این سایت در حال حاضر پشتیبانی نمی شود و امکان دارد داده های نشریات بروز نباشند
مجله دانشکده پزشکی دانشگاه علوم پزشکی مشهد، جلد ۵۹، شماره ۳، صفحات ۱۳۲-۱۳۸
عنوان فارسی مقایسه اثرات داروی لاموتریژین و لویتراستام و داروهای لاموتریژین و الپروات سدیم در بیماران مبتلا به اپی لپسی
چکیده فارسی مقاله مقدمه تشنج یک اختلال در عملکرد فیزیولوژیک نورون های کورتیکال مغز است که اغلب مزمن بوده و نیاز به درمان طولانی دارد. هر چه داروی انتخابی در درمان تشنج موثرتر بوده وعوارض کمتری داشته باشد، مفیدتر است. بنابراین در این مطالعه سعی شده که مقایسه اثر داروی لوتیراستام با داروی والپروات سدیم به صورت اضافه درمانی در کنترل تشنجات در بیماران صرعی پرداخته شود. روش کار در این مطالعه کوهرت ( هم گروهی) 200 بیمار 14 تا 75 ساله مبتلا به تشنج مقاوم به درمان، از نوع پارشیل و ژنرالیزه وارد طرح شدند. به درمان 100 نفر از بیماران داروی والپروات و 100 نفر دیگر داروی لووتیراستام اضافه گردید و 6 هفته برای رسیدن به سطح خونی مناسب برای داروی دوم در نظر گرفته شد و در 6 هفته بعد بیماران از نظر علائم کلینیکی و EEG و آنزیم های کبدی و CBC بررسی شده و سپس با شرایط قبل از درمان مقایسه گردیدند. اطلاعات با نزف افزار SPSS و آزمون های کای اسکوئر و تی مستقل تجزیه و تحلیل شد. نتایج اضافه درمانی با داروهای والپروات و لووتیراستام هر دو سبب کاهش در فرکانس و زمان تشنجات شدند. عوارض جانبی در مصرف لووتیراستام، عوارض متعارف و معمول ( مثل: گیجی ، بی خوابی و خواب آلودگی) بوده که اغلب گذرا بودند و عوارض والپروات به غیر از عوارض متعارف شامل: هیپرسنسیویتی ریزش موها ، ترمور، افزایش وزن بود. همچنین مطالعه آزمایشگاهی در طول دوره بررسی تغییرات آنزیمی کبدی را در 4 مورد در گروه والپروات نشان داد و در مورد لووتیراستام تغییرات آنزیمی قابل ذکری مشاهده نشد. نتیجه گیری این مطالعه نشان داد که داروی لووتیراستام و داروی والپروات هر دو در کاهش تشنجات مقاوم به منوتراپی با لاموتریژین موثر بوده وسبب کاهش فرکانس و زمان تشنج شده و سبب بهبود وضعیت زندگی افراد می گردند و با عنایت به عوارض بسیار کم و گذرای لووتیراستام شاید بتوان آن را جایگزین والپروات در موارد اضافه درمانی دانست.
کلیدواژه‌های فارسی مقاله اضافه درمانی، تشنج، لووتیراستام، والپروات،
عنوان انگلیسی A comparison of the effects of lamotrigine and levetiracetamand lamotrigine and valproate sodium in patients with epilepsy
چکیده انگلیسی مقاله Introduction: Seizure is a dysfunction of the brain. The drugs that are more effective in the treatment of seizures and have the least complications are considered as favorable. In this study, we compared the effect of levetiracetam with valproate sodium as an add-on therapy in controlling seizures in patients with epilepsy. Methodology: In this study, 200 patients aged 14 to 75 years suffering from refractory epilepsy, either partial or generalized types, were included. Half of the patients received valproate sodium and the other half received levetiracetam as the add-on therapy for lamotrigine. For the levetiracetam group, a six-week period was considered for the drug to reach appropriate blood levels and in the next six weeks, the patients were examined for clinical and EEG symptoms, liver enzymes and CBC, and the results were compared with the conditions before treatment. Results: The add-on therapy with valproate and levetiracetam, both decrease the frequency and duration of seizures. The side effects of levetiracetam were found to be conventional complications (such as dizziness, insomnia and somnolence), which are often transient. However, valproate had additional side effects such as hypersensitivity, hair loss, tremor and weight gain. Also, the results of laboratory tests during the study indicated changes in liver enzyme of four cases in the valproate group whereas there were not any notable enzyme changes in levetiracetam group. Conclusion: This study showed that levetiracetam and valproate were both effective in alleviating epilepsy, resistant to monotherapy with lamotrigine, and reduced the frequency and time of seizures and improved the lives of individuals as well.
کلیدواژه‌های انگلیسی مقاله Add-on treatment, Levetiracetam, Seizures, Valproate
نویسندگان مقاله کریم نیکخواه | karim nikkhah
associate professor, department of neurology, school of medicine, mashhad university of medical sciences, mashhad, iran
دانشیار گروه بیماری های مغز و اعصاب، دانشگاه علوم پزشکی مشهد، مشهد، ایران
سازمان اصلی تایید شده: دانشگاه علوم پزشکی مشهد (Mashhad university of medical sciences)

هادی هراتی | hadi harati
neurologist, school of medicine, mashhad university of medical sciences, mashhad, iran
متخصص بیماری های اعصاب، دانشگاه علوم پزشکی مشهد، مشهد، ایران
سازمان اصلی تایید شده: دانشگاه علوم پزشکی مشهد (Mashhad university of medical sciences)

فریبرز رضایی طلب | fariborz rezaeitalab
assistant professor, department of neurology, school of medicine, mashhad university of medical sciences, mashhad, iran
استادیار گروه بیماری های اعصاب، دانشکده پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی مشهد، مشهد، ایران
سازمان اصلی تایید شده: دانشگاه علوم پزشکی مشهد (Mashhad university of medical sciences)

علیرضا خسروی | alireza khosravi
assistant professor, department of neurology, school of medicine, zahedan university of medical sciences, zahedan, iran
استادیار گروه بیماری های اعصاب، دانشکده پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی زاهدان
سازمان اصلی تایید شده: دانشگاه علوم پزشکی زاهدان (Zahedan university of medical sciences)

سعیده انوری اردکانی | saeideh anvari ardakani
resident of neurology, school of medicine, mashhad university of medical sciences, mashhad, iran
رزیدنت بیماری های اعصاب، دانشکده پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی مشهد، مشهد، ایران
سازمان اصلی تایید شده: دانشگاه علوم پزشکی مشهد (Mashhad university of medical sciences)

نشانی اینترنتی http://mjms.mums.ac.ir/article_7713.html
فایل مقاله فایلی برای مقاله ذخیره نشده است
کد مقاله (doi)
زبان مقاله منتشر شده fa
موضوعات مقاله منتشر شده
نوع مقاله منتشر شده 1
برگشت به: صفحه اول پایگاه   |   نسخه مرتبط   |   نشریه مرتبط   |   فهرست نشریات