب‌های تصفیه شده روز به روز در حال افزایش است. از طرفی با افزایش فشار بر منابع آب سراسر جهان، لازم است بازیافت و استفاده مجدد از خروجی فاضلاب مورد توجه قرار گیرد. اخیراً بیوراکتورهای غشایی که از محبوبیت و توجه زیادی برخورداراند به عنوان یک فناوری امیدبخش در تصفیه فاضلاب مطرح شده‌اند. در راستای بهبود کیفیت خروجی تصفیه‌خانه فاضلاب شهری شیراز، تصفیه فاضلاب شهری توسط تکنولوژی بیوراکتور غشایی در مقیاس پایلوت میدانی در تصفیه‌خانه فاضلاب شهری شیراز به مدت 9 ماه مورد مطالعه قرار گرفت. پایلوت ساخته شده در این تحقیق از یک راکتور هوادهی به حداکثر حجم مفید 230 لیتر و یک حوضچه غشایی به حجم 110 لیتر تشکیل شد و یک غشا به فرم الیاف توخالی درون حوضچه غشایی استفاده شد. 7 زمان ماند هیدرولیکی متفاوت هوادهی از 2 تا 12 ساعت بر روی این پایلوت مورد آزمایش قرار گرفت و عملکرد سیستم در حذف مواد آلی، نیتروژن آمونیاکی، مواد معلق و کدورت و همچنین ظرفیت غشاء بررسی شد. بازدهی سیستم در حذف مواد آلی در تمام دوره به جز زمان ماند هیدرولیکی 2 ساعت کاملاً پایدار و ثابت بود. به‌طوری که کاهش COD و BOD به ترتیب به بیش از 95 و 99 درصد رسید. نیتریفیکاسیون به‌طور کامل انجام شد و در تمام دوره به‌جز زمان ماند هیدرولیکی 2 ساعت پایدار و ثابت بود. غلظت مواد معلق خروجی سیستم تقریباً برابر صفر و میزان کدورت کمتر از NTU 1 به‌دست آمد. همچنین بررسی ظرفیت غشا نشان داد که فلاکس متوسط Lm-2 h-1 5/5 در خلا متوسط 3/0 اتمسفر قابل دستیابی است. نتایج نشان داد که عملکرد سیستم بیوراکتور غشایی مورد مطالعه در تصفیه فاضلاب شهری شیراز در مقایسه با سایر سیستم‌های تصفیه فاضلاب شهری رایج خیلی بالاتر بود و بازدهی سیستم تحت تأثیر زمان ماندهای هیدرولیکی 3 تا 12 ساعت راکتور هوادهی نبود. بنابراین با توجه به کیفیتی که پساب خروجی این سیستم دارد به طور یقین می‌تواند جهت مصارف بسیار زیادی در صنعت و کشاورزی مورد استفاده قرار گیرد.
کلیدواژه‌های فارسی مقاله
عنوان انگلیسی Effects of Hydraulic Retention Time on the Performance of a Membrane Bioreactor Treating Municipal Wastewater
چکیده انگلیسی مقاله There is an increasing demand for effluents of higher quality from wastewater treatment plants due to the more stringent quality standards as well as the increasing pressure on water resources worldwide, which calls for effluent recycle and reuse. Membrane bioreactors (MBRs) have been recently gaining rapid popularity as a promising technology for wastewater treatment. In order to improve the quality of the effluent from Shiraz wastewater treatment plant, an on-site pilot-scale membrane bioreactor was operated for 9 months. The pilot plant built at Shiraz wastewater treatment plant consisted of an aerobic reactor and a membrane compartment containing one submerged hollow fiber membrane module. In this study, eleven different aerobic hydraulic retention times (HRT) ranging from 2 to 12 hours were tested to determine the membrane capacity and to investigate the performance of the system in removing total ammonia nitrogen, organic matter, total suspended solids, and turbidity.The system recorded a perfectly stable removal efficiency over the whole experimental period, except for the 2-hour aerobic HRT, so that its COD and BOD reductions exceeded 95% and 99%, respectively. Moreover, the system achieved complete nitrification in a stable manner during the whole study period, except for the 2-hour aerobic operation period. TSS concentration was almost zero and turbidity was less than 1 NTU. Membrane capacity measurements showed an average flux of 5.5 Lm-2h-1 with a mean trans-membrane pressure difference of 30 kPa. Results showed that the MBR outperformed the conventional sewage treatment processes. Additionally, it was not affected by aerobic HRT changes (12, 10, 8, 6, 4, and 3h). Based on the effluent qulity, teh system may be recommended for application toward water reuse in industrial and agricultural settings
کلیدواژه‌های انگلیسی مقاله
نویسندگان مقاله هادی فلاحتی مروست | falahati marvast
دانشجوی دکترای مهندسی عمران- محیط زیست، دانشگاه شیراز
سازمان اصلی تایید شده: دانشگاه شیراز (Shiraz university)

ایوب کریمی جشنی | karimi jashni
استادیار، بخش عمران و محیط زیست، دانشگاه شیراز
سازمان اصلی تایید شده: دانشگاه شیراز (Shiraz university)

غلامرضا رخشنده رو |
استاد، بخش عمران و محیط زیست، دانشگاه شیراز
سازمان اصلی تایید شده: دانشگاه شیراز (Shiraz university)

نشانی اینترنتی http://www.wwjournal.ir/article_45876_4ba639723a8d7f9c3e1e0a5cd4f3f438.pdf
فایل مقاله اشکال در دسترسی به فایل - ./files/site1/rds_journals/549/article-549-422876.pdf
کد مقاله (doi)
زبان مقاله منتشر شده fa
موضوعات مقاله منتشر شده
نوع مقاله منتشر شده
برگشت به: صفحه اول پایگاه   |   نسخه مرتبط   |   نشریه مرتبط   |   فهرست نشریات