این سایت در حال حاضر پشتیبانی نمی شود و امکان دارد داده های نشریات بروز نباشند
مجله سازمان نظام پزشکی جمهوری اسلامی ایران، جلد ۳۵، شماره ۱، صفحات ۰-۰
عنوان فارسی اثر بخشی بازی درمانی گروهی به شیوه ی شناختی– رفتاری بر سبک های مقابله کودکان
چکیده فارسی مقاله زمینه: این پژوهش با هدف اثربخشی بازی درمانی گروهی به شیوه ی شناختی–  رفتاری  بر سبک های مقابله کودکان پسر دوره‌ی ابتدایی انجام شد. روش کار: طرح پژوهش به روش نیمه آزمایشی و گروه کنترل با طرح پیش آزمون – پس آزمون بود. برای نمونه‌گیری در مرحله‌ی اول از بین مناطق آموزشی شهر تهران منطقه‌ی 6 آموزش و پرورش به شیوه‌ی تصادفی انتخاب شد. سپس با استفاده از روش خوشه‌ای 4 مدرسه در این منطقه انتخاب شدند و از میان دانش‌آموزان پایه‌ی چهارم، پنجم و ششم این مدارس که از پرسشنامه رفتارهای کنار آمدن کودکان(CCBQ) نمره‌ی آنان یک انحراف معیار بالاتر از میانگین بدست آورده بودند، تعداد 28 نفر بروش تصادفی در دو گروه آزمایش و کنترل گمارده شدند. برای کودکان گروه آزمایش 8 جلسه‌‌ی 45 دقیقه‌ای بازی درمانی گروهی به شیوه ی شناختی–  رفتاری بصورت 2 جلسه در هفته برگزار شد. در انتهای پژوهش مجددا کودکان در هر دو گروه توسط پرسشنامه رفتارهای کنار آمدن کودکان ارزیابی شدند. یافته ها: داده‌های پژوهش به کمک روش آماری تحلیل کوواریانس مورد بررسی قرار گرفت. نتایج بدست آمده نشان داد که بازی‌درمانی شناختی- رفتاری اثری معنی‌دار بر سبک مقابله‌ی سازگاری در جهت بهبود دارد(01/0 P <). نتیجه گیری: همچنین نتایج بدست آمده نشان داد که بازی‌درمانی شناختی- رفتاری اثر معنی‌داری بر سبک مقابله‌ی انحراف از مشکل و نیز سبک مقابله‌ی ویرانگر دارد(05/0 P <). بنابراین بازی درمانی گروهی به شیوه ی شناختی–  رفتاری  بر سبک های مقابله کودکان تاثیرگذار است و می‌تواند موجب بهبود سبک‌های مقابله کودکان شود. کلیدواژه‌ها : بازی درمانی، شناختی–  رفتاری، سبک های مقابله، کودکان.
کلیدواژه‌های فارسی مقاله
عنوان انگلیسی The effectiveness of group play therapy in cognitive – behavioral style on coping styles of children
چکیده انگلیسی مقاله Background: The effectiveness of group play therapy in cognitive – behavioral style on coping styles of children was the objective of this study. Methods: In a quasi-experimental design, first, for sampling, Ministry of Education for Region 5 was selected randomly. Then, using the cluster approach, four schools were selected in this area and the students in the level of fifth in primary schools, which their scores were higher than average in coping behaviors in children questionnaire (CCBQ), 28 students were selected randomly in both experimental and control groups. At the end of the study, children were evaluated again in each group using coping behaviors of children questionnaire. The data were analyzed by Analysis of Covariance. Findings: Results showed that play therapy in cognitive – behavioral style has significant impact on coping style consistency of children toward improvement (P< 0.01). Also, results show that plays therapy in cognitive – behavioral style has significant effect on coping styles of deviation from problem and also destructive coping style (P< 0.05). Conclusions: it seems that play therapy in cognitive – behavioral style has impact on coping style of children and it can improve children coping styles. Keywords: play therapy, cognitive – behavioral style, coping styles, children
کلیدواژه‌های انگلیسی مقاله
نویسندگان مقاله
نشانی اینترنتی http://jmciri.ir/browse.php?a_code=A-10-1-2469&slc_lang=fa&sid=fa
فایل مقاله دریافت فایل مقاله
کد مقاله (doi)
زبان مقاله منتشر شده fa
موضوعات مقاله منتشر شده عمومی
نوع مقاله منتشر شده پژوهشی
برگشت به: صفحه اول پایگاه   |   نسخه مرتبط   |   نشریه مرتبط   |   فهرست نشریات