این سایت در حال حاضر پشتیبانی نمی شود و امکان دارد داده های نشریات بروز نباشند
مجله دانشکده پزشکی دانشگاه علوم پزشکی مشهد، جلد ۵۰، شماره ۱، صفحات ۵۳-۶۰
عنوان فارسی مقایسه اثر توکفیهای برجسته به صورت گوه از سمت طرفی با توکفیهای ساده، بر کاهش علائم بیماران مبتلا به استئوآرتریت مدیال زانو
چکیده فارسی مقاله مقدمه: استئوآرتریت زانو، وضعیت شایعی است که با افزایش سن، شیوع آن نیز افزایش مییابد. مطالعات نشان داده اند، که توکفیهای گوهای از سمت طرفی در کاهش درد زانوی بیماران مبتلا به استئوآرتریت کمپارتمان میانی مؤثراست. این مطالعه با هدف مقایسه اثر توکفی هایی که از سمت طرفی به صورت گوه برجسته اند با توکفی های ساده، بر کاهش علائم بیماران مبتلا به استئوآرتریت مدیال زانو، انجام شده است. روش کار: این مطالعه کارآزمائی بالینی تصادفی دوسو کور در مدت یک سال، در طی سالهای 1383 – 84 در درمانگاه روماتولوژی بیمارستان امام رضا (ع) مشهد انجام شده است. 118 بیمار به صورت تصادفی به دوگروه مورد 57 نفر، (گروه دریافت کننده توکفی گوه ای شکل از سمت طرفی) و گروه شاهد 61 نفر، (دریافت کننده توکفی ساده)، مورد مطالعه قرار گرفتند. درجه عملکرد زانو بر مبنای اندکس ادینبورگ تعیین گردید. بیماران به مدت 2 ماه پیگیری شدند. پس از یک ماه و در انتهای مطالعه بیماران از نظر نحوه و مدت استفاده از توکفی بررسی شدند، در انتهای ماه دوم، بیماران مجدداً ویزیت و از نظر شدت درد زانو در 2 روز گذشته، تعداد داروهای ضدالتهابی مورد مصرف در 2 هفته گذشته مورد ارزیابی قرار گرفتند و درجه عملکرد زانو بر مبنای اندکس ادینبورگ نیز مشخص گردید. مشخصات فردی، تعداد داروهای مصرفی و نحوه استفاده از توکفی ها در پرسشنامه جمع آوری گردید. نتایج با استفاده از نرم افزار آماری SPSS v11.5 و از آزمونهای تی دانشجویی و کای اسکوئرو من ویتنی پردازش شد. نتایج: از 118 نفر،49 زن و 8 مرد در گروه مورد و 52 زن و 9 مرد در گروه شاهد بودند. در ابتدای مطالعه، دو گروه مورد و شاهد از نظر شدت درد زانو، اندکس عملکرد زانو (ادینبورگ) و تعداد مصرف داروهای ضدالتهابی بسیار به هم نزدیک بوده و تعادل خوبی بین دو گروه برقرار بود. در پایان مطالعه، تفاوت معنی داری از نظر کاهش شدت درد زانو، در هر دو گروه مورد و شاهد، مشاهده گردید. به ترتیب p< 0/001 و p= 0/012 . ضمناً مقایسه دو گروه از نظر کاهش شدت درد زانو نشان داد که تفاوت معنی داری بین گروهها در انتهای مطالعه وجود دارد p< 0/001. درجه عملکرد زانو (اندکس ادینبورگ) درگروه مورد نسبت به ابتدای مطالعه بهتر شده بود p< 0/001، در حالیکه در گروه شاهد تفاوت معنی داری مشاهده نگردید. از نظر تعداد داروهای ضد التهابی مصرف شده نیز تفاوت معنی داری درگروه مورد نسبت به ابتدای مطالعه برقرار بود p= 0/001. در حالیکه در گروه شاهد تفاوت معنی داری مشاهده نگردید (p=0/941). نتیجه گیری: مطالعه نشان داد که توکفی گوهای از سمت طرفی در کاهش درد زانو در بیماران مبتلا به استئوآرتریت زانو مؤثراست
کلیدواژه‌های فارسی مقاله
عنوان انگلیسی The Eeffect of Laterally Elevated Wedged Insoles in Comparison with Neutrally Wedged Insoles on the Symptoms of Patients with Medial Knee Osteoarthritis
چکیده انگلیسی مقاله Introduction: Knee osteoarthritis is a common condition having an increased prevalence with age. Non-pharmacological interventions are frequently and widely used and strongly recommended in the management of patients with osteoarthritis. Lateral-wedged insoles have been shown to help clinical pain associated with medial compartment osteoarthritis. Yet, it has been shown ineffective in some studies. This study was done to compare the effect of laterally elevated wedged insoles with neutrally wedged insole an the symptom of patients with medial knee osteoarthritis. Material and Methods: This double – blind clinical – trial study was done in Rheumatology ward of Imam Reza Hospital in the years 2004 – 2005. 118 patients were randomly drivided into 2 groups. Case group (57 patients) received laterally wedged insoles and control group (61 patients) received neutrally wedged insoles for two months. Edinburg knee functional scale was used. At the end of month 2, Patients were asked about the severity of knee pain within the last 2 days and the amount of anti-inflammatory drugs taking within the 2 weeks ago and another Edinburg knee functional scale completed. Analysis of data was performed with SPSS version 11.5. The results were compared by using student’s t test, chi-square and Mann Whitney tests. Results: Of the 150 patients enrolled, 118 (49 famel and 8 male in laterally wedged insole group and 52 famel and 9 male in neutrally wedged insole group) completed the study. There was good baseline balance between the groups, in respect of self reported knee pain, Edinburg knee functional scale and anti-inflammatory drugs taking by the patients. At the end of the study there was statistically significant difference in severity of knee pain in each of the groups from baseline. (pConclusion: Laterally elevated wedged insole was shown to be more effective in reduction of symptoms in osteoarthritic patients.
کلیدواژه‌های انگلیسی مقاله
نویسندگان مقاله محمد رضا هاتف | m r hatef
دانشیار، فوق تخصص روماتولوژی

سیده زهرا میرفیضی | z mirfeizi
استادیار، فوق تخصص روماتولوژی

محمدحسن جوکار | m h joukar
استادیار، فوق تخصص روماتولوژی

مهیار میرحیدری | m. mirheydari
پزشک عمومی - بیمارستان امام رضا ع

نشانی اینترنتی http://mjms.mums.ac.ir/article_5593.html
فایل مقاله فایلی برای مقاله ذخیره نشده است
کد مقاله (doi)
زبان مقاله منتشر شده fa
موضوعات مقاله منتشر شده
نوع مقاله منتشر شده مقاله پژوهشی
برگشت به: صفحه اول پایگاه   |   نسخه مرتبط   |   نشریه مرتبط   |   فهرست نشریات