این سایت در حال حاضر پشتیبانی نمی شود و امکان دارد داده های نشریات بروز نباشند
Physiology and Pharmacology، جلد ۷، شماره ۱، صفحات ۲۹-۴۰
عنوان فارسی مقایسه اثر ال-آرژینین در القای ترجیح مکان شرطی شده در موش بزرگ آزمایشگاهی نر
چکیده فارسی مقاله در مطالعات قبلی نشان داده شده است که ال-آرژینین مانند سایر داروهای مخدر بر رها شدن دوپامین در دستگاه مزوکورتیکولیمبیک موثر است. هدف از این تحقیق، مقایسه اثر این دارو با مرفین به عنوان یک داروی مخدر استاندارد در القای ترجیح مکان شرطی شده در موش بزرگ آزمایشگاهی نر می باشد. در مطالعه حاضر، از موش های نر نژاد ویستار با میانگین وزنی 300-250 گرم استفاده شد. پنج روز پس از جراحی و کانول گذاری، به حیوانات مقادیر متفاوتی از ال-آرژینین L-NAME یا مرفین تزریق و مراحل شرطی سازی به روش Biased انجام شد. نتایج به دست آمده نشان می دهند که تجویز داخل صفاقی 0.1 mg/kg)، 1 و 5) و نه داخل تگمنتوم شکمی 0.3 μg/Rat)، 0.1 و 3) ال-آرژینین، قادر به القای ترجیح مکان شرطی شده به صورت وابسته به دوز می باشد. تجویز داخل صفاقی (10 mg/kg) و داخل ناحیه تگمنتوم شکمی (2 μg/Rat) مرفین نیز قادر به القای ترجیح مگتن شرطی شده در حیوانات بود. تزریق داخل صفاقی 0.1 mg/kg)، 1 و 5) و داخل تگمنتوم شکمی 0.3 μg/Rat)، 1 و L-NAME (3 اثرس را در القای ترجیح و یا تنفر مکان شرطی شده از خود نشان ندادند. این دارو در بالاترین دوز مورد استفاده (5 mg/kg) قادر به جلوگیری از کسب ترجیح مکان شرطی شده ناشی از ال-آرژینین (5 mg/kg) می باشد. تجویز مرفین (10 mg/kg) در سه روز پیاپی به حیوانات و سپس 3 روز استراحت باعث القای حساسیت به مرفین در حیوانات شد. به نحوی که تجویز دوز بی اثر مرفین (0.5 mg/kg) سبب القای ترجیح مکان شرطی شده در حیوانات حساس شده گردید. در حالی که تکرار این کار با ال-آرژینین (5 mg/kg) باعث کاهش شدید اثرات دوز بی اثر ال-آرژینین (0.1 mg/kg) شد. در حیواناتی که در روزهای آموزش دوز موثر ال-آرژینین (5 mg/kg) را دریافت کرده بودند، تجویز همین دوز از ال-آرژینین در روز تست سبب کاهش زمان توقف در قسمت دریافت دارو گردید (پدیده وابستگی به حالت منفی). در حالی که تجویز مرفین (10 mg/kg) در روز تست به حیواناتی که در روزهای آموزش به مرفین (10 mg/kg) دریافت کرده بودند، سبب افزایش زمان سپری شده در قسمت دریافت مرفین گردید (پدیده وابستگی به حالت مثبت). از این آزمایشات نتیجه می گیریم که تزریق داخل صفاقی ال-آرژینین قادر به القای ترجیح مکان شرطی شده در موش بزرگ آزمایشگاهی می باشد و این اثر با مهارگر آنزیم نیتریک اکساید سنتاز (L-NAME) از بین می رود ولی به نظر نمی آید که محل اثر دارو در ناحیه تگمنتوم شکمی باشد و تجویز ال-آرژینین برخی از خصوصیات داروهای مخدر نظیر افزایش حساسیت و یا وابستگی به حالت را از خود نشان نمی دهد
کلیدواژه‌های فارسی مقاله
عنوان انگلیسی
چکیده انگلیسی مقاله
کلیدواژه‌های انگلیسی مقاله
نویسندگان مقاله هدایت صحرایی |
دانشگاه علوم پزشکی بقیه اله عج ، دانشکده پزشکی، گروه فیزیولوژی و بیوفیزیک و پژوهشکده طب رزمی، مرکز تحقیقات علوم رفتاری
سازمان اصلی تایید شده: مرکز تحقیقات علوم رفتاری

حسن قشونی |


ژیلا پیرزاده جهرمی | pirzad g


علیرضا عسگری |


غلام رضا پورحیدری | poorheidari gh r


علی خوش باطن |


نشانی اینترنتی http://www.phypha.ir/ppj/browse.php?a_code=A-10-2-54&slc_lang=fa&sid=en
فایل مقاله دریافت فایل مقاله
کد مقاله (doi)
زبان مقاله منتشر شده fa
موضوعات مقاله منتشر شده Nervous system (others)
نوع مقاله منتشر شده Original Research
برگشت به: صفحه اول پایگاه   |   نسخه مرتبط   |   نشریه مرتبط   |   فهرست نشریات